Σε μία επικίνδυνη τροχιά κλιμάκωσης μπαίνουν οι ελληνολιβυκές σχέσεις με την Άγκυρα να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο και την Αθήνα να παρακολουθεί αμήχανη τις εξελίξεις.
Οι δύο ρηματικές ανακοινώσεις της Τρίπολης στον ΟΗΕ με τις οποίες αμφισβητεί κάθε έννοια ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων έρχονται σε απόλυτο contrast με τα πρόσφατα επίσημα ταξίδια του Γ. Γεραπετρίτη σε Ανατολική και Δυτική Λιβύη.
Αμείλικτα τα ερωτήματα
Με δεδομένο ότι είναι αδύνατον να μην ήταν σε γνώση της Ελλάδας οι δύο ρηματικές ανακοινώσεις της Λιβύης στον ΟΗΕ τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι αμείλικτα:
Πρώτον γιατί απέφυγε να δημοσιοποιήσει έγκαιρα η ελληνική κυβέρνηση τις ρηματικές διακοινώσεις της Λιβύης και δεύτερον για ποιο λόγο ο υπουργός Εξωτερικών ταξίδεψε δύο φορές στην γειτονική χώρα εν γνώσει των, δυσμενών για τη χώρα μας, εξελίξεων.
Διότι όπως μαθαίνουμε εκ των υστέρων η πρώτη ρηματική διακοίνωση της Λιβύης που είδε το φως της δημοσιότητας είχε αποσταλεί στον ΟΗΕ τον Ιούνιο και η δεύτερη που φανερώθηκε τώρα είχε αποσταλεί στον ΟΗΕ , ήδη, από τον Μάιο!
Η Αθήνα παίζει «κατενάτσιο»
Όλα δείχνουν ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει αποφασίσει να παίζει «κατενάτσιο» στα εθνικά θέματα -όταν προκαλείται- αφού δεν ξέρει αν θα βρεθεί κάποιος σύμμαχος να την στηρίξει εάν βγει στην επίθεση..
Μία μετωπική σύγκρουση με τη Λιβύη θα σήμαινε και ευθεία σύγκρουση με την Τουρκία. Κανείς όμως δεν γνωρίζει ποια θα ήταν η αντίδραση των ΗΠΑ ή ακόμη και της Ευρώπης σε μία τέτοια περίπτωση δεδομένου ότι ο Ταγίπ Ερντογάν έχει προσωπικές σχέσεις με τον Ντόναλντ Τραμπ και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι έχουν ανοίξει ορθάνοιχτα την πόρτα στην Τουρκία στον τομέα των αμυντικών συνεργασιών.
Εγκλωβισμένη από τα «ήρεμα νερά»
Η Αθήνα μοιάζει διπλά εγκλωβισμένη αφού έχει διαλαλήσει την Συνθήκη των Αθηνών και τα «ήρεμα νερά» αφήνοντας όλους τους συμμάχους με την εικόνα ότι Ελλάδα και Τουρκία βρίσκονται σε τροχιά διαλόγου. Άσχετα που ο διάλογος επί της ουσίας έχει «παγώσει» με το ραντεβού Μητσοτάκη- Ερντογάν να παίρνει διαρκώς αναβολή και την ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου – Ελλάδας – Ισραήλ να έχει «ακυρωθεί» στο πεδίο με τη μέθοδο των αλλεπάλληλων προβολών στο μέλλον..
Όπως όλα δείχνουν η Αθήνα παρότι γνώριζε τις εχθρικές κινήσεις Λιβύης- Τουρκίας επέλεξε να τις παρακάμψει ώστε να μην τορπιλιστούν οι προγραμματισμένες επισκέψεις του υπουργού Εξωτερικών στη Λιβύη. Να μην βρεθεί , δηλαδή, ο Γ. Γεραπετρίτης στη θέση που βρέθηκε ο Ν. Δένδιας το 2022 όταν προσγειώθηκε και απογειώθηκε ταυτόχρονα από την Τρίπολη όταν η αναγνωρισμένη κυβέρνηση αθέτησε την μεταξύ τους συμφωνία να μην υπάρξει συνάντηση με την υπουργό Εξωτερικών..
