Σε κλίμα ακραίας και κλιμακούμενης έντασης και τοξικότητας, με τους «κανόνες του παιχνιδιού» να αλλάζουν και να αμφισβητούνται διαρκώς, με διάθεση του Κασσελακικού στρατοπέδου να εκδικηθεί την καθαίρεση του πρώην προέδρου και τη βάση του κόμματος διαιρεμένη και μουδιασμένη… μπαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ στον προσυνεδριακό διάλογο που θα οδηγήσει στο Έκτακτο Συνέδριο των αρχών Νοεμβρίου (1-3) και στη συνέχεια στην εκλογή νέας ηγεσίας από τη βάση.
Μολονότι καμία πλευρά δεν μοιάζει διατεθειμένη να εγκαταλείψει τη μάχη για τη «σφραγίδα», δηλαδή τον τίτλο, το κτίριο της Κουμουνδούρου, τα ΜΜΕ, την κρατική επιχορήγηση κτλ, ανοιχτό παραμένει το ενδεχόμενο διάσπασης ανά πάσα στιγμή, κάτι που θεωρείται περίπου βέβαιο ότι θα συμβεί μετά την εκλογή νέου προέδρου.
Η προαναγγελία εκατέρωθεν κατάθεσης αγωγών για διάφορα ζητήματα και η ρητορική που έχει επικρατήσει, έχουν καταστήσει αυτή την κατάληξη σχεδόν αναπόφευκτη.
Το κασσεκαλικό στρατόπεδο «στα κάγκελα»
Το μόνο που θα μπορούσε να ανατρέψει την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί θα ήταν η επανεμφάνιση του Στέφανου Κασσελάκη στη δημοσιότητα να γίνει με πολύ ηπιότερο λόγο από ότι μέχρι τώρα.
Ωστόσο, η χθεσινή του επιλογή να πραγματοποιήσει την πρώτη του περιοδεία την ημέρα που συνεδρίαζε η Κεντρική Επιτροπή και μάλιστα στην Άρτα, δηλαδή με πρόδηλη διάθεση να προκαλέσει την Όλγα Γεροβασίλη, δεν προοιωνίζουν μια τέτοια μεταμόρφωση.
Επιπλέον, η βάση του Κασσελακικού στρατοπέδου θα είναι αδύνατον να «μαζευτεί», όπως φανερώνουν τα «έκτροπα» έξω από τις τελευταίες συνεδριάσεις οργάνων και οι αναρτήσεις στα social media.
Θέλουν κατατρόπωση των 87 στο Συνέδριο
Εξάλλου, παρά τις πληροφορίες που υπάρχουν ότι ορισμένοι συνεργάτες του Στέφανου Κασσελάκη του εισηγούνται μια κάπως πιο συναινετική στάση, οι περισσότεροι από τους βουλευτές που τον στηρίζουν είναι υπέρ ενός άγριου ξεκαθαρίσματος λογαριασμών, με κορύφωση το Συνέδριο, το οποίο μάλιστα ξεκαθαρίζουν ότι θέλουν να μοιάζει με αρένα κατατρόπωσης και τελικά αποχώρησης των αντιπάλων του πρώην προέδρου.
Άλλωστε, αρκετοί βουλευτές έχουν διατυπώσει δημόσια τη θέση ότι πρέπει να τεθεί στο Συνέδριο ζήτημα αναίρεσης της απόφασης καθαίρεσης του Στέφανου Κασσελάκη, κάτι που όντως αρκεί από μόνο του για να το τινάξει στον αέρα.
Επιπλέον, το βασικό αφήγημα του στρατοπέδου αυτού παραμένει το «πραξικόπημα» της κομματικής «νομενκλατούρας» εις βάρος του Στέφανου Κασσελάκη, το οποίο από ορισμένα στελέχη διατυπώνεται ηπιότερα ως «διάσταση βάσης και κορυφής».
Στρατηγική μεγάλης συμμετοχής για 87 και Φάμελλο
Σε διαφορετική κατεύθυνση, αλλά χωρίς την παραμικρή διάθεση συμβιβασμών, κινούνται οι 87 και το υπόλοιπο αντικασσελακικό στρατόπεδο, το οποίο οδεύει προς μια ευρεία στήριξη υποψηφιότητας του Σωκράτη Φάμελλου.
Σε αυτή την πλευρά θεωρούν ότι όσο πιο πολιτική γίνει η αντιπαράθεση τόσο πιθανότερο είναι να προσέλθουν στις διαδικασίες πολίτες που έχουν απογοητευτεί τους τελευταίους μήνες και με αυτό τον τρόπο να ανατραπούν τα αρχικά δημοσκοπικά δεδομένα που φέρνουν τον Στέφανο Κασσελάκη να έχει προβάδισμα.
