Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης θα εκφωνήσει επικήδειο για τον Κ. Σημίτη, όπως και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκης, την Πέμπτη, στην Μητρόπολη Αθηνών. Πολλοί στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος ενοχλούνται γι αυτό και ο ίδιος το ξέρει. Επέλεξε, όμως, να τιμήσει τον Κώστα Σημίτη με τον πιο έντονο τρόπο. Ήδη σχολιάζεται ότι οι πρώτες δηλώσεις του για τον εκλιπόντα ήταν πιο θερμές από όσο εκείνες των περισσότερων στελεχών του ΠΑΣΟΚ. Πόσο μάλλον ότι πρώτα ο υπ.Υγείας Αδ. Γεωργιάδης και στη συνέχεια ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης επέκριναν σφοδρότατα την επικεφαλής της «Φωνής Λογικής» Αφροδίτη Λατινοπούλου για τις επιθέσεις της στον πρώην πρωθυπουργό.
Ο αντιπρόεδρος της ΝΔ χαρακτήρισε «φρικτές» τις δηλώσεις της (στον ρ/σ «Παραπολιτικά») και την έψεξε γιατί δεν τηρεί τον κανόνα που ισχύει από την εποχή του Ομήρου για σεβασμό στον άταφο νεκρό. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε ότι τέτοια δήλωση δεν θυμάται να είχε γίνει «ούτε στα πολύ τοξικά χρόνια της πάνω και της κάτω πλατείας των εκπροσώπων της άκρας δεξιάς, της Αριστεράς, εκείνων που έλεγαν ό,τι έλεγαν τότε». Και τόνισε ότι η κυβέρνηση κάνει προσπάθεια «να αφήσουμε πίσω μας την τοξικότητα».
Εννοείται ότι Γεωργιάδης και Μαρινάκης δεν λαμβάνουν υπόψη τις αθλιότητες που γράφονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από εκφραστές της λαϊκής δεξιάς που θεωρούν τον πρώην πρωθυπουργό από μειοδότη μέχρι υπηρέτη συμφερόντων.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Εννοείται επίσης ότι Γεωργιάδης και Μαρινάκης δεν αγγίζουν την ουσία της πολιτικής παρακαταθήκης Σημίτη αλλά προτάσσουν το ζήτημα της συμπεριφοράς και του πολιτικού πολιτισμού.
Αναμενόμενο, όταν είναι γνωστό ότι ο Κ. Σημίτης υπήρξε από αντιπαθής έως απεχθής σε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της μη μητσοτακικής δεξιάς. Γι αυτό, άλλωστε, Καραμανλής-Σαμαράς-Δένδιας, συλλυπήθηκαν την οικογένεια του πρώην πρωθυπουργού με τον πιο ψυχρό τρόπο που μπορούσαν.
«Ιδεολογικό μέντορα» του Κ. Μητσοτάκη χαρακτηρίζει τον Κ. Σημίτη ο βιογράφος του Κ. Καραμανλή, διευθυντή της εφημερίδας «Εστία», Μανώλης Κοττάκης.
H εφημερίδα «Δημοκρατία» έκανε πρωτοσέλιδο για τη «μαύρη βίβλο» του Κ. Σημίτη ακολουθώντας την παλιά καραμανλική «γραμμή» περί «αρχιερέα της διαπλοκής».
Το συμπέρασμα είναι ότι η κυβέρνηση συγκρούεται με τη δεξιά της δεξιάς στο όνομα του Κώστα Σημίτη και αυτό δείχνει ότι ο Κ. Μητσοτάκης θα διεκδικήσει τον κόσμο του εκσυγχρονιστικού κέντρου μέχρι τέλους και παρά τις διαρροές της ΝΔ προς κόμματα όπως η Ελληνική Λύση του Βελόπουλου και η Φωνή Λογικής της Λατινοπούλου.
Το ερώτημα που εκ των πραγμάτων προκύπτει είναι γιατί δεν πήρε πάνω της την προστασία της υστεροφημίας του Κώστα Σημίτη η Χαριλάου Τρικούπη.
Αιχμές Διαμαντοπούλου
Μιλούν θερμά για τον πρώην πρωθυπουργό ιστορικά στελέχη όπως ο η Άννα Διαμαντοπούλου και ο Σταύρος Μπένος, ακόμη περισσότερο οι προσωπικοί του φίλοι Τάσος Γιαννίτσης και Χρήστος Ροζάκης. Αλλά η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ δεν βρήκε τον τρόπο να υπερασπιστεί μαχητικά την κληρονομιά του Κ. Σημίτη, πόσο μάλλον να δείξει ότι την αξιοποιεί ως οδηγό.
Η υπεύθυνη πολιτικού σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ Άννα Διαμαντοπούλου συνεχάρη τον Αδ. Γεωργιάδη επειδή «καταχέριασε» την Α. Λατινοπούλου σημειώνοντας ότι «η άποψη και σωστά είναι ότι δεν πρέπει να απαντάμε και να αναδεικνύουμε τέτοια πρόσωπα» αλλά φοβάται ότι «αποθρασύνονται». Η αρχική εκδοχή της ανάρτησής της κατέληγε με την ειρωνική φράση «εμείς αφ υψηλού... » που ήταν μια σαφής αιχμή για τη στάση της Χαριλάου Τρικούπη.
Σε κάθε περίπτωση, η πρώην αγαπημένη υπουργός του Σημίτη έδειξε με τον τρόπο της ότι δεν συμμερίζεται την απάθεια της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ σε σχέση με τις επιθέσεις που γίνονται εναντίον του πρώην πρωθυπουργού.
Στον επικήδειό του ο Νίκος Ανδρουλάκης σίγουρα θα προσπαθήσει να εκφραστεί με τρόπο που θα δείχνει ότι ο ίδιος είναι ο φυσικός κληρονόμος του Κώστα Σημίτη. Είχαν, άλλωστε, άριστη σχέση και η τελευταία εμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού σε πολιτική εκδήλωση ήταν για την επέτειο ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ μετά από πρόσκληση του Νίκου Ανδρουλάκη.
Ωστόσο, ο Κ. Μητσοτάκης έχει ήδη κερδίσει έδαφος στον ανταγωνισμό για την οικειοποίηση του πολιτικού προτάγματος του εκσυγχρονισμού. Και δεν έχει σημασία αν το κάνει μόνο επειδή το πιστεύει ή και για λόγους τακτικής.
