Η χτεσινή ανάρτηση του Παύλου Πολάκη έδειξε ότι η κρίση του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να επιλυθεί εύκολα. Ο «σασμός» μεταξύ Κασσελάκη και Πολάκη που πολλοί ανέμεναν μετά τη διαγραφή σκοπιμότητας της Αθηνάς Λινού, δεν επετεύχθη τελικά, τουλάχιστον όχι μέχρι στιγμής. Ο βουλευτής Χανίων συνεχίζει να θέτει ηγεσίας στον ΣΥΡΙΖΑ, ανεξάρτητα αν αυτό σημαίνει αποπομπή Κασσελάκη ή δημιουργία νέας ηγετικής ομάδας που θα θέσει τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ υπό κηδεμονία.
Η πλατφόρμα
Ωστόσο, στην τοποθέτηση Πολάκη εξίσου σημαντική με την αμφισβήτηση Κασσελάκη, είναι η συνοπτική κατάθεση μια πολιτικής πλατφόρμας. Συγκεκριμένα, ο Πολάκης γράφει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται «ξεκάθαρες θέσεις
-από τα εθνικά θέματα μέχρι το ισχυρό κοινωνικό κράτος με αξιοπρεπείς λειτουργούς
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
-με αναστροφή της υποτίμησης της αξίας της εργασίας που έφεραν τα μνημόνια
-με αλλαγή της κατεύθυνσης των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης στην εργασία, στην αγροτική παραγωγή και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις
-με δημόσιο έλεγχο μιας τράπεζας, της ΔΕΗ και ενός διυλιστηρίου
-με μεταφορά αδειοδοτικών αρμοδιοτήτων και οικονομικών πόρων στην Αυτοδιοίκηση Α και Β βαθμου.
-με βαθιές αλλαγές στη Δικαιοσύνη που έχω περιγράψει
-με λύση υπέρ του κόσμου και όχι των τραπεζών και των φαντς του ιδιωτικού χρέους».
Με μια πρώτη ματιά, η πλατφόρμα Πολάκη μοιάζει με μια αρκετά πιο «μετριοπαθή» εκδοχή του προγράμματος του «αντιμνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ» της περιόδου 2010-15. Είναι όμως πιο ριζοσπαστική τόσο από την πολιτική της δεύτερης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ όσο και από το πρόγραμμα του κόμματος από το 2019 ως σήμερα. Γενικά, πρόκειται για μια οικονομική πολιτική που δίνει στο κράτος σημαντικότερο ρόλο, χωρίς να αμφισβητεί το πλαίσιο της ευρωζώνης. Σε ό,τι αφορά τη Δικαιοσύνη, ο Πολάκης δεν διευκρινίζει τι ακριβώς εννοεί. Για ορισμένα από όσα έχει πει κατά καιρούς, έχει διατυπωθεί η αιτίαση ότι είναι ασύμβατα με το σύνταγμα.
Χωρίς αναφορά στα δικαιώματα
Μια πιο προσεκτική ανάγνωση της πλατφόρμας Πολάκη αναδεικνύει μια σημαντική (ηθελημένη) έλλειψη. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στα δικαιώματα, ζήτημα που ανέκαθεν υπήρξε ταυτοτικό για τον ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως, η κριτική Πολάκη στον Κασσελάκη για «επίδειξη προσωπικών επιλογών» σε συνδυασμό με την άρνηση του να υπερψηφίσει τον γάμο για τα ομόφυλα ζευγάρια, δείχνει μια σαφώς πιο συντηρητική προσέγγιση στο ζήτημα των δικαιωμάτων από αυτήν που μας έχει συνηθίσει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ενδεχομένως, ο Πολάκης ακολουθεί τα χνάρια της Σάρα Βάγκενκνεχτ η οποία σημείωσε αξιοσημείωτες επιτυχίες στις χτεσινές τοπικές εκλογές στην Ανατολική Γερμανία. Η Βάγκενκνεχτ υπερασπίζεται μια «συντηρητική Αριστερά», δηλώνοντας ότι « κοινωνικά και πολιτικά είμαστε στα αριστερά, αλλά σε ό,τι φορά ζητήματα κοινωνικής κουλτούρας, θέλουμε να συναντηθούμε με τους ανθρώπους εκεί που βρίσκονται, όχι να τους προσηλυτίζουμε για πράγματα που απορρίπτουν». Το επόμενο διάστημα θα δούμε αν ο Πολάκης θα συνεχίσει σε αυτόν τον δρόμο.
Η πρόκληση
Σε κάθε περίπτωση, η πλατφόρμα Πολάκη αποτελεί πρόκληση όχι μόνο για τον Κασσελάκη, αλλά και για τους 87. Στο power game του ΣΥΡΙΖΑ ο Πολάκης ενσωματώνει την προγραμματική διάσταση, θέτοντας το ερώτημα της πολιτικής στρατηγική του κόμματος. Με πιο απλά λόγια, ο Πολάκης λέει «εγώ θέλω να ηγηθώ για να κάνω αυτά τα πράγματα». Είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς με την πλατφόρμα του, είτε τον συμπαθείς είτε τον απεχθάνεσαι, το μήνυμά του είναι σαφές.
Την ίδια σαφήνεια δεν διαθέτουν ούτε ο Κασσελάκης ούτε οι 87. Κατά συνέπεια, η πλατφόρμα Πολάκη αποτελεί πρόκληση και για τις δύο πλευρές. Τώρα πρέπει όλοι να τοποθετηθούν με καθαρό τρόπο σχετικά με το πολιτικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Η σαφήνεια συνιστά πολύ ισχυρό όπλο σε μια πολιτική μάχη.
