Η απόφαση του Νίκου Ανδρουλάκη να δεχτεί τη διενέργεια των εκλογών για την ηγεσία στις 6 και στις 13 Οκτωβρίου (δηλαδή πάνω-κάτω στις ημερομηνίες που είχαν ζητήσει όσοι τον αμφισβητούν) αποσυμπίεσε την κατάσταση και άνοιξε το δρόμο για μια ομαλή πορεία του κόμματος προς την κορυφαία εσωκομματική διαδικασία. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στάθμισε σωστά τα πράγματα γιατί αν είχε επιμείνει στην αρχική σκέψη του για καθυστέρηση των εκλογών ακόμα και πέραν του τρέχοντος έτος, το κόμμα θα σπαρασσόταν από μια τοξική «εμφύλια» αντιπαράθεση.
Πρέπει να σημειώσουμε ότι το ΠΑΣΟΚ ως όλον επέδειξε σωστά κομματικά αντανακλαστικά, φτάνοντας σε συμφωνία για τον οδικό χάρτη των εσωκομματικών διαδικασιών του. Αντανακλαστικά που από την παραίτηση Τσίπρα και μετά δεν έχει επιδείξει ο ΣΥΡΙΖΑ, με καταστροφικά αποτελέσματα.
Αδύνατες οι προβλέψεις
Μετά τη χτεσινή διαδικασία ξεκαθάρισε ο κατάλογος των υποψηφίων. Πέραν του νυν προέδρου Νίκου Ανδρουλάκη, στη μάχη για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ρίχνονται οι Χάρης Δούκας, Παύλος Γερουλάνος, Μιχάλης Κατρίνης, Μιλένα Αποστολάκη και κατά πάσα πιθανότητα η Νάντια Γιαννακοπούλου. Δεν χωράει αμφιβολία ότι ο αριθμός των υποψηφίων είναι υπερβολικά μεγάλος, κάτι που δεν βοηθάει στην ενίσχυση του κύρους του ΠΑΣΟΚ.
Οποιαδήποτε πρόβλεψη για την έκβαση της μάχης είναι αυτή τη στιγμή παρακινδυνευμένη. Οι τρεις μήνες που μάς χωρίζουν από τις κάλπες είναι μεγάλο διάστημα και πολλά μπορούν να συμβούν. Επιπλέον, οι εκλογές προέδρων από τη βάση είναι οι πιο δύσκολα προβλέψιμες, γιατί κανείς δεν μπορεί να ξέρει ποιο θα είναι εντέλει το εκλογικό σώμα. Γι’ αυτό το λόγο, πρέπει αντιμετωπίζονται με περίσκεψη οι δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
Οι υποψήφιοι
Ποια είναι όμως τα βασικά επιχειρήματα των υποψηφίων έτσι όπως διαφαίνονται από τις μέχρι τώρα τοποθετήσεις τους;
Ο Νίκος Ανδρουλάκης θα παίξει το χαρτί του κομματικού πατριωτισμού και της συνέχειας της παράδοσης του ΠΑΣΟΚ. Είναι χαρακτηριστική η αποστροφή από τη χτεσινή ομιλία του στον ΚΕ: «Από την Φώφη Γεννηματά παρέλαβα κόμμα, κόμμα που το μεγάλωσα και δεν θα επιτρέψω να καταστεί συνιστώσα στα παιχνίδια κάποιων». Ο Ανδρουλάκης έχει μακράν τις ισχυρότερες προσβάσεις στον κομματικό μηχανισμό. Ωστόσο, πρέπει να απαντήσει στην αιτίαση ότι δεν πείθει ως αρχηγός που θα μπορούσε να νικήσει τον Μητσοτάκη.
