Ο δρόμος που επέλεξε να βαδίσει σε αυτή τη ζωή ο Marshall Ganz, ο αιώνιος έφηβος ακτιβιστής και ακαδημαϊκός, είναι περιπετειώδης, αντισυμβατικός, δύσκολος, έξω από τις νόρμες.
Γεννημένος το 1943 στο Μίσιγκαν μπήκε με υποτροφία σε ηλικία 17 ετών στο Harvard. Τρία χρόνια μετά και λίγο πριν αποφοιτήσει πήρε μια μεγάλη απόφαση. Να εγκαταλείψει τις σπουδές του στο Harvard για να συμμετάσχει στο κίνημα πολιτικών δικαιωμάτων στο Μισισίπι, στο πλαίσιο του Freedom Summer, την ιστορική εκστρατεία πολιτικών δικαιωμάτων που πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 1964 στο Μισισιπί των ΗΠΑ, μια από τις πιο βίαιες και καταπιεστικές περιοχές για τους Αφροαμερικανούς.
Στόχος της εκστρατείας Freedom Summer ήταν η καταπολέμηση του φυλετικού αποκλεισμού των Αφροαμερικανών από το δικαίωμα ψήφου, η ενδυνάμωση των κοινοτήτων τους και η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης για τις φυλετικές ανισότητες στον Νότο, με τον Ganz να συμμετέχει ως οργανωτής στην Επιτροπή Συντονισμού Μη Βίαιων Φοιτητών (SNCC).
Μια εκστρατεία που αντιμετωπίστηκε με βία και τρομοκρατία και σημαδεύτηκε για πάντα από τις δολοφονίες τριών μελών του κινήματος, του Αφροαμερικανού James Chaney και δύο λευκών φοιτητών των& Andrew Goodman και Michael Schwerner από μέλη της Κου Κλουξ Κλαν με τη σιωπηρή συναίνεση τοπικών αρχών.
Ο ίδιος αν και συνελήφθη και φυλακίστηκε δύο φορές κατά τη διάρκεια του Freedom Summer δεν υπαναχώρησε, δεν σκέφτηκε να εγκαταλείψει το όραμά του και να επιστρέψει σε μια ήσυχη, προστατευμένη φοιτητική ζωή.
Σε συνέντευξή του στο The Harvard Gazette το 2023 και αναφερόμενος στην τότε απόφασή του να εγκαταλείψει τις σπουδές του είχε σημειώσει ότι «υπάρχει διαφορά μεταξύ της εύρεσης ενός σκοπού και μιας καριέρας» και ότι& «οι επιλογές που έκανα ήταν πάντα με γνώμονα: Τι είναι συναρπαστικό να κάνω τώρα;».
Χαρακτηριστικό της αντίληψής του για τον κόσμο και τη θέση που ο Ganz επέλεξε να πάρει είναι το απόσπασμα από την επιστολή του στους διαχειριστές του Winthrop House - από τις παλαιότερες και ιστορικότερες εστίες του Harvard – με την οποία τους πληροφορούσε ότι δεν θα επέστρεφε για να ολοκληρώσει τις σπουδές του.
«Συμμετείχα στο έργο που έδωσε τη δυνατότητα στους ανθρώπους να βρουν τη φωνή τους, την αλληλεγγύη τους και το θάρρος τους να χτίσουν τη δική τους δύναμη για να αμφισβητήσουν τη ρατσιστική εξουσία που ασκούνταν πάνω τους. Ήταν πραγματικό. Αφορούσε βαθιά αλλαγή. Και λειτουργούσε. Θα επιστρέψω και θα γράψω για τη Γερμανία της Βαϊμάρης; Γιατί να το κάνω αυτό;».
Όταν επέστρεψε το 1965 στην Καλιφόρνια εντάχθηκε στο κίνημα των United Farm Workers (UFW) υπό την ηγεσία του César Chávez και κατά τη διάρκεια 16 ετών, υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις, όπως οργανωτής, διαπραγματευτής και διευθυντής των μποϊκοτάζ σταφυλιών και μαρουλιών ενώ από το 1973 έως το 1981, ήταν μέλος του εθνικού εκτελεστικού συμβουλίου του συνδικάτου.
