Αν κάτι έδειξε η σαρωτική νίκη Τραμπ είναι ότι η οργισμένη ψήφος μπορεί να αποδειχθεί καταλυτική για τα «συστημικά» κόμματα. Όχι μόνο στην Αμερική αλλά και στην Ευρώπη συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.
Η κυβέρνηση φαίνεται να συνειδητοποιεί το πρόβλημα και να υλοποιεί δεσμεύσεις ή να προαναγγέλλει νέα μέτρα, πρωτίστως φορολογικά, για να μην χάσει κυρίως την μεσαία τάξη.
Δεδομένου ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει κλείσει 5 χρόνια στο τιμόνι της χώρας πολλά από τα προβλήματα που έχουν παγιωθεί ή δεν έχουν λυθεί προσκρούουν εκ των πραγμάτων στην κυβερνητική κόπωση αλλά και στην κόπωση των πολιτών που αναρωτιούνται «αν μέχρι τώρα δεν έχουν αλλάξει τα πράγματα, πότε θα αλλάξουν;»
Χωρίς να παραγνωρίζει κανείς τις προσπάθειες που γίνονται σε πολλούς τομείς, γεγονός είναι ότι οι πολίτες θα ψηφίσουν πλέον με βάση μετρήσιμα αποτελέσματα στην τσέπη και την καθημερινότητα τους.
Πανάκριβα σπίτια
Στην Ελλάδα της ιδιοκατοίκησης το ότι δεν μπορεί ένα ζευγάρι να σχεδιάσει το μέλλον του και να έχει πρόσβαση σε φθηνή κατοικία προκαλεί δυσφορία που μπορεί να μετατραπεί σε κριτήριο ψήφου. Τα σπίτια προς ενοικίαση είναι δυσεύρετα με πανάκριβα ενοίκια και τα σπίτια προς πώληση απλησίαστα όχι μόνο στα βόρεια και νότια προάστεια αλλά και σε δυτικές συνοικίες όπως το Περιστέρι.
Το πλέγμα της κυβερνητικής παρέμβασης με το «Σπίτι μου 2» τα οικόπεδα του δημοσίου που θα χτιστούν τα αντι- κίνητρα για το AirBnB και τα κίνητρα για να ανοίξουν κλειστά σπίτια και να διατεθούν για μακροχρόνια μίσθωση μένει να φανεί αν αποδειχθούν αρκετά.
Σε κάθε περίπτωση το αίτημα να ανοίξει η αγορά κατοικίας ακόμη και με μείωση των επιτοκίων για τα στεγαστικά δάνεια είναι εδώ και είναι πιεστικό.
Ακριβά καύσιμα
Ο κίνδυνος μιας νέας ενεργειακής κρίσης κυρίως λόγω του πολέμου στη Μ. Ανατολή είναι ένας παράγοντας αστάθμητος που μπορεί να επιβαρύνει επιπλέον τον Έλληνα πολίτη. Υπάρχει όμως η μόνιμη επιβάρυνση στο κόστος του καυσίμου σε σχέση με τις τιμές που επικρατούν σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Το αίτημα για μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα έρχεται και επανέρχεται από την αντιπολίτευση με την κυβέρνηση να πρέπει να βρει τρόπο να αμβλύνει το καπέλο των φόρων που αγγίζει σε πολλές περιπτώσεις το 65% του ποσού που πληρώνουμε.
Μείωση φόρων
Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο η κυβέρνηση σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο να μειώσει από το 2026 τους φορολογικούς συντελεστές για τα φυσικά πρόσωπα και τους επιχειρηματίες. Ο λόγος είναι εμφανής. Η μεσαία τάξη ασφυκτιά από την φορολογία μειώνοντας περαιτέρω το ροκανισμένο, από τις ανατιμήσεις, εισόδημα του.
Γεγονός είναι ότι στη μείωση των φόρων -που συνδέεται άρρηκτα με την τσέπη των πολιτών – μικρό ρόλο παίζει η μείωση πολλών φόρων που έχουν μικρό αποτύπωμα. Χρειάζονται τέτοιες μειώσεις που να είναι χειροπιαστές και να μειώνουν το συνολικό ποσό που καταβάλλει κάθε πολίτης στο κράτος κάθε χρόνο όπως συνέβη με την μείωση του ΕΝΦΙΑ.
Δηλαδή, ουσιαστική μείωση στον φόρο εισοδήματος ή στο αφορολόγητο ή στις ασφαλιστικές εισφορές ή στο φόρο μεταβίβασης.
«Για παράδειγμα ένας πολίτης διαπιστώνει ότι πληρώνει για το αυτοκίνητο του φόρο μεταβίβασης, φόρο πολυτελείας, διόδια, τέλη κυκλοφορίας και ΚΤΕΟ και δρόμους δεν έχει» υποστηρίζει κυβερνητικός βουλευτής που εισπράττει τη δυσφορία των πολιτών.
Ακριβό χρήμα και κόκκινα δάνεια
Τα επιτόκια δανεισμού καθιστούν την πρόσβαση στο φθηνό χρήμα απαγορευτική με μία γενιά κόκκινων δανείων να βρίσκεται στα σκαριά.. Ο εξωδικαστικός μηχανισμός έχει ρυθμίσει δάνεια ύψους 7,6 δις την ώρα που ο συνολικός δανεισμός κατοικιών ή μικρομεσαίων αγγίζει κοντά τα 90 δις. Και η κυβέρνηση μπορεί να ψήφισε την υποχρέωση των fund να προσέρχονται σε διακανονισμό με τους οφειλέτες ,όμως αυτό στην πράξη δεν γίνεται. Το κράτος οφείλει να βρει τρόπο να εξαναγκάσει τα funds να εξυπηρετούν και όχι να στραγγαλίζουν τα νοικοκυριά που χρωστούν. Αν σκεφθεί κανείς ότι τα κόκκινα δάνεια ξεπερνούν τα δύο εκατομμύρια καταλαβαίνει κανείς ότι το θέμα μπορεί να πλήττει ακόμη και 6 εκ. πολίτες (αν υποθέσουμε ότι κάθε κόκκινο δάνειο αφορά τριμελή οικογένεια).
Αν στα παραπάνω εκρηκτικά προβλήματα που αφορούν την τσέπη των πολιτών προσθέσει κανείς το μεταναστευτικό, την ανασφάλεια που προκαλεί η έκρηξη της εγκληματικότητας και της βίας ανηλίκων, την αναποτελεσματικότητα της διοίκησης είτε αφορά πυρκαγιές και πλημμύρες είτε την εξυπηρέτηση των πολιτών αλλά και το εκρηκτικό πρόβλημα της κυκλοφοριακής συμφόρεσης και την διαπίστωση ότι η ανταποδοτικότητα των φόρων δεν μεταφράζονται σε καλύτερη υγεία ή παιδεία αντιλαμβάνεται κανείς πόσο ευμετάβλητη και μη δεδομένη καθίσταται από εδώ και πέρα η ψήφος.
