«Το αρχικό δειλό ρεύμα υποστήριξης στον Τραμπ στις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας εξελίσσεται σε κυρίαρχο, ενώ κυβερνητικά στελέχη και εγχώριοι ακροδεξιοί αναζητούν ένα δίαυλο επικοινωνίας με τον Μασκ» δηλώνει ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης.
«Ο Μασκ είναι ο βασικός κήρυκας της σύγχρονης μαύρης αντίδρασης: παράγει και διακινεί fake news, ελέγχει πλατφόρμες ενημέρωσης, υποστηρίζει στη Γερμανία τα εγγόνια του Χίτλερ, απειλεί εκλεγμενες κυβερνήσεις, επιτίθεται στα εργατικά δικαιώματα, εμφανίζει τους μετανάστες ως εγκληματίες, συντονίζει ένα παγκόσμιο δίκτυο συνωμοσιολόγων και μετα-φασιστών. Και φυσικά έχει υποστηρικτές στη χώρα μας. Το αρχικό δειλό ρεύμα υποστήριξης στον Τραμπ στις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας εξελίσσεται σε κυρίαρχο, ενώ κυβερνητικά στελέχη και εγχώριοι ακροδεξιοί αναζητούν ένα δίαυλο επικοινωνίας με τον Μασκ» γράφει ο Αλέξης Χαρίτσης.
{https://www.facebook.com/acharitsis/posts/pfbid02aA8surUE2nJWjga3rRxZnAA1AvaT5TYLiTAjjc8vJPGcyYYHBe49UivnzJz3Tmfbl}
Ολόκληρη η ανάρτησή του:
«Καλημέρα. Αυτές είναι οι σημειώσεις για την εβδομάδα που πέρασε.
1. Οι παγκόσμιες εξελίξεις είναι εφιαλτικές.
Το διάγγελμα Τραμπ δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας: μπαίνουμε σε μια νέα εποχή πρωτοφανους αστάθειας που σφραγίζεται από τις επιθετικές κινήσεις των πιο αντιδραστικών εκδοχών της πολιτικής και οικονομικής ελίτ.
Η μία όψη αυτών είναι γεωπολιτική.
Τα σχέδια του Τραμπ για τον Καναδά, τη Γροιλανδία, τον κόλπο του Μεξικού και τη διώρυγα του Παναμά συνιστούν αναγγελία μιας βίαιης μεταβολής της μορφής του σημερινού κόσμου.
Και σε αυτές εγγράφεται και η εμφατική του υποστήριξη στην ακροδεξιά κυβέρνηση Νετανιάχου.
Διάφοροι αφελείς ή ενδόμυχα τραμπιστές υποστήριζαν ότι η εκλογή του θα έφερνε το βιαστικό τέλος των περιφερειακών πολέμων.
Ήδη έχουν διαψευστεί.
Η δεύτερη όψη είναι κοινωνική: ο παγκόσμιος τραμπισμός απελευθερώνει την ασυδοσία του μεγάλου κεφαλαίου.
Το διάγγελμα του Μαρκ Ζούκεμπεργκ και οι δραστηριότητες του Ίλον Μασκ μας θυμίζουν ότι οι πολυεθνικοί κολοσσοί ξέρουν ποια πολιτική εξυπηρετεί κάθε στιγμή τα συμφέροντά τους.
2. Ο Ίλον Μασκ είναι ο βασικός κήρυκας της σύγχρονης μαύρης αντίδρασης: παράγει και διακινεί fake news, ελέγχει πλατφόρμες ενημέρωσης, υποστηρίζει στη Γερμανία τα εγγόνια του Χίτλερ, απειλεί εκλεγμενες κυβερνήσεις, επιτίθεται στα εργατικά δικαιώματα, εμφανίζει τους μετανάστες ως εγκληματίες, συντονίζει ένα παγκόσμιο δίκτυο συνωμοσιολόγων και μετα-φασιστών.
Και φυσικά έχει υποστηρικτές στη χώρα μας. Το αρχικό δειλό ρεύμα υποστήριξης στον Τραμπ στις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας εξελίσσεται σε κυρίαρχο, ενώ κυβερνητικά στελέχη και εγχώριοι ακροδεξιοί αναζητούν ένα δίαυλο επικοινωνίας με τον Μασκ.
Η Ελληνική Λύση έφτασε στο σημείο να τον προσκαλέσει στο κοινοβούλιο.
Πρώτη και μόνη η Νέα Αριστερά είπε το αυτονόητο: ανεπιθύμητος!
Αυτό εξόργισε τον κ. Βελόπουλο που εκτόξευσε εναντίον μας τα γνωστά: ότι είμαστε «προδότες» και «εχθροί του έθνους».
Δεν μας ενοχλεί καθόλου. Έτσι αντιδρά πάντα η ακροδεξιά όταν η Αριστερά της αφαιρεί το «λαϊκό» προσωπείο και δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο: ότι είναι αμετανόητοι φασίστες που βάζουν πλάτη στις ολιγαρχικές ελίτ.
