«Εκλογές Μαΐου 2012». Με αυτές τις τρεις λέξεις επιχειρούν να συνοψίσουν ορισμένοι τον καταγραφόμενο συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ των κομμάτων. Υπενθυμίζεται ότι τον Μάιο του 2012, εν μέσω του Μνημονίου, ο εκλογικός σεισμός που σημειώθηκε, οδήγησε στην κατάρρευση του παλαιού πολιτικού συστήματος και την ανάδυση ενός καινούργιου, με πρωταγωνιστή τον ΣΥΡΙΖΑ: η Η Νέα Δημοκρατία είχε πάρει 18,85% (από 33,5%), ο ΣΥΡΙΖΑ 16,79% (από 4,6%) και το ΠΑΣΟΚ 13,18% (από 43,9%).
Πολιτικό σύστημα σε τήξη
Η εικόνα που καταγράφεται αυτή τη στιγμή, είναι ότι η ΝΔ βρίσκεται στο όριο του 20%. Η Πλεύση Ελευθερίας συνεχίζει την άνοδο της και κονταροχτυπιέται με το ΠΑΣΟΚ για τη δεύτερη θέση. Ωστόσο, το κόμμα της Κωνσταντοπούλου εμφανίζει σημαντικές αυξομειώσεις και δείχνει υψηλή αστάθεια. Βελόπουλος και ΚΚΕ ανταγωνίζονται για την τέταρτη θέση, με τον Βελόπουλο να έχει το προβάδισμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε πτώση, αφού συνεχίζονται οι διαρροές του προς την Κωνσταντοπούλου η οποία φαίνεται ότι καλύπτει πια κατά μεγάλο μέρος το «χώρο ΣΥΡΙΖΑ». Σημαντική πτώση σημειώνει και η Λατινοπούλου. Χαμηλές πτήσεις για Νίκη, Κίνημα Δημοκρατίας, ΜέΡΑ25 και ΝΕΑΡ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το βασικότερο στοιχείο όμως που δίνει τον τόνο τη συγκυρίας και σχετικοποιεί την καταγραφόμενη εικόνα, είναι ότι σχεδόν το 1/3 των εκλογέων δεν δηλώνει κάποια εκλογική προτίμηση.
Με δυο λόγια, το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε κατάσταση τήξης. Κι εδώ ακριβώς έγκειται η αναλογία με τον Μάιο του 2012.
Αδυναμία διακυβέρνησης
Με την υφιστάμενη εικόνα, αν γίνονταν σήμερα εκλογές θα υπήρχε πλήρης αδυναμία διακυβέρνησης, αφού το πρώτο κόμμα θα χρειαζόταν άλλα δύο ή τρία κόμματα για να διαμορφώσει κυβερνητική πλειοψηφία. Δεδομένων των μεγάλων ιδεολογικών και πολιτικών διαφορών των κομμάτων, οποιοδήποτε σενάριο κυβερνητικής συνεργασίας είναι αδύνατο. Πώς θα μπορούσαν να συγκυβερνήσουν για παράδειγμα ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Βελόπουλος;
Είναι βέβαιο λοιπόν ότι θα πάμε σε δεύτερες εκλογές. Το γεγονός όμως ότι στις πρώτες εκλογές θα έχει προεξοφληθεί η αδυναμία διαμόρφωσης κυβερνητικής πλειοψηφίας, θα χαλαρώσει ακόμα περισσότερο την ψήφο και θα εντείνει την εντροπία του πολιτικού σκηνικού. Ο κατακερματισμός της ψήφου μπορεί να γίνει τόσο μεγάλος που να καταστήσει πολύ δύσκολο εγχείρημα την ανάδειξη κυβέρνησης ακόμα και μετά από δεύτερες εκλογές.
Η «επόμενη μέρα»
Η κατάσταση που διαμορφώνεται, επισπεύδει την «επόμενη μέρα», αφού όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι η σημερινή εικόνα είναι μη βιώσιμη.
Στη Νέα Δημοκρατία ο διαγραφείς βουλευτής Μάριος Σαλμάς έθεσε με δηλώσεις του το ζήτημα της αλλαγής ηγεσίας εν κινήσει. Προφανώς όσα λέει ένας διαγραμμένος βουλευτής έχουν μειωμένη πολιτική βαρύτητα, αλλά δεν στερούνται σημασίας γιατί λέει δημόσια όσα άλλοι λένε κατ’ ιδίαν.
Πολύ πιο σημαντικά όμως είναι όσα συνέβησαν στην εκδήλωση του Νίκου Δένδια στο υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Εκεί έδωσαν το «παρών» οι Κώσας Καραμανλής, Αντώνης Σαμαράς και Προκόπης Παυλόπουλος, αλλά κανένα από τα μητσοτακικά στελέχη. Οι γραμμές των «στρατοπέδων» για την «επόμενη μέρα» έχουν ήδη χαραχτεί. Το γεγονός όμως ότι τα «στρατόπεδα» αυτά κάνουν δημόσια την εμφάνισή τους, δείχνει ότι οι εξελίξεις επιταχύνονται.
Παράλληλα, εντείνονται οι διεργασίες και στον προοδευτικό χώρο. Η πρόταση κοινής εκλογικής καθόδου όλων των προοδευτικών κομμάτων που έκανε ο Σωκράτης Φάμελλος, όχι μόνο απορρίφθηκε από το ΠΑΣΟΚ, αλλά έδωσε το έναυσμα για κλιμάκωση της αντιπαράθεσης μεταξύ Χαριλάου Τρικούπη και Κουμουνδούρου. Ωστόσο, ο Αλέξης Χαρίτσης με τη συνέντευξή του στο Dnews άφησε ανοιχτή την πόρτα σε έναν υπό όρους προγραμματικό διάλογο με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η Νέα Αριστερά θα πάρει τις αποφάσεις της στην Κεντρική Επιτροπή στις 12 και 13 Απριλίου.
Η όλη κατάσταση γίνεται ακόμα πιο περίπλοκη από το ενδεχόμενο επανόδου στην πρώτη γραμμή του Αλέξη Τσίπρα. Επιπλέον, η εκτίμηση ότι μπορεί να βρει απήχηση μια «Αριστερά των Τεμπών» ενδέχεται να δημιουργήσει νέα δεδομένα.