Ο Χάρης Δούκας θα παίξει το χαρτί της ανασύνθεσης και ενότητας του προοδευτικού χώρου, έχοντας ως βασικό επιχείρημα ότι είναι ο μόνος τα τελευταία χρόνια που έχει νικήσει την Νέα Δημοκρατία και την οικογένεια Μητσοτάκη. «Ο Μητσοτάκης δεν θα φύγει με κόμματα του 13%-15%. Είναι αναγκαίο να ανοίξουμε τον κύκλο της υπέρβασης, με ένα νέο ιστορικό ορόσημο», είπε στην Κεντρική Επιτροπή. Ωστόσο, ο Δούκας πρέπει να απαντήσει στην αιτίαση ότι βιάστηκε να διεκδικήσει την προεδρία του κόμματος, έχοντας εκλεγεί μόλις πριν λίγους μήνες δήμαρχος Αθηναίων.
Ο Παύλος Γερουλάνος μπορεί να αποτελέσει τη «μέση οδό» μεταξύ Ανδρουλάκη και Δούκα. Στην τοποθέτησή του στην ΚΕ τόνισε: «Γύρω από ένα ΠΑΣΟΚ ανανεωμένο, «Αναγεννημένο», πιστό στις αρχές και τις αξίες του, μπορούμε να χτίσουμε τη μεγάλη παράταξη που θα ενώσει τις προοδευτικές δυνάμεις, σε όλο το πολιτικό φάσμα». Ωστόσο, πρέπει να απαντήσει στην αιτίαση ότι λόγω κοινωνικού στάτους βρίσκεται μακριά από τον «μη προνομιούχο Έλληνα που φιλοδοξεί να εκφράσει ξανά το ΠΑΣΟΚ.
Ο Μιχάλης Κατρίνης ανακοίνωσε σήμερα την υποψηφιότητά του, δηλώντας ότι «στόχος μου είναι το ΠΑΣΟΚ να ανταποκριθεί στο ώριμο αίτημα των προοδευτικών πολιτών για μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης». Ο Κατρίνης είναι ο μόνος υποψήφιος αρχηγός που εκλέγεται στην περιφέρεια. Εκφράζει το βαθύ λαϊκό ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, πρέπει να απαντήσει στην αιτίαση ότι θα έπρεπε να είχε διανύσει μεγαλύτερη πορεία στον πολιτικό στίβο πριν διεκδικήσει την αρχηγία.
Η Μιλένα Αποστολάκη ανακοίνωσε και αυτή σήμερα την υποψηφιότητά της, σημειώνοντας ότι «το ΠΑΣΟΚ μπορεί να γίνει ξανά ο προοδευτικός πλειοψηφικός φορέας της και αυτός οφείλει να είναι ο στόχος μας». Η Αποστολάκη είναι η μόνη γυναίκα (μέχρι τώρα) μεταξύ των υποψηφίων κι έχει μεγάλη εμπειρία σε κυβερνητικά πόστα. Ωστόσο, πρέπει να απαντήσει στην αιτίαση ότι η υποψηφιότητά της δεν έχει συγκεκριμένο πολιτικό στίγμα.
Η πολιτική
Μια γενική παρατήρηση που μπορούσε να κάνει κανείς για τη μέχρι τώρα εσωκομματική συζήτηση στο ΠΑΣΟΚ, είναι ότι ενώ έχουμε ακούσει πάρα πολλά για τις διαδικασίες και τις τακτικές, εντούτοις, πολύ λίγα έχουν λεχθεί για την ουσία της πολιτικής. Ποια είναι ακριβώς η προγραμματική πρόταση του κάθε υποψηφίου και σε τι διαφέρει από των υπολοίπων; Επιπλέον, μπορεί αυτή η προγραμματική πρόταση να γίνει το θεμέλιο ενός ανταγωνιστικού πόλου στον Μητσοτάκη; Αν δεν απαντηθούν με πειστικότητα αυτά τα δύο ερωτήματα, η όλη διαδικασία στο ΠΑΣΟΚ θα είναι πολύ κακό για το τίποτα.
