Η απόφαση του Γιάννη Δραγασάκη να φύγει από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν εξέπληξε κανέναν. Η αποχώρησή του από τα όργανα του κόμματος και η σιωπή του τους τελευταίους μήνες δεν άφηναν αμφιβολίες για τη βαθιά διαφωνία του με την πολιτική Κασσελάκη. Αυτό όμως που λογικά θα ανέμενε κανείς θα ήταν μια σχετικά ήπια αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ στην απόφαση του Δραγασάκη. Μετά από μια πορεία δεκαετιών στην Αριστερά και όντας ταυτισμένος με τον ΣΥΡΙΖΑ από τη στιγμή της ίδρυσής του, το λογικό θα ήταν να αντιμετωπίσει η κομματική ηγεσία τον Δραγασάκη με χαμηλούς τόνους, επιχειρώντας να περιορίσει την πολιτική σημασία του γεγονότος.
Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έκανε όμως το ακριβώς αντίθετο. Στη δήλωση Δραγασάκη ο ΣΥΡΙΖΑ απάντησε με την απόπειρα «δολοφονίας του χαρακτήρα του». Η ανακοίνωση της Κουμουνδούρου εμμέσως πλην σαφώς κατηγορεί τον Δραγασάκη ότι δεν είναι επί της ουσίας αριστερός αλλά εξυπηρετεί τα συμφέροντα των τραπεζών. «Αριστερά σημαίνει να διατηρείς μια ξεκάθαρη και αυστηρή στάση απέναντι στην αισχροκέρδεια των Τραπεζών, που δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης των προθέσεων σου», αναφέρει η ανακοίνωση της Κουμουνδούρου.
Από την πλευρά του ο Πολάκης έκανε λόγο για «Μαύρη μέρα για την Τράπεζα της Ελλάδας». Ο δε Καρανίκας έγραψε ότι ο Δραγασάκης ανήκε σε μια γενιά στελεχών που έγιναν «ολιγάρχες μιας συλλογικότητας αριστερής και ως έτσι ακόμα λειτουργούν».
Η σκοπιμότητα
Εύλογα αναρωτιέται κανείς αν αυτά τα λέει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ για την κυβέρνηση Τσίπρα και τα στελέχη της, τι παραπάνω να που οι πολιτικοί αντίπαλοι του κόμματος. Η οξύτητα της επίθεσης μπορεί να ξενίζει, εντούτοις, έχει σαφή στόχευση.
Ο πρώτος στόχος είναι να απαξιωθεί ηθικά όποιος διαφωνεί πολιτικά με τον Κασσελάκη. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να πείσει τους οπαδούς του κόμματος ότι η διαφωνία δεν έχει πολιτική εξήγηση αλλά συνιστά έκφραση ιδιοτελών και ανήθικων σκοπιμοτήτων. Ό Δραγασάκης εξυπηρετεί τις τράπεζες, ο Τσίπρας έπαιρνε μαύρο χρήμα, τα στελέχη της Νέας Αριστεράς καθοδηγούνται από κάποια νεφελώδη οικονομικά συμφέροντα.
Η απαξίωση Τσίπρα
Ο δεύτερος στόχος είναι η πλήρης απαξίωση της περιόδου Τσίπρα. Για να φτιαχτεί το προσωποπαγές κόμμα που επιδιώκει ο Κασσελάκης, δεν αρκεί ο εξοβελισμός της διαφωνίας. Πρέπει να απαξιωθεί πλήρως ο «παλιός ΣΥΡΙΖΑ» για να δικαιολογηθεί η ανάδυση του «ΣΥΡΙΖΑ Κασσελάκη» που δεν έχει καμία σχέση με το παρελθόν του κόμματος. Στην πραγματικότητα, απαξιώνοντας τον Δραγασάκη, απαξιώνουν τον Τσίπρα.
Τέλος, στη «δολοφονία χαρακτήρα» του Δραγασάκη υπάρχει μια πιο άμεση εσωκομματική σκοπιμότητα. Ο Κασσελάκης και οι «κασσελακίστας» επιδιώκουν να δημιουργήσουν μια τόσο τοξική κατάσταση που θα καταστήσει αδύνατη την παραμονή στο κόμμα της εσωκομματικής αντιπολίτευσης των 87. Η απαξίωση του Δραγασάκη δεν συμπαρασύρει μόνο τον Τσίπρα αλλά και όλα τα ηγετικά στελέχη των κυβερνήσεών του που παραμένουν ακόμα στον ΣΥΡΙΖΑ. Επιπλέον, αυτού του τύπου οι εσωκομματικές «δολοφονίες χαρακτήρα» μπορεί να ενθουσιάζουν τους φανατικούς οπαδούς, αλλά εκθέτουν πολιτικά όσους απευθύνονται σε ευρύτερα ακροατήρια. Ο Κασσελάκης θέλει να απαλλαγεί από τους 87 το συντομότερο δυνατό και δουλεύει για να το πετύχει.
Μπορεί κανείς να προσάψει πολλά στον Κασσελάκη, αλλά δεν γίνεται να αρνηθεί ότι έχει σαφές σχέδιο. Το ζήτημα στον ΣΥΡΙΖΑ τι ακριβώς σχέδιο έχουν οι διαφωνούντες.