Κερδίζει χρόνο
Τι πιστεύει, όμως, ότι κέρδισε το υπουργείο Εξωτερικών από τις δύο επισκέψεις σε εχθρικό περιβάλλον;
Αφενός να φρενάρει όσο μπορεί την απόφαση Χαφτάρ να επικυρώσει το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και αφετέρου να «χτίσει» στοιχειωδώς έναν δίαυλο επικοινωνίας με την Τρίπολη και τη Βεγγάζη με την ελπίδα να προλάβει τα χειρότερα είτε στο μεταναστευτικό είτε στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Σε κάθε περίπτωση οι κινήσεις της Τουρκίας και της Λιβύης στην σκακιέρα της νοτιοανατολικής Μεσογείου είναι φανερό ότι στριμώχνουν ολοένα και περισσότερο την Αθήνα αφού – έστω με παράνομο τρόπο- επιδιώκουν να την περιορίζουν στα έξι ναυτικά μίλια.
Η κυβέρνηση και το υπουργείο Εξωτερικών μπορεί να επαναλαμβάνουν διαρκώς ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι ανυπόστατο και δεν παράγει νόμιμα αποτελέσματα, όμως, την ίδια ώρα θέτει στην πράξη θέμα αμφισβήτησης της επήρειας όλων των νησιών του Αιγαίου συμπεριλαμβανομένης και της Κρήτης.
Στο βαθμό που η Αθήνα δεν αντιδρά με έντονο τρόπο στην Ευρώπη και σε όλα τα άλλα διεθνή for a Λιβύη και Τουρκία θα πιστεύουν ότι κερδίζουν πόντους έχοντας προβάλει συγκεκριμένες αξιώσεις.
Δεν αναγνωρίζουν κυριαρχικά δικαιώματα και επήρεια νησιών
Θα μπορούν να λένε- όπως και το λένε- ότι δεν αναγνωρίζουν την ελληνική ΑΟΖ στο Ιόνιο, την μερική οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο , τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και θα αξιώνουν να μην γίνουν έρευνες στα οικόπεδα που έχει βγάλει σε διαγωνισμό η Ελλάδα.
Η ελληνική κυβέρνηση από την πλευρά της έχει ποντάρει όλα τα λεφτά της στην ισχυρή θέληση της Chevron και της Exon Mobil να πραγματοποιήσουν τις συγκεκριμένες έρευνες ελπίζοντας ότι η Λιβύη και η Άγκυρα θα κάνουν πίσω μπροστά στα μεγαθήρια Αμερικανικών συμφερόντων.
Στόχος ο εγκλωβισμός της Ελλάδας στα 6 νμ
Με αυτά και με αυτά , όμως, η Αθήνα έχει φθάσει στο οριακό σημείο να πρέπει να πάρει θέση. Και για να μην βρεθεί εγκλωβισμένη στο πεδίο στα 6 ν.μ και για να μην χάσει το εκλογικό της κοινό που βλέπει ένα δυνατό ..χαρτί της κυβέρνησης Μητσοτάκη – τα εθνικά θέματα – να μετατρέπεται στην αχίλλειο πτέρνα της.
Εξ ου και η προσπάθεια της κυβέρνησης τα τελευταία 24ωρα να δείξει ότι επί των ημερών της η Ελλάδα ενισχύθηκε διπλωματικά. Φέρνοντας ως παράδειγμα
-την αδειοδότηση των οικοπέδων για έρευνες υδρογονανθράκων με αμερικανικούς κολοσσούς
-τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, όπου εκεί αποτυπώνονται τα απώτατα δυνητικά όρια της χώρας, με τη «σφραγίδα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
- τις Συμφωνίες οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών, με Ιταλία και Αίγυπτο, - την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο, από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια.