Η εμπειρία του με τους UFW τον οδήγησε στην ανάπτυξη της έννοιας της «στρατηγικής ικανότητας» (strategic capacity), που αναφέρεται στην ικανότητα ενός κινήματος να μετατρέπει τους διαθέσιμους πόρους σε αποτελεσματική δράση μέσω κινήτρων, γνώσης και συλλογικής μάθησης.
Μετά την αποχώρησή του από τους UFW το 1981, ο Ganz εργάστηκε σε πολιτικές εκστρατείες στην Καλιφόρνια, συνεργαζόμενος με υποψηφίους όπως η Nancy Pelosi και ο Jerry Brown, καθώς και με συνδικάτα όπως το SEIU.
Η επιστροφή στο Harvard σε ηλικία 48 ετών
Ο Ganz, επέστρεψε στο Harvard το 1991 σε ηλικία 48 ετών και πήρε το πτυχίο του το 1992. Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακό στη Δημόσια Διοίκηση το 1993 και πήρε το διδακτορικό του στην Κοινωνιολογία το 2000.
Ήδη, όμως από το 1994 και μέχρι σήμερα διδάσκει στο Harvard Kennedy School ως Senior Lecturer, εστιάζοντας στην ηγεσία, την οργάνωση και την κοινωνική αλλαγή.
Ανάμεσα στα μαθήματά του περιλαμβάνεται το «Public Narrative: Self, Us, Now» και το «Organizing: People, Power, Change», τα οποία έχουν επηρεάσει οργανώσεις και κινήματα παγκοσμίως.
Η ηγεσία μέσω αφήγησης (public narrative) είναι μια μέθοδος άσκησης ηγεσίας που ανέπτυξε ο Marshall Ganz και βασίζεται στη δύναμη της προσωπικής και συλλογικής αφήγησης για την κινητοποίηση ανθρώπων προκειμένου να οργανωθούν και να δράσουν. Πρόκειται για μια δημόσια αφήγηση που εμπνέει, συνδέει και κινητοποιεί ανθρώπους προς ένα κοινό σκοπό. Οι αφηγήσεις έχουν στόχο να απαντήσουν στα ερωτήματα: Ποιος είμαι εγώ; (Story of Self) – Ποιοι είμαστε εμείς; (Story of Us) - Γιατί τώρα; (Story of Now).
Μια προσέγγιση που δεν χρησιμοποιείται για να πείσει αλλά για να δημιουργήσει ένα κοινό νόημα, να καλλιεργήσει σχέση εμπιστοσύνης και να παρακινήσει σε συλλογική δράση.
O Ganz έχει γράψει πολλά και σημαντικά βιβλία ενώ απέσπασε το 2009 το βραβείο Michael J. Harrington Book Award της Αμερικανικής Ένωσης Πολιτικών Επιστημών για το βιβλίο του «Why David Sometimes Wins: Leadership, Organization and Strategy in the California Farm Worker Movement» («Γιατί μερικές φορές ο Δαυίδ κερδίζει: Ηγεσία, Οργάνωση και Στρατηγική στο Κίνημα Εργατών γης της Καλιφόρνιας».
Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον σχεδιασμό της οργάνωσης βάσης για την εκστρατεία του Ομπάμα για την Προεδρία το 2008 ενώ σε συνεργασία με το παγκόσμιο Δίκτυο Leading Change, το οποίο αποτελείται από ερευνητές και εκπαιδευτικούς, καθοδηγεί, εκπαιδεύει και συμβουλεύει κοινωνικές, πολιτικές, εκπαιδευτικές, υγειονομικές και πολιτικές ομάδες σε θέματα οργάνωσης, εκπαίδευσης και ανάπτυξης ηγεσίας σε όλο τον κόσμο.
