Τα μηνύματα είναι συνεχή και γίνονται όλο και πιο καθαρά. Η άνοδος της Ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη διαμορφώνει ένα νέο πολιτικό τοπίο. Τα ακροδεξιά κόμμα που άλλοτε ήταν στιγματισμένα και περιθωριοποιημένα, τώρα γίνονται mainstream. Δεν είναι μόνο η εκλογική άνοδός της Ακροδεξιάς που αλλάζει το πολιτικό τοπίο. Ακόμα πιο σημαντική είναι η δυνατότητά της να επιβάλει την ατζέντα της και να επηρεάζει τις ασκούμενες πολιτικές.
Υπονόμευση Σέγκεν
Το προσφυγικό/μεταναστευτικό αποτελεί την πιο χαρακτηριστική περίπτωση. Μετά τις εκλογικές επιτυχίες του AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία) στη Σαξονία και τη Θουρίγγια, η κυβέρνηση Σολτς (η οποία είναι κεντροαριστερή, μην το ξεχνάμε) έσπευσε με σπασμωδικό τρόπο να επιβάλει νέους ελέγχους στα σύνορα. Για να κατευναστούν οι ψηφοφόροι του AfD, υπονομεύτηκε η ζώνη ελεύθερης κίνησης Σένγκεν. Ωστόσο, ο κατευνασμός (για μία ακόμα φορά) δεν φάνηκε να πιάνει. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι στις τοπικές εκλογές του Βραδεμβούργου το ακροδεξιό και ρατσιστικό AfD μπορεί να φτάσει ακόμα και το 30%.
Άλλωστε κάτι ανάλογο συνέβη και στη Γαλλία. Η αντιμεταναστευτική νομοθεσία Μακρόν δεν αποδυνάμωσε τη Λεπέν, αλλά την οδήγησε στο κατώφλι της εξουσίας. Σε όλες τις μέχρι τώρα περιπτώσεις η υιοθέτηση της ακροδεξιάς ατζέντας από άλλες πολιτικές δυνάμεις δεν αποδυναμώνει τα ακροδεξιά κόμματα αλλά τα ενισχύει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η νέα Κομισιόν
Δεν είναι όμως μόνο η ατζέντα. Περνάμε πλέον στο στάδιο όπου η Ακροδεξιά κανονικοποιείται και αρχίζει να θεωρείται «φυσιολογικός» εταίρος των συντηρητικών δυνάμεων. Στη Γαλλία ο Μακρόν απέσπασε τη σιωπηρή συγκατάθεση της Λεπέν για να προτείνει τον Μισέλ Μπαρνιέ ως υποψήφιο πρωθυπουργό, προκειμένου να αποκλείσει τη Λουσί Καστέ του Νέου Λαϊκού Μετώπου, το οποίο είχε κερδίσει τις εκλογές.
Το πιο μεγάλο βήμα το έκανε όμως η προερχόμενη από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στη συγκρότηση του νέου Σώματος των Ευρωπαίων Επιτρόπων.
Η επικεφαλής της Κομισιόν επέλεξε τον ακροδεξιό Ραφαέλε Φίτο για τη θέση του αντιπροέδρου αρμόδιου για τη Συνοχή και τις Μεταρρυθμίσεις. Πέρα από αυτό καθαυτό το ζήτημα που τίθεται από τη στελέχωση ενός κρίσιμου πόστου από έναν ακροδεξιό, είναι απολύτως σαφές το μήνυμα κανονικοποίησης της Μελόνι που στέλνουν η φον ντερ Λάιεν και το ΕΛΚ. Η νέα Κομισιόν είναι κατά τα φαινόμενα το πρώτο μεγάλο πείραμα της συνεργασίας Δεξιάς και Ακροδεξιάς στην Ευρώπη.
