Αν δεν είχαν καλλιεργηθεί από την κυβέρνηση η εντύπωση ότι μπορεί, σύντομα, να προκύψει μια μεγάλη υπέρβαση στο μεγάλο ζήτημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, θα μπορούσε, εύκολα, να εξηγηθεί η διπλωματική αδράνεια ως αποτέλεσμα της αδιαλλαξίας της Άγκυρας.
Ομως, ο ίδιος ο ΥΠΕΞ Γιώργος Γεραπετρίτης, με την στήριξη του πρωθυπουργού, είχε μιλήσει ακόμη και για την πιθανότητα να τον πουν μειοδότη επειδή προωθεί την επίλυση του προβλήματος οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ. Επομένως, είναι εύλογες οι αμφιβολίες και οι εικασίες για όσα υπαγορεύουν αυτή την εξέλιξη.
Μιλώντας στον Γ. Πρετεντέρη, στο συνέδριο που διοργάνωσε η εφημερίδα «Το Βήμα» με θέμα «Μεταπολίτευση 1974-2024: 50 χρόνια Εξωτερικής Πολιτικής», ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην προοπτική του ελληνοτουρκικού διαλόγου: «Έχουμε διερευνήσει αν υπάρχει δυνατότητα να μπούμε πιο δυνατά στο ζήτημα της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας. Εγώ δεν βλέπω προοπτική να μπορεί αυτή η συζήτηση να προχωρήσει. Δεν έχω ψευδαισθήσεις».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Δεν υπήρχε πιο σαφής τρόπος για να περιορίσει τις προσδοκίες που έχουν δημιουργηθεί ενόψει της επίσκεψής του στην Αγκυρα την άνοιξη του 2025 για το Ανώτατο Συμβούλιο Στρατηγικής Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας. Περιέγραψε, ως κεντρική επιδίωξη της ελληνικής διπλωματίας ένα κλίμα ύφεσης που παραπέμπει στο δόγμα «ούτε λύση ούτε κρίση».
Είπε, συγκεκριμένα: «Οι Έλληνες κοιμούνται ήσυχα το βράδυ, σχετικά με ό,τι γίνεται σε όλο τον πλανήτη. Οι όποιες διαφωνίες μας πρέπει να μη μας οδηγούν σε αχρείαστες εντάσεις. Αν προέκυπτε ένταση, θα ήμασταν έτοιμοι να απαντήσουμε, πάντως. Διαφωνούμε πολιτισμένα».
Μια εύκολη ή και απλοϊκή ανάγνωση της στροφής της κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά είναι ότι, λόγω της αναβάθμισης του γεωστρατηγικού ρόλου της Τουρκίας με τις εξελίξεις στη Συρία, κρίνεται πλέον ως ακατάλληλη η συγκυρία γιατί η Αγκυρα θα βρίσκεται σε θέση διαπραγματευτικής ισχύος.
Είναι, όμως, μόνο αυτό;
Παρά τη διαγραφή του Αντ. Σαμαρά, το πατριωτικό μπλοκ που δεν θέλει κανέναν συμβιβασμό στα ελληνοτουρκικά παραμένει πανίσχυρο στο εσωτερικό της ΝΔ. Όχι μόνο γιατί πολλοί βουλευτές και στελέχη εμπνέονται από τον σκληρό στα εθνικά θέματα Κώστα Καραμανλή αλλά επίσης επειδή ο ΥΠΑΜ Νίκος Δένδιας έχει βεντέτα με τους απέναντι και φροντίζει να τη συντηρεί.
Η συναίνεση, εξάλλου, δεν θα ήταν εύκολη ούτε με τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Μόνο η Νέα Αριστερά θα διευκόλυνε την κυβέρνηση αν έκανε το βήμα μπροστά, όπως τουλάχιστον προκύπτει από τις δημόσιες τοποθετήσεις των πολιτικών αρχηγών για τα ελληνοτουρκικά.
Τυπικά, όλοι συμφωνούν στις ίδιες κόκκινες γραμμές αλλά, ουσιαστικά, η διαχωριστική γραμμή χαράσσεται ανάλογα με την ένταση της συνθηματολογίας που χρησιμοποιεί κάθε κόμμα στα ελληνοτουρκικά. Ήπιος λόγος ή κραυγές; Πυγμή ή συνεννόηση; Θυμική διπλωματία ή ορθολογισμός;
Σε κάθε περίπτωση, από τη στιγμή που δεν θα υπάρξει διπλωματική κινητικότητα δεν μπορεί να θεωρείται αμετακίνητος στο ΥΠΕΞ ο κ. Γεραπετρίτης. Όχι μόνο επειδή υπάρχουν πληροφορίες ότι ο πρωθυπουργός τον χρειάζεται στο Μέγαρο Μαξίμου αλλά επίσης επειδή
ο ίδιος έχει δείξει ότι πιστεύει πραγματικά στη δυνατότητα και την αναγκαιότητα άρσης του αδιεξόδου στα ελληνοτουρκικά.
