Σήμερα ξεκινούν νέες μετρήσεις για να καταγραφεί ο πολιτικός αντίκτυπος των συλλαλητηρίων για τα Τέμπη, της συνέντευξης του πρωθυπουργού και όσων δημοσιογραφικών αποκαλύψεων ακολούθησαν. Οι πρώτες δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι η φθορά της κυβέρνησης είναι σημαντική αλλά δεν συνεπάγεται ενίσχυση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν τεθεί υπόψη πολιτικών αρχηγών, τα θεωρούμενα ως συστημικά κόμματα, αυτά δηλαδή που έχουν συμμετάσχει στη διακυβέρνηση την τελευταία δεκαπενταετία, δηλαδή, εκτός από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν ευνοούνται σημαντικά από τις απώλειες της κυβέρνησης στο χώρο του κέντρου. Αντίθετα, έχουν πολιτικά κέρδη κόμματα που θεωρούνται αντισυστημικά, όπως η Ελληνική Λύση του Βελόπουλου και η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Η ασυνεννοησία μεταξύ των κομμάτων του προοδευτικού τόξου για την ανάληψη κοινών κοινοβουλευτικών πρωτοβουλιών είναι ακατανόητη για τους περισσότερους και εκλαμβάνεται, κυρίως, σαν εκδήλωση ανταγωνιστικότητας. Το αποτέλεσμα είναι ότι η προοδευτική αντιπολίτευση δεν ανακάμπτει και ικανοποίηση υπάρχει, δικαιολογημένα, μόνο στον Περισσό, για τη σταθερότητα του ΚΚΕ, και στα έδρανα της Πλεύσης Ελευθερίας για τη βελτίωση της δημοσκοπικής τους εικόνας.
Η τάση κατακερματισμού είναι τόσο ισχυρή στην ευρύτερη κεντροαριστερά, ώστε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ προωθούν χωριστά πρόταση μομφής, διαφωνώντας ως προς τη χρονική στιγμή της κατάθεσής της, ενώ ο Αλ. Χαρίτσης της Νέας Αριστεράς πρότεινε συνάντηση πολιτικών αρχηγών του προοδευτικού χώρου, χωρίς να πάρει ούτε καν απάντηση.
Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε διαρκή ανταλλαγή πυρών με την κυβέρνηση για τα Τέμπη και στην Χαριλάου Τρικούπη προσπαθούν να δείχνουν αντιπολιτευτική υπευθυνότητα και σοβαρότητα. Παρόλο που δεν έχουν κάνει κάποιο προφανές λάθος, διαπιστώνουν ότι υπάρχει δυσκολία να πετύχουν ένα πραγματικό άλμα που θα έδινε προοπτική εκλογικής νίκης στο ΠΑΣΟΚ. Και αναρωτιούνται τι τους εμποδίζει, χωρίς, για την ώρα, να βρίσκουν την απάντηση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας πλέον με τη Νέα Αριστερά αλλά αυτό προφανώς δεν αρκεί για επιστρέψει στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και να γίνει ο βασικός πολιτικός αντίπαλος της ΝΔ. Ούτε ιδιαίτερα εσωκομματικά προβλήματα έχουν αυτή την περίοδο ούτε το κόμμα του Στέφανου Κασσελάκη τα καταφέρνει - τότε γιατί δεν ανεβαίνουν; Στην Κουμουνδούρου ψάχνουν αλλά δεν έχουν βρει την εξήγηση.
Ολοι ξέρουν ότι η σκιά των Τεμπών θα καθορίσει τις πολιτικές εξελίξεις. Στην επέτειο της 28ης Φεβρουαρίου, όταν συμπληρώνονται δύο χρόνια από τη φονική σύγκρουση των τρένων, η βουή του πλήθους μπορεί να είναι τόσο δυνατή που να διαμορφωθεί ένα εντελώς νέο πολιτικό τοπίο την επόμενη μέρα.
Αν αυτό συμβεί, η αδυναμία του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ να εκφράσουν πολιτικά την κοινωνική αντιπολίτευση, αναγκαστικά, θα μεταφραστεί σαν ανικανότητα και αποτυχία - με τις ηγεσίες στο επίκεντρο της κριτικής.