Από την άλλη, είναι αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν και αυτοί ακραία φρασεολογία για μια μάχη «υπέρ βωμών και εστιών», ασκώντας σκληρή έως απαξιωτική κριτική στον πρώην πρόεδρο.
Σε κάθε περίπτωση, ξεκαθαρίζουν ότι θα φτάσουν μέχρι τέλους, ενθαρρυμένοι από τις πολλαπλές νίκες που καταγράφουν το τελευταίο διάστημα στα όργανα, ενώ παράλληλα προσδοκούν ότι ο Στέφανος Κασσελάκης και το στρατόπεδο του θα έχουν σημαντικά προβλήματα να ανταπεξέλθουν σε μια σχετικά μακρά καμπάνια δίμηνης διάρκειας.
Το ρήγμα Πολάκη στο κασσελακικό στρατόπεδο
Στη μέση βρίσκεται ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος επιχειρεί να παρουσιάσει την υποψηφιότητα του ως εγγύηση για την ενότητα του κόμματος.
Με τον τρόπο αυτό, φαίνεται ότι έχει καταφέρει να «μιλάει» και να προσεταιριστεί, σε μεγάλο μέρος της παλιάς προεδρικής βάσης, το οποίο έχει κουραστεί από τον Στέφανο Κασσελάκη και ψάχνει απεγνωσμένα μια λύση κοντά στις απόψεις της που δεν θα οδηγεί σε διάσπαση.
Και πράγματι, ο Χανιώτης βουλευτής έχει υποστηρίξει με συνέπεια τη συγκεκριμένη στρατηγική, έχοντας βγάλει στην επιφάνεια ένα πολύ ηπιότερο πρόσωπο σε σχέση με όσα μας είχε συνηθίσει.
Η αμηχανία των ενδιάμεσων
Επίσης, στη μέση αλλά χωρίς να είναι ενιαία ομάδα και δίχως να είναι ακόμη σαφές αν θα συνταχθούν πίσω από δική τους υποψηφιότητα ή με κάποια από τις 3 βασικές, βρίσκεται ο Νίκος Παππάς και άλλα παλιότερα στελέχη του κόμματος, όπως οι Ρένα Δούρου, Πάνος Ρήγας, Νίκος Σκορίνης.
Μέχρι στιγμής έχουν την πιο ξεκάθαρη προσέγγιση υπέρ της «ενότητας» και των «ομαλών διαδικασιών», αρνούμενοι να συναινέσουν στον ορισμό προϋποθέσεων που θα απέκλειαν την υποψηφιότητα του Στέφανου Κασσελάκη.
Ωστόσο, η εν λόγω στάση δεν προκύπτει απαραίτητα από κάποιον κομματικό πατριωτισμό, αλλά ως αποτέλεσμα της πολύ δύσκολης θέσης που έχουν βρεθεί, υποστηρίζοντας μέχρι και την ψηφοφορία της πρότασης μομφής τον Στέφανο Κασσελάκη και της ακόμη πιο δύσκολης άσκησης ισορροπίας που έχουν να λύσουν ώστε να μπορούν να έχουν θέση στο κόμμα σε καθένα από τα τρία βασικά σενάρια επικράτησης (Κασελάκης-Πολάκης-Φάμελλος).
Πάντως, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι αυτή η στάση ετεροβαρούς (κατά του Στέφανου Κασσελάκη) ουδετερότητας θα μπορέσει να κρατηθεί μέχρι το τέλος των διαδικασιών, με ορισμένους από άλλα στρατόπεδα να εκτιμούν ότι τουλάχιστον ο Νίκος Παππάς, θα κρατήσει με συνέπεια τις αποστάσεις που έχει πάρει από τον πρώην πρόεδρο.
Αν φτάσουμε εκεί…, μάχη δύο γύρων για τον πρόεδρο, με τις συμμαχίες να κρίνουν το αποτέλεσμα
Με τη χαοτική και ρευστή κατάσταση που επικρατεί στο ΣΥΡΙΖΑ αυτή την περίοδο, είναι αδύνατο να προβλεφθεί η στρατηγική συμμαχιών ανάμεσα σε αυτές τις 4 μερίδες του κόμματος.
Πάντως, αν δεν υπάρξουν διασπαστικά φαινόμενα στην πορεία, οι 3 ισχυρές υποψηφιότητες που προετοιμάζονται (Κασελάκης-Πολάκης-Φάμελλος) είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα οδηγήσουν σε μάχη δύο γύρων για την προεδρία, γεγονός που θα καταστήσει πολύ κρίσιμο παράγοντα του αποτελέσματος τις συμμαχίες.
