Στη διάρκεια της σημερινής ενημέρωσης, ο Γιάννης Οικονόμου έκανε εκτεταμένη αναφορά στην υπόθεση Λιγνάδη, καθώς το ζήτημα απασχολεί έντονα την κοινωνία, αλλά ταυτόχρονα, όπως υπογράμμισε, γίνεται απόπειρα στυγνής πολιτικής εκμετάλλευσης.
Η κοινωνία αναρωτιέται πως είναι δυνατόν κάποιος που προφυλακίζεται ως κατηγορούμενος για βιασμό, όταν καταδικάζεται για βιασμό να αφήνεται ελεύθερος. Ο προβληματισμός και οι απορίες της κοινωνίας είναι εύλογοι. Από αυτό το σημείο όμως μέχρι του να γίνεται απόπειρα απαξιώσης της Δικαιοσύνης, στυγνής πολιτικής εκμετάλλευσης του ζητήματος και ακόμα χειρότερα χυδαίας ταύτισης του ενόχου με την Kυβέρνηση και την εξουσία υπάρχει πολύ μεγάλη απόσταση.
Το πρώτο, ο προβληματισμός, τα ερωτηματικά της κοινωνίας, μπορεί κανείς να τα καταλάβει γιατί οι πολίτες δεν είναι δικαστές και επίσης δεν είναι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν το πλαίσιο βάσει του οποίου οι λειτουργούν και κρίνουν οι δικαστές. Το άλλο όμως συνιστά μια βαθειά αντιδημοκρατική και χυδαία συμπεριφορά.
«Με τον Ποινικό Κώδικα της ΝΔ δεν θα ήταν δυνατή η αποφυλάκιση Λιγνάδη»
Η υπόθεση αυτή έχει 3 διαστάσεις, συνέχισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. «Αρχικά, η υπόθεση έχει πρωτίστως δικαστική διάσταση».
Αν η Δικαιοσύνη είχε τη δυνατότητα να κρίνει την υπόθεση βάσει των αλλαγών που έγιναν στον Ποινικό Κώδικα από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τον Νοέμβριο του 2021, η ποινή που θα επιβαλλόταν θα ήταν ισόβια και άρα δεν θα υπήρχε η δυνατότητα αναστολής εκτέλεσης και συνεπώς η αποφυλάκιση, υποστήριξε ο Γιάννης Οικονόμου.
Πιο αναλυτικά:
Πριν από την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα, τον Ιούνιο του 2019 από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, το αδίκημα του βιασμού τιμωρείτο στην βασική του μορφή με ποινή κάθειρξης, δηλαδή με ποινή από 5-20 έτη. Με την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, τον Ιούνιο του 2019 -λίγες μέρες πριν από τις εκλογές- και ισχύει από 1/07/2019, το αδίκημα του βιασμού στην βασική του μορφή τιμωρείτο με ποινή από 5-15 έτη. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τροποποίησε δύο φορές τον Ποινικό Κώδικα και μετά την οριστική τροποποίηση από το Νοέμβριο δηλαδή του 2021 και μετά στην περίπτωση του ομαδικού βιασμού και του βιασμού που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του θύματος η προβλεπόμενη ποινή είναι η ισόβια κάθειρξη. Επιπλέον η παρούσα Κυβέρνηση για πρώτη φορά -με εκείνο το νόμο, με εκείνη την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα- προέβλεψε και τυποποίησε ρητά τον βιασμό σε βάρος ανηλίκου με προβλεπόμενη ποινή αποκλειστικά την ισόβια κάθειρξη.
Ως προς τη δικαστική διάσταση της υπόθεσης λοιπόν τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Αν η υπόθεση αυτή δικαζόταν με τον Ποινικό Κώδικα που νομοθέτησε η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας η ποινή θα ήταν ισόβια και δεν θα υπήρχε η δυνατότητα αναστολής εκτέλεσης και άρα αποφυλάκισης.
«Καρφιά» Οικονόμου για ΣΥΡΙΖΑ
Αν θέλουμε να έχουμε μια δημοκρατική και φιλελεύθερη Πολιτεία, οφείλουμε να σεβόμαστε την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και να την προστατεύουμε, συνέχισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναφερόμενος στη θεσμική διάσταση της υπόθεσης.
Γιατί ο δημοκράτης σκέφτεται μόνο τη Δικαιοσύνη, ενώ ο εχθρός της Δημοκρατίας σκέφτεται μόνο τα συμφέροντά του, κομματικά ή προσωπικά. Ο δημοκράτης είναι υπέρ της Δικαιοσύνης, άσχετα αν οι αποφάσεις είναι υπέρ ή κατά των απόψεών του. Γιατί η Δικαιοσύνη κάνει τη Δημοκρατία πιο δυνατή. Δυστυχώς, αυτά τα στοιχειώδη, αλλά και ταυτόχρονα τόσο σπουδαία, αυτά για τα οποία αγωνίστηκαν γενεές και γενεές ανθρώπων, έρχεται σήμερα να τα αμφισβητήσει -όχι για πρώτη φορά- έργω και λόγω κοινοβουλευτικό κόμμα, και μάλιστα ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Και τα αμφισβητεί ευθέως, μέσω τοποθετήσεων του Αρχηγού και στελεχών του.
«Η τρίτη διάσταση είναι πολιτική και ηθική» υπογράμμισε τέλος. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί, άμεσα και έμμεσα, να πείσει την ελληνική κοινωνία ότι η υπόθεση Λιγνάδη έχει πολιτικές διαστάσεις. Αφέθηκε ελεύθερος είπε ο κ. Ταίπρας γιατί είναι κολλητός της εξουσίας. Και έχουν πει και άλλα χειρότερα και εμετικά για θέματα σχετικά με αυτά. Το μόνο πολιτικό ίχνος στην υπόθεση Λιγνάδη είναι η αχρεία απόπειρα του ΣΥΡΙΖΑ να καταστήσει μια ποινική υπόθεση πολιτικό ζήτημα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρότι υποστηρίζει ότι είναι κόμμα της ευρωπαϊκής αριστεράς, υιοθετεί και εφαρμόζει πρακτικές της παγκόσμιας νέο-ακροδεξιάς. Υιοθετεί και διασπείρει θεωρίες συνομωσίας εμπνευσμένες από το QAnon, έναν από τους βασικούς πυλώνες του τραμπισμού. Στοχεύει να δηλητηριάσει τα μυαλά και τα αισθήματα των Ελλήνων για να μπορέσει να δημιουργήσει ένα νέο κίνημα, σαν και εκείνο των Αγανακτισμένων, ώστε να ξαναβρεί το χαμένο του πολιτικό ρόλο.
«Αυτή η ανεύθυνη και επικίνδυνη στάση του ΣΥΡΙΖΑ έχει σαφείς επιπτώσεις στην ελληνική κοινωνία, η οποία ορθά έχει αυξημένο ενδιαφέρον και ευαισθησία για τέτοια ζητήματα».