Η σύνθεση στη Κομισιόν
Για την πολιτική σημασία της νέας σύνθεσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, είναι χαρακτηριστικά όσα είπε στο Dnews o πρώην αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Δημήτρης Παπαδημούλης, ο οποίος έχει βαθιά γνώση της ανθρωπογεωγραφίας της ΕΕ: «Η νέα σύνθεση της Κομισιόν που παρουσίασε η κυρία φον ντερ Λάιεν σηματοδοτεί μια περαιτέρω στροφή προς τα δεξιά, για την οποία είχαν προϊδεάσει τόσο η προεκλογική ρητορική της Προέδρου της, όσο και οι πολιτικοί συσχετισμοί που κατέγραψαν οι τελευταίες Ευρωεκλογές. Το πιστοποιούν ο αναβαθμισμένος ρόλος για τον ακροδεξιό Ιταλό κ. Φίτο, που είναι καρπός του ντηλ με την Μελόνι και υπηρετεί την κανονικοποίηση της Άκρας Δεξιάς. Η αντικατάσταση επίσης του Μπορέλ από την Κάλας στο κρίσιμο πόστο της εξωτερικής πολιτικής και το χαρτοφυλάκιο της Άμυνας στον Λιθουανό Επίτροπο, ενισχύουν την ψυχροπολεμική λογική των «γερακιών»».
Ο Παπαδημούλης προσέθεσε ότι «η απουσία των Τίμερμανς, Βεστάγκερ, Τζεντιλόνι και το "φάγωμα" του Γάλλου Μπρετόν προσθέτουν το στοιχείο της ποιοτικής υποβάθμισης στην δεξιά στροφή. Η ανάθεση του Περιβάλλοντος στον Ολλανδό Χούκστρα προαναγγέλλει υποβάθμιση του νομοθετικού Πακέτου για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης. Η δεύτερη θητεία της κυρίας φον ντερ Λάιεν ξεκινά πολύ χειρότερα από την πρώτη και θα εντείνει τόσο την αύξηση των ανισοτήτων όσο και την ευρωπαϊκή κρίση».
Το ψήφισμα για τη Βενεζουέλα
Για όσους-ες μπορεί να είχαν αμφιβολίες για το πού πάει το πράγμα, όσα συνέβησαν χτες στο Ευρωκοινοβούλιο ήταν αποκαλυπτικά για τη στρατηγική της ευρωπαϊκής Δεξιάς. Η ολομέλεια του ΕΚ με ψήφους 309 υπέρ, 201 κατά και 12 αποχές, ενέκρινε ψήφισμα που αναγνωρίζει ως νόμιμο Πρόεδρο της Βενεζουέλας τον εξόριστο επικεφαλής της αντιπολίτευσης Εντμούντο Γκονζάλες Ουρουτία. Οι ευρωβουλευτές καλούν τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να πράξουν το ίδιο -καμιά ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν έχει αναγνωρίσει προς το παρόν τον Εντμούντο Γκονζάλες Ουρουτία.
Το μείζον όμως είναι η συμμαχία που στήριξε το ψήφισμα. Για πρώτη φορά στην ιστορία του Ευρωκοινοβουλίου η Δεξιά συμμάχησε με την Ακροδεξιά για να περάσει ένα ψήφισμα. Συγκεκριμένα, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα ψήφισε μαζί τις δύο ακροδεξιές ομάδες, τους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές καθώς και τους Πατριώτες για την Ευρώπη. Το ΕΛΚ θα μπορούσε να περάσει ένα πιο light ψήφισμα κατά του Μαδούρο με τους Σοσιαλιστές, τους Φιλελεύθερους και τους Πράσινους. Ωστόσο, προτίμησε τη συμμαχία με τους ακροδεξιούς, σπάζοντας την «υγειονομική ζώνη» γύρω από την Ακροδεξιά.
Το συμβολικό μήνυμα είναι ξεκάθαρο. Η Ευρώπη κλίνει επί δεξιά. Η ευρωπαϊκή Δεξιά αγκαλιάζει την Ακροδεξιά.
