Είναι όμως βέβαιο ότι μετά το Δεκαπενταύγουστο θα επανέλθει στο προσκήνιο ενόψει του Σεπτεμβρίου που είναι μήνας με σημαντικά ορόσημα όσον αφορά την οικονομία, πρωτίστως λόγω της οικονομικής πολιτικής που θα εξαγγείλει ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης στην ΔΕΘ.
Το βασικό ερώτημα ενόψει του κορυφαίου αυτού οικονομικού, αλλά και πολιτικού γεγονότος, αφορά φυσικά στο καλάθι παροχών που είθισται να κρατά ο εκάστοτε πρωθυπουργός, άλλοτε μεγαλύτερο και άλλοτε μικρότερο.
Οριστικές αποφάσεις δεν πρόκειται να ληφθούν πριν τα τέλη Αυγούστου- αρχές Σεπτεμβρίου που θα κορυφώνονται οι προετοιμασίες για την ΔΕΘ, τα μηνύματα ωστόσο που εκπέμπονται από το Μέγαρο Μαξίμου, αλλά και από το οικονομικό επιτελείο δημιουργούν την αίσθηση πως οι προσδοκίες θα πρέπει να είναι συγκρατημένες.
Θεωρείται βέβαιο ότι θα συνεχιστεί η στήριξη απέναντι στην επίμονη ακρίβεια στα τρόφιμα- που παραμένει το βασικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία- και σχεδόν προεξοφλείται η επέκταση του market pass, ενώ πολύ πιθανή δείχνει και η κάποιας μορφής συνέχιση της στήριξης στους λογαριασμούς ενέργειας για τους πιο αδύναμους, αλλά και η ενίσχυση των κονδυλίων για το πετρέλαιο θέρμανσης .
Οι κατ' επανάληψη δεσμεύσεις του πρωθυπουργού για νέα στήριξη στους συνταξιούχους που δεν θα δουν και πάλι αυξήσεις λόγω προσωπικής διαφοράς καθιστούν επίσης βέβαιο ότι θα υπάρξουν ανακοινώσεις προς αυτή την κατεύθυνση, ενώ θεωρείται πιθανό, ειδικά στον βαθμό που η οικονομία συνεχίσει να πηγαίνει καλύτερα από τις προβλέψεις, και το ενδεχόμενο νέας επιταγής ακρίβειας για τους πιο ευάλωτους.
Αντιθέτως, με τα σημερινά δεδομένα δεν δείχνει να συγκεντρώνει ισχυρές πιθανότητες ένα νέο fuel pass, έστω και εάν η σχετική συζήτηση προέκυψε και από ένα "παράθυρο" που άφησε ανοιχτό ο υφυπουργός Οικονομίας, Χάρης Θεοχάρης σε περίπτωση που συνεχιστεί η ανοδική πορεία της βενζίνης.
Το "παράθυρο" αυτό μάλλον κλείνει από δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών όπως ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Νίκος Παπαθανάσης αλλά και ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ Θανάσης Κοντογεώργης που λένε ότι δεν υπάρχει αυτή την στιγμή στο τραπέζι κάτι τέτοιο.
Αυτό που είναι σαφές ότι θα αναζητήσει η κυβέρνηση στην τελική ευθεία της προετοιμασίας της για τη ΔΕΘ, είναι η ισορροπία ανάμεσα στη συνέχιση μιας πολιτικής στοχευμένων μέτρων που λειτουργώντας συμπληρωματικά στις πολιτικές μόνιμης αύξησης του διαθέσιμου εισοδήματος, θα στηρίζουν τους πιο ευάλωτους και στην έμπρακτη επιβεβαίωση των μηνυμάτων συνετής δημοσιονομικής διαχείρισης που εκπέμπει προς τις αγορές και τους επενδυτές διαβεβαιώνοντάς τους ότι σε καμία περίπτωση δεν θα τεθεί σε κίνδυνο η δημοσιονομική ισορροπία.
Σεπτέμβριος είναι άλλωστε σημαντικός για την οικονομία λόγω και του γεγονότος ότι παραμονές της ΔΕΘ, αλλά και λίγες ημέρες μετά, στις 15 Σεπτεμβρίου, θα δημοσιοποιηθούν οι δύο πρώτες αξιολογήσεις αναγνωρισμένων από την ΕΚΤ οίκων, των DBRS και Moody’s αντίστοιχα.
Προσδοκία της κυβέρνησης είναι να κινούνται αυτές στην κατεύθυνση των πρόσφατων της γερμανικής Scope και της ιαπωνικής R&I ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την επενδυτική βαθμίδα.
Είναι παράλληλα βέβαιο και συνυπολογίζεται στην χάραξη της οικονομικής πολιτικής το γεγονός ότι ο βαθμός δημοσιονομικής χαλάρωσης στο πλαίσιο της ΕΕ θα είναι αισθητά περιορισμένος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια όπου η υγειονομική και η ενεργειακή κρίση λόγω του πολέμου στην Ουκρανία έβαλαν στην άκρη προσεγγίσεις του πρόσφατου παρελθόντος περί σκληρής δημοσιονομικής πειθαρχίας.
Ακόμη και αν αυτές δεν επικρατήσουν στο πλαίσιο της συζήτησης που θα κορυφωθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τους νέους δημοσιονομικούς κανόνες- οι οποίοι θα πρέπει να συνυπολογίσουν και τις νέες αναγκαιότητες π.χ στο πεδίο της πράσινης μετάβασης- είναι βέβαιο ότι τα περιθώρια ευελιξίας δεν θα παραμείνουν ίδια και οι ανάγκες για ισχυρά πλεονάσματα θα είναι μεγαλύτερες.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον εκτιμάται ως λιγότερο πιθανό να επιλέξει ο πρωθυπουργός να συνδυάσει την παρουσία του στην φετινή ΔΕΘ πρωτίστως με καλάθι πολλών νέων παροχών και όχι με δέσμη μεταρρυθμίσεων στο πλαίσιο που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως σταδιακή αλλαγή στο παραγωγικό μοντέλο της χώρας με στόχο να δημιουργηθούν προϋποθέσεις διασφάλισης ισχυρής και βιώσιμης ανάπτυξης μέσα από την οποία θα καταστεί δυνατό να υλοποιηθεί και η βασική προεκλογική δέσμευση για μέσο μισθό 1500 ευρώ ως το τέλος της τετραετίας.
Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν υπάρχουν ούτως ή άλλως σημαντικές ακόμη δεσμεύσεις στο οικονομικό πεδίο που πρέπει να υλοποιηθούν καθώς το πρόσφατο νομοσχέδιο δρομολόγησε το ήμισυ των προεκλογικών δεσμεύσεων.
Το άλλο μισό περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την μεσοσταθμική μείωση των τεκμηρίων διαβίωσης κατά 30% από το 2025, την υποχώρηση των ασφαλιστικών εισφορών κατά μία ακόμη μονάδα, την σταδιακή κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος ως το 2027.
