Με ανακοίνωσή τους οι Τομείς Κοινωνικής Συνοχής –Οικογένειας και Παιδείας ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής σχολιάζουν τις κυβερνητικές ανακοινώσεις για την εθνική στρατηγική για τη βία των ανηλίκων. Όπως τονίζεται «στις παρούσες συνθήκες, όπου η οικονομική διακινδύνευση και η κοινωνική περιθωριοποίηση αυξάνονται με αποτέλεσμα το 1/3 των συμπολιτών και των οικογενειών της χώρας μας να βρίσκονται σε κίνδυνο αποκλεισμού (ΕΛΣΤΑΤ 16.4.2025), τα σχέδια της κυβέρνησης "επί χάρτου και καλών προθέσεων" δεν αντιμετωπίζουν τις γενεσιουργές αιτίες στον ευαίσθητο τομέα της παιδικής βίας και παραβατικότητας.».
Παράλληλα εξηγείται ότι «η εξάρτηση των παιδιών από τα κοινωνικά δίκτυα και η ψηφιακή απορρόφηση είναι βαθιά κοινωνικά και ψυχολογικά ζητήματα. Η κυβέρνηση επιλέγει ένα εργαλειακό —και εν τέλει τεχνοκρατικό—τρόπο αντιμετώπισης: μια εφαρμογή που υποτίθεται θα επιβεβαιώνει την ηλικία και θα περιορίζει την πρόσβαση. Δεν αρκεί, όμως, ένα ψηφιακό πορτοφόλι για να “διορθωθεί” η κακή χρήση των μέσων. Η Πολιτεία οφείλει να επενδύσει σε σχολικά προγράμματα ψηφιακής παιδείας, στήριξη των γονέων και διάλογο με τα ίδια τα παιδιά για το πως βιώνουν τη ζωή τους στον ψηφιακό κόσμο. Τα παιδιά δεν χρειάζονται μόνο όρια. Χρειάζονται παιδεία, νόημα και σχέση.»
Μάλιστα στον αντίποδα προβάλλονται οι αντιπροτάσεις του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης που εστιάζουν σε «δημιουργία προγραμμάτων πρόληψης, προγράμματα στήριξης γονέων (συμβουλευτική, επιμόρφωση), στήριξη οικογενειών σε κρίση-φαινομένων ενδοοικογενειακής βίας, καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Ένταξη ή επανένταξη γονέων στην αγορά εργασίας, αντιμετώπιση της μακροχρόνιας ανεργίας και της έλλειψης δομών φροντίδας παιδιών ηλικιωμένων, ΑμεΑ καθώς και στήριξη γειτονιών με υψηλά ποσοστά παραβατικότητας.»
Στο ίδιο μήκος κύματος εντάσσεται και η φιλοσοφία για «παροχή ίσων ευκαιριών πρόσβασης σε παιδεία, αθλητισμό και πολιτισμό. -Κοινωνική επανένταξη ανηλίκων παραβατών-εναλλακτικές ποινές αντί για εγκλεισμό (π.χ., κοινωνική εργασία), προγράμματα επανεκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης, καθιέρωση υποχρεωτικής αγωγής κοινωνικής και συναισθηματικής νοημοσύνης από το δημοτικό, ώστε τα παιδιά να μαθαίνουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους, να αποφεύγουν τη βία και να αναπτύσσουν ενσυναίσθηση, εκπαίδευση των παιδιών στην επίλυση συγκρούσεων, στη διαχείριση θυμού και στην καλλιέργεια της ενσυναίσθησης. Ανάπτυξη σχολικών δραστηριοτήτων που ενισχύουν τη συνεργασία και τον σεβασμό, δομές "Δεύτερης Ευκαιρίας" μέσα στα σχολεία, όπου ανήλικοι παραβάτες συμμετέχουν σε εξατομικευμένα προγράμματα κοινωνικής επανένταξης και δεξιοτήτων.»
Τέλος προτείνεται η «ιδρυση Τοπικών Συμβουλίων Νεολαίας με τη συμμετοχή μαθητών και νέων που θα υποβάλλουν προτάσεις στο Δήμο σε θέματα νεανικής παραβατικότητας, επένδυση στη δια βίου μάθηση με έμφαση στις “ήπιες δεξιότητες” (soft skills) αντί της αποστήθισης. Τοπικά κέντρα νέων με αθλητικές, καλλιτεχνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες, διορισμός σχολικών ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε κάθε σχολική μονάδα, ίδρυση Κέντρων Στήριξης Γονέων σε κάθε Δήμο, με δωρεάν πρόσβαση σε συμβουλευτική, νομική και ψυχολογική βοήθεια, κίνητρα για ένταξη των γονιών σε προγράμματα θετικής ανατροφής (Positive Parenting), δράσεις ενημέρωσης για τη σωστή χρήση των κοινωνικών δικτύων από παιδιά και εφήβους, συνεργασία με τη δημόσια υπηρεσία απασχόλησης και κοινωνικές επιχειρήσεις για την ένταξη των παιδιών σε προγράμματα επαγγελματικού προσανατολισμού, καθιέρωση «προσωπικού σχεδίου ζωής» για κάθε παιδί με παραβατική συμπεριφορά, υπό την εποπτεία ομάδας ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών και εκπαιδευτικών, θεσμοθέτηση του Συνηγόρου του Μαθητή στο πλαίσιο του θεσμού Συνηγόρου του παιδιού για υποθέσεις εκφοβισμού ή άδικης μεταχείρισης, δίκτυο συνεργασίας μεταξύ σχολείων, οικογένειας και κοινωνικών υπηρεσιών, με δημιουργία Σχολών Γονέων και Οικογενειακού Προγραμματισμού σε κάθε Δήμο.»