3. Από την Παρασκευή βρίσκομαι στο Βερολίνο για τη διάσκεψη της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.
Τα μηνύματα είναι δυσοίωνα.
Ο πολιτικός αυταρχισμός, η συρρίκνωση των δικαιωμάτων, η όξυνση των ανισοτήτων μετατρέπουν την Ευρώπη σε Σκοτεινή Ήπειρο.
Στην ομιλία μου τόνισα δύο σημεία.
Πρώτον: η Αριστερά βρίσκεται απέναντι σε μια υπαρξιακή πρόκληση: να ανατρέψει τους καταθλιπτικούς συσχετισμούς και να αναστρέψει το βέλος της ιστορίας προς τους στόχους της κοινωνικής ισότητας, της πολιτικής ελευθερίας και της δίκαιης κλιματικής μετάβασης.
Δεύτερον: είναι η ώρα της δράσης. Στο πλαίσιο αυτό κατέθεσα την πρόταση της Νέας Αριστεράς: ένα σύγχρονο Λαϊκό και Αντιφασιστικό Μέτωπο των κοινωνικών αγώνων και των πολιτικών πρωτοβουλιών.
Σε κάθε χώρα χωριστά και σε όλη την Ευρώπη συνολικά.
Με αφετηρίες την υπεράσπιση της Ειρήνης, την καταψήφιση της οικονομίας του πολέμου, τη διεύρυνση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.
Το δίλημμα σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα δεν είναι πια ρητορικό. Είναι μπροστά μας.
4. Η σύγχρονη βαρβαρότητα έχει πολλές μορφές. Αυτό που συνέβη στην Καλιφόρνια μάς θυμίζει, για μια ακόμα φορά, τα όρια του παγκόσμιου μοντέλου ανάπτυξης - σημειώνω εδώ ότι το 2024 ήταν το πιο θερμό έτος στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Στην Ελλάδα κάνουμε μερικές φορές ότι δεν καταλαβαίνουμε. Δείτε τι έγινε αυτές τις μέρες με το ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων στην Αττική.
Έχουμε ένα αποτυχημένο και αναποτελεσματικό μοντέλο με ανύπαρκτη στην ουσία ανακύκλωση παρά τα εκατοντάδες εκατομμύρια που έχουν σκορπιστεί με αδιαφάνεια για τον σκοπό αυτό.
Και η κυβέρνηση μαζί με την περιφέρεια Αττικής τι κάνουν;
Επιβάλουν ένα ξαφνικό χαράτσι στους Δήμους για την ταφή των απορριμμάτων με στόχο να κατευθύνουν τα απορρίμματα στα εργοστάσια καύσης που ετοιμάζουν διάφορα ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα.
Συναντήθηκα ήδη με τον Σίμο Ρούσσο, δήμαρχο Χαλανδρίου (έναν δήμο που αποτελεί παράδειγμα στην πολιτική της ανακύκλωσης) και τον Γιώργο Μαρκόπουλο δήμαρχο Γαλατσίου και Πρόεδρο της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Αττικής.
Την Τρίτη θα συναντήσω τον Χάρη Δούκα, δήμαρχο Αθηναίων.
Για τη Νέα Αριστερά το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων είναι ύψιστης σημασίας.
Ανοίγει το θέμα της ουσιαστικής ενίσχυσης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, του στρατηγικού σχεδιασμού στην κατεύθυνση της ανακύκλωσης και της κυκλικής οικονομίας και την αντίσταση στον αυταρχισμό της κυβέρνησης που το μόνο που τη νοιάζει είναι οι δουλειές των ισχυρών φίλων της.
5. Κλείνω με το θέμα της προεδρικής εκλογής.
Όπως είναι γνωστό η Νέα Αριστερά κατέθεσε μια πρόταση με σαφές πολιτικό σκεπτικό και ισχυρό συμβολισμο.
Μια πρόταση που θορύβησε την κυβερνητική παράταξη, καθώς έφερνε στο προσκήνιο το σκάνδαλο των υποκλοπών και έδινε τη δυνατότητα στα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να έχουν μια κοινή στάση αρχών στο θέμα της προάσπισης του κράτους δικαίου στη χώρα.
Την πρόταση αυτή την υπονόμευσαν διάφορες πλευρές.
Το μόνο που κατάφεραν είναι να ανακτήσει η Νέα Δημοκρατία την πρωτοβουλία των κινήσεων.
Έτσι είναι η πολιτική.
Όταν πρυτανεύει η αδράνεια, η λογική της συναίνεσης στον ισχυρό και οι μικροκομματικοί σχεδιασμοί, τότε η ιστορική ευκαιρία χάνεται.
Εμείς θα επιμείνουμε.
Την πολιτική της Δεξιάς την ανατρέπει μόνο η σύγκρουση με αυτήν.
Η Νέα Αριστερά αυτή την στρατηγική υπηρετεί.
Η αντιπολίτευση κρίνεται στην πράξη. Και θα συνεχίσει να κρίνεται εκεί».
