Η διαβίβαση στη Βουλή της δικογραφίας για τον Κώστα Αχ. Καραμανλή δίνει τον τόνο στις πολιτικές εξελίξεις και φέρνει την κυβέρνηση σε εξαιρετικά δυσχερή θέση. Η αναφορά στη δικογραφία και του Χρήστου Σπίρτζη βάζει τον ΣΥΡΙΖΑ στο κάδρο των ευθυνών για τα Τέμπη, αλλά φαίνεται ότι σε αυτήν την περίπτωσή δεν μπορεί να ασκηθεί δίωξη λόγω παρέλευσης της αποσβεστικής ημερομηνίας.
Μπλόκο στη φυγή προς τα μπρος
Για το κυβερνητικό στρατόπεδο τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά για τρεις λόγους:
1. Η δικογραφία Καραμανλή ανέκοψε την προσπάθεια της κυβέρνησης να επιχειρήσει φυγή προς τα μπρος με τις παροχές και τη διοχέτευση «θετικών ειδήσεων» για τη διακυβέρνηση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
2. Επανέφερε στην πρώτη θέση της πολιτικής ατζέντας το έγκλημα των Τεμπών, αυτό δηλαδή που θέλει με κάθε τρόπο να αποφύγει το Μαξίμου.
3. Το κυριότερο όμως είναι ότι η δικογραφία Καραμανλή θέτει ένα πολύ δύσκολο ερώτημα για την κυβέρνηση: Με ποια κατηγορία θα παραπεμφθεί ο πρώην υπουργός Μεταφορών; Με το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος ή με το άρθρο 291 του Ποινικού Κώδικα (Επικίνδυνες παρεμβάσεις στη συγκοινωνία μέσων σταθερής τροχιάς, πλοίων και αεροσκαφών) που προβλέπει ακόμα και ισόβια;
Το τρικ Καραμανλή
Σήμερα ο ίδιος ο Καραμανλής με δήλωσή του εξέφρασε την πεποίθηση του ότι είναι αθώος -όπως είναι επόμενο άλλωστε. Είπε ακόμα ότι «ο εφέτης ανακριτής Λάρισας, χωρίς να κάνει κάποια αξιολόγηση ή να διατυπώνει οποιαδήποτε κατηγορία, ζητά από τη Βουλή να εκτιμήσει αν υπάρχουν ποινικές ευθύνες των διατελεσάντων υπουργών». Με την αναφορά του στη μη διατύπωση κατηγορίας από τον εφέτη ανακριτή την οποία χρησιμοποίησε για να υποστηρίξει την αθωότητά του, ο Καραμανλής κάνει ένα τρυκ. Από το νόμο ο ανακριτής είναι υποχρεωμένος όταν συναντήσει στην ανάκριση όνομα υπουργού, να στείλει αμελλητί τη δικογραφία στη Βουλή, δηλαδή χωρίς να εκφέρει κρίση. Κατά συνέπεια η μη διατύπωση κατηγορίας από τον εφέτη ανακριτή Σωτήρη Μπακαΐμη που χειρίζεται την υπόθεση των Τεμπών, συνιστά απλώς συμμόρφωση με τον νόμο και δεν λέει κάτι για την ουσία της υπόθεσης.
Το ότι ακόμα και τώρα ο Καραμανλής μετέρχεται τρικ για να δημιουργήσει εντυπώσεις, το μόνο που καταφέρνει είναι να επιβεβαιώσει τη γενική εντύπωση που έχει δημιουργηθεί για τον πολιτικό που λίγες μέρες πριν το έγκλημα των Τεμπών κούναγε το δάχτυλο σε όποιον έθετε θέμα ασφάλειας για τους σιδηρόδρομους.
Αναζητώντας την Ιφιγένεια
Όπως εξαρχής έγραψε το Dnews, η κυβέρνηση προσανατολίζεται στην παραπομπή Καραμανλή για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος. Η παραπομπή και (πολύ περισσότερο) η καταδίκη από το Ειδικό Δικαστήριο για έναν πολιτικό, του προκαλεί μεγάλη πολιτική βλάβη και λειτουργεί ως στίγμα στην πορεία του. Με το πλημμέλημα όμως οι ποινικές συνέπειες είναι περιορισμένες και διαχειρίσιμες. Το ζήτημα είναι ότι αν το Μαξίμου αποφασίσει να ρίξει τον Καραμανλή στα μαλακά (όπως όλα δείχνουν) θα ξεσηκωθεί θύελλα καταγγελιών για συγκάλυψη. Μάλιστα, αυτή τη φορά δεν θα υπάρχει η δικαιολογία ότι στη δικογραφία προσδιορίζεται συγκεκριμένη κατηγορία, όπως στην περίπτωση Τριαντόπουλου. Οπότε η ευθύνη της επιλογής της κατηγορίας πέφτει αποκλειστικά στο Μαξίμου. Επιπλέον, όλα τα κατηγορητήρια για τα Τέμπη στηρίζονται στο 291 του Ποινικού Κώδικα. Η εξαίρεση για τον Καραμανλή θα εκληφθεί ως απόδειξη ευνοϊκής μεταχείρισης και συγκάλυψης.
Για τον Μητσοτάκη η πιο παραγωγική επιλογή θα ήταν να παραπεμφθεί ο Καραμανλής για κακούργημα. Σε αυτήν την περίπτωση ο πρώην υπουργός θα μετατρεπόταν σε «Ιφιγένεια» για να φυσήξει ούριος άνεμος στα κυβερνητικά πανιά. Με την παραπομπή για το 291 του ΠΚ η κυβέρνηση θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι διευκολύνει τη δικαιοσύνη χωρίς να χαρίζεται σε κανέναν, ακόμα και στα ανώτερα στελέχη. Θα μπορούσε επίσης να στηρίξει τον ισχυρισμό ότι από πολιτικής πλευράς το θέμα των Τεμπών έχει κλείσει και το λόγο έχει πλέον αποκλειστικά η Δικαιοσύνη.
Αυτά στη θεωρία βέβαια. Γιατί στην πράξη φαίνεται ότι ο Μητσοτάκης δεν έχει την πολιτική ευχέρεια να παραπέμψει για κακούργημα ένα στέλεχος με το όνομα Καραμανλής, ένα όνομα ταυτισμένο με τη ΝΦ. Οπότε θα αναγκαστεί να υποστεί την πολιτική ζημιά.
