Το σενάριο έκτακτης φορολόγησης των τραπεζικών κερδών – στα πρότυπα του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ -είναι αλήθεια ότι έπεσε στο ..κυβερνητικό τραπέζι.
Μέχρι στιγμής απόφαση δεν υπάρχει και σύμφωνα με πληροφορίες του Dnews είναι και δύσκολο να υπάρξει. «Δεν είναι μία εύκολη απόφαση. Εμπλέκεται η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οι αγορές, οι αξιολογήσεις» σχολιάζει κυβερνητικός παράγοντας θυμίζοντας την αναδίπλωση της Τζορτζια Μελόνι τον Αύγουστο του ’23 μετά από την αναστάτωση που προήλθε στις αγορές.
Πίεση προς τις τράπεζες
Η Κυβέρνηση, ωστόσο, αφήνει το ενδεχόμενο φορολόγησης των τραπεζών -με έναν τρόπο - να υπάρχει στη δημόσια συζήτηση περισσότερο, όμως, σαν μέσο πίεσης προς τις τράπεζες προκειμένου να μειώσουν τις χρεώσεις να δίνουν περισσότερα δάνεια και να κλείσουν την ψαλίδα στα επιτόκια δανεισμού και καταθέσεων..
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Όσα έχουν γραφτεί περί ειλημμένης απόφασης δεν ισχύουν. Είναι δεδομένο ότι η κυβέρνηση εξετάζει όλα τα εργαλεία που έχει στα χέρια της. Αυτό που έχει σημασία, είναι οι τράπεζες να μειώσουν τα βάρη και τις χρεώσεις έναντι των πολιτών γιατί και αυτό είναι μέρος του αυξημένου κόστους ζωής των πολιτών» τόνισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Η κυβέρνηση και το κόστος ζωής
Γεγονός είναι ότι μετά το συστημένο «γράμμα» που έστειλαν οι Αμερικανοί ψηφοφόροι στην κυβέρνηση Μπάιντεν και τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης (στα χαρτιά), κάτι έχει αλλάξει.
Η ελληνική κυβέρνηση μιλάει πλέον ανοιχτά για το εκρηκτικό πρόβλημα της αύξησης του κόστους ζωής και της ακρίβειας θέλοντας να δείξει ότι ευθυγραμμίζεται με την πραγματικότητα όπως την βιώνουν οι πολίτες και όχι όπως την περιγράφουν οι οικονομικοί δείκτες.
Αυτό είναι ένα πρώτο βήμα για να ξαναπιάσει η κυβέρνηση το νήμα της σύνδεσης με την κοινωνία – κυρίως με την μεσαία τάξη- από την αρχή. Με την αυτονόητη παρατήρηση βέβαια ότι η παραδοχή καθυστέρησε πολύ όπως και η παραδοχή για την ακρίβεια που αποδείχθηκε ότι εν μέρει ήταν εισαγόμενη και εν πολλοίς αποτέλεσμα κερδοσκοπίας και αισχροκέρδειας που δεν ελέγχθηκε αποτελεσματικά όταν έπρεπε.
Το δεύτερο και δυσκολότερο βήμα είναι να υπάρξουν «χειροπιαστά αποτελέσματα» όπως είπε πρόσφατα ο πρωθυπουργός. Δηλαδή να έρθει η στιγμή που ο πολίτης θα βάζει περισσότερα στην τσέπη του από όσα θα βγάζει για να πληρώσει φόρους ενοίκια λογαριασμούς και ψώνια. Να ισοσκελιστούν, δηλαδή, τα βάρη με την σωρευμένη ακρίβεια από τις διαδοχικά καπέλα στον πληθωρισμό που έφερε η ενεργειακή κρίση και νωρίτερα η οικονομική κρίση.
Απορρίπτοντας τις πιεστικές προτάσεις της αντιπολίτευσης για μείωση του ΦΠΑ (που μεταφράζεται σε απώλειες εσόδων 3 δις) η κυβέρνηση προκρίνει άλλο μίγμα πολιτικής δεδομένων των δημοσιονομικών περιορισμών που ορίζει η Ευρώπη.
Να αυξάνει σταδιακά τους μισθούς να μειώνει σταδιακά τους φόρους αρχής γενομένης από το ’25 αλλά με πραγματικό ορίζοντα «χειροπιαστού αποτελέσματος» τον δρόμο προς τις εκλογές.
Από το 2026 , δηλαδή, και μετά.
