Πόσο μάλλον όταν είναι μάλλον ανιαρό, ελάχιστα αληθοφανές και προκαλεί ενόχληση αφού ακολουθεί (όπως πάντα) μια μεγάλη καταστροφή για την οποία ο πρωταγωνιστής φέρει βαριά ευθύνη.
Αυτήν την αίσθηση της κούρασης απέπνεε η χτεσινή εμφάνιση του πρωθυπουργού στο Δημοτικό Κατάστημα Πεντέλης όπου παρουσίασε τα κυβερνητικά μέτρα για την αποκατάσταση των ζημιών από την τρομακτική πυρκαγιά που κατέκαψε τη Βορειοανατολική Αττική. Το έργο το έχουμε δει ξανά και ξανά μετά από κάθε καταστροφή την οποία το (επιτελικό) κράτος θα έπρεπε να είχε αποτρέψει.
Τα πήγαμε (περίπου) καλά
Το πρώτο στοιχείο του χιλιοπαιγμένου έργου που παρουσίασε ξανά η κυβέρνηση χτες στην Πεντέλη, είναι ότι γενικά ο κρατικός μηχανισμός τα έχει πάει καλά, αλλά κάπως ατύχησε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Στην ομιλία του ο Μητσοτάκης υποστήριξε ότι «φέτος έχουμε αντιμετωπίσει σχεδόν 4.000 πυρκαγιές, πάρα πολλές από αυτές ήταν στην Αττική. Αυτή ήταν, δυστυχώς, η μόνη φωτιά η οποία ξέφυγε, παρά το γεγονός ότι και σε αυτή τη φωτιά υιοθετήθηκε το σωστό, όπως απεδείχθη σε πάρα πολλές άλλες φωτιές, δόγμα της πολύ γρήγορης πρώτης προσβολής».
Τώρα δεν γίνεται να λέει ο πρωθυπουργός ως δικαιολογία ότι μόνο μια φωτιά μας ξέφυγε όταν αυτή «η μία φωτιά» ξεκίνησε στον Βαρνάβα κι έφτασε να καίει σπίτια στο Χαλάνδρι, διανύοντας μια απόσταση 35 χιλιομέτρων. Δεν είναι απλώς «μια φωτιά» η πυρκαγιά που μπήκε στον οικιστικό ιστό της πρωτεύουσας. Αποτελεί έκφραση αλαζονείας και δείχνει έλλειμα ενσυναίσθησης η προσπάθεια υποτίμησης της καταστροφής που μάς έχει συγκλονίσει όλους.
Ατομική ευθύνη
Από την τοποθέτηση Μητσοτάκη δεν έλειψε η αναφορά στην ατομική ευθύνη. Ο πρωθυπουργός είπε ότι «εκεί που είχαμε πρακτικά καθαρισμένες περιοχές είχαμε ουσιαστικά ελάχιστες ζημιές, και ουσιαστικά σταμάτησε και η φωτιά εκεί». Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε η κυβέρνηση 8 στα 10 σπίτια που κάηκαν, δεν είχαν δηλωθεί καθαρισμένα.
Το να καθαρίζουμε τα οικόπεδά μας είναι από τα αγριόχορτα θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητη υποχρέωση. Είναι όμως εξίσου αυτονόητη η υποχρέωση των δήμων να μαζεύουν τα αγριόχορτα και τα ξερόκλαδα που έχουν κοπεί. Φέτος ήταν ουκ ολίγες οι περιπτώσεις που στις παρυφές των οικοπέδων είχαν συσσωρευτεί μεγάλες ποσότητες εύφλεκτης ύλης γιατί οι δήμοι δεν είχαν τα μέσα ή την οργάνωση να μαζέψουν τα κομμένα ξερόχορτα. Επομένως, πριν η κυβέρνηση βγάλει φετφάδες για πρόστιμα, οφείλει να έχει διασφαλίσει ότι οι κρατικοί φορείς θα είναι στοιχειωδώς επαρκείς.
Πέρα από τι (δεν) έκαναν οι δήμοι, δεν γίνεται να επικαλείται ο πρωθυπουργός την ατομική ευθύνη των πολιτών όταν ο μηχανισμός πυρόσβεσης έχει αποτύχει παταγωδώς.
Τα μέτρα
Όμως το πιο σημαντικό τμήμα της σημερινής παρέμβασης Μητσοτάκη ήταν η εξαγγελία των μέτρων αποκατάστασης των ζημιών. Σε ό,τι αφορά τις αποζημιώσεις, πάντοτε το ζήτημα είναι το αν εντέλει θα δοθούν και πόσο γρήγορα θα γίνει αυτό.
Η πρωθυπουργός ανακοίνωσε επίσης ότι η κυβέρνηση αναθέτει στον ΟΦΥΠΕΚΑ και στις δασικές υπηρεσίες την εκπόνηση και παρουσίαση έως το τέλος Σεπτεμβρίου, ειδικού σχεδίου για την αντιπυρική προστασία και την ανάταξη των δασών και των ρεμάτων της Αττικής. Το ερώτημα είναι προφανές και έχει διαχρονικό χαρακτήρα. Γιατί πρέπει να γίνεται πρώτα η καταστροφή και να ανακοινώνει εκ των υστέρων η κυβέρνηση ειδικά σχέδια για την πρόληψη μιας νέας ανάλογης καταστροφής στο μέλλον; Γιατί δεν είχε εκπονηθεί εγκαίρως το ειδικό σχέδιο για να αποτραπεί η πυρκαγιά που έκαψε την Βορειανατολική Αττική; Όπως ακριβώς δεν υπήρχε σχέδιο για τις προηγούμενες πυρκαγιές, τις πλημμύρες, τα Τέμπη. Το (επιτελικό) κράτος διαπρέπει μόνο στις εκ των υστέρων εξαγγελίες ενώ στην πρόληψη παίρνει κάτω από τη βάση.
Στο ίδιο έργο θεατές ξανά και ξανά.
