«Οι συντηρητικές δυνάμεις μιλούν για επικίνδυνους και έφηβους “δράστες”, μετατρέποντας ένα σύνθετο κοινωνικό φαινόμενο σε υπόθεση ατομικής ευθύνης τιμωρώντας το με αυστηροποίηση ποινών ενώ την ίδια στιγμή εγκαταλείπουν τα θύματα. Εμείς μιλάμε για αλλαγή πολιτικών με συγκεκριμένες προτάσεις».
Οι σημερινές ανακοινώσεις του πρωθυπουργού και του υπουργού Παιδείας με θέμα την αντιμετώπιση της βίας των εφήβων και του σχολικού εκφοβισμού, αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά τις βαθιά συντηρητικές αντιλήψεις της κυβέρνησης μπροστά σε ένα υπαρκτό και οξύ κοινωνικό πρόβλημα.
Πίσω από τον εκσυγχρονισμό των ψηφιακών και διαδικτυακών εργαλείων, οι κ.κ. Μητσοτάκης και Πιερρακάκης επικαλούνται κυρίως την «ατομική ευθύνη», την αυστηροποίηση των τιμωριών για τους μαθητές που ασκούν βία ή εκφοβισμό, την επαναφορά της πενθήμερης αποβολής και την «εύκολη» αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Είναι ωστόσο επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι μια τέτοια λογική οδηγεί αναπόφευκτα στην ανακύκλωση της βίας.
Δεν είναι τυχαίο που αυτά τα μέτρα επιλέγει μια κυβέρνηση που πριν από λίγους μήνες κατέβασε τον ποινικό καταλογισμό στα 10 έτη και της οποίας οι νέοι ποινικοί κώδικες θα οδηγούν με μεγαλύτερη ευκολία ακόμη και ανήλικους στα σωφρονιστικά καταστήματα.
Καμία ηλεκτρονική πλατφόρμα και καμία άνωθεν επιστημονική επιτροπή δεν θα λύσουν το πρόβλημα αν δεν υπάρχει σαφής τεκμηρίωση και θέσεις, αν η πολιτεία δεν εστιάσει στην ενδυνάμωση των μαθητών/τριών μέσα στο σχολείο, στην υποστήριξη των οικογενειών και των εκπαιδευτικών, σε κοινωνικές πολιτικές που θα αμβλύνουν τις ανισότητες.
Η αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού και της βίας των εφήβων περνάει μέσα από τα παρακάτω άμεσα μέτρα:
• Ενδυνάμωση της σχολικής κοινότητας για την αναγνώριση και την πρόληψη της βίας.
• Θέσπιση υποχρεωτικού και οριζόντιου μαθήματος συμπεριληπτικής σεξουαλικής εκπαίδευσης και μαθημάτων ενίσχυσης των κοινωνικών δεξιοτήτων των μαθητών/τριών
• Επαναφορά σχετικών μαθημάτων που η κυβέρνηση της Ν.Δ. κατήργησε αλλά βοηθούν τα παιδιά να κατανοήσουν βαθιά τις έννοιες της βίας, της δημοκρατίας και των κοινωνικών λειτουργιών, όπως η Κοινωνιολογία.
• Και, πάνω από όλα, ενίσχυση των ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών στήριξης για όλα τα παιδιά, όσα δέχονται αλλά και όσα ασκούν βία. Υπηρεσίες που πρέπει να είναι σε σταθερή και άμεση σύνδεση με το σχολείο και όχι να ενεργοποιούνται ετεροχρονισμένα ως εξωτερικές επιτροπές.
Οι συντηρητικές δυνάμεις μιλούν για επικίνδυνους και έφηβους «δράστες», μετατρέποντας ένα σύνθετο κοινωνικό φαινόμενο σε υπόθεση ατομικής ευθύνης τιμωρώντας το με αυστηροποίηση ποινών ενώ την ίδια στιγμή εγκαταλείπουν τα θύματα. Εμείς μιλάμε για αλλαγή πολιτικών με συγκεκριμένες προτάσεις.
