«Υιοθετεί συνολικά και όχι κατά περίπτωση τις θέσεις της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας, κάτι που έχει αποδείξει έμπρακτα με τη στάση της σε όλα τα κορυφαία ζητήματα πολιτικής, στην οικονομία, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην εξωτερική πολιτική, πρόσφατα και με τη θετική μας στάση στη Συμφωνία των Πρεσπών, αψηφώντας πολιτικό και προσωπικό κόστος. Διότι δεν μπορείς να αποδέχεσαι αυτή την ατζέντα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά να πράττεις τα αντίθετα στη χώρα σου» σημείωσε.
Επισήμανε ότι «σήμερα είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ η ανάδειξη μίας προοδευτικής ατζέντας μακριά από ετεροπροσδιορισμούς, σκοπιμότητες και τακτικισμούς. Γι' αυτό και ο διάλογος μεταξύ των προοδευτικών δυνάμεων είναι αναγκαίος σε προγραμματική βάση και όχι με ευκαιριακές συμπράξεις, οι οποίες όπου δοκιμάστηκαν απέτυχαν» και πρόσθεσε ότι «στο νέο πολιτικό περιβάλλον οι διαχωριστικές γραμμές Αριστεράς-Δεξιάς και προόδου-συντήρησης είναι υπαρκτές και θα καθορίσουν τις πολιτικές συγκλίσεις και αντιπαραθέσεις. Ο διάλογος και οι συγκλίσεις ή οι αποκλίσεις μεταξύ των προοδευτικών δυνάμεων προϋποθέτουν αρχικά ορισμένες παραδοχές για το τι είναι προοδευτικό σήμερα».
Ο κ. Θεοχαρόπουλος είπε ότι προοδευτικό είναι ένα σύγχρονο αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος δικαίου, είναι ο σεβασμός και η διαφύλαξη της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, ο σεβασμός στο κράτος δικαίου και η ενίσχυση των ανεξάρτητων αρχών, είναι ένα νέο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης που θα στηρίζεται στην υγιή επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις. Επίσης χαρακτήρισε προοδευτικό μέτρο την ίδρυση μη κρατικών-μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων και τη θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους και τον διαχωρισμό των σχέσεων Εκκλησίας - κράτους.
«Η Σοσιαλδημοκρατία ιστορικά στην Ευρώπη εντάσσεται στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς, όπου και όταν αυτό αγνοήθηκε το πλήρωσε και η Σοσιαλδημοκρατία και η κοινωνία»
Αφού υπογράμμισε ότι προτεραιότητα είναι η ήττα του εθνολαϊκισμού και της ακροδεξιάς και ότι η ευρωπαϊκή οικογένεια των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών κινείται σε αυτή την κατεύθυνση, αναφέρθηκε στην κρίση της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας λέγοντας «τα προηγούμενα χρόνια η Σοσιαλδημοκρατία, φοβούμενη να μην υποκύψει στον ευρωσκεπτικισμό, απέφυγε να ασκήσει ουσιαστική κριτική στην τεχνοκρατική και χωρίς πολιτικές στοχεύσεις πορεία της Ε.Ε. Αυτή η στάση συνοδεύτηκε από την αδυναμία της να ανοίξει μέτωπο κατά του Νεοφιλελευθερισμού. Σε πολλές δε περιπτώσεις η επιλογή της πρόσδεσης σε συντηρητικές πολιτικές και της στρατηγικής σύμπλευσης με τους εκπροσώπους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος της συντηρητικής παράταξης, επέφερε αρνητικά αποτελέσματα όχι μόνο για την ίδια τη Σοσιαλδημοκρατία, αλλά κυρίως για τις κοινωνίες των χωρών στις οποίες επικράτησε μία τέτοια λογική. Η Σοσιαλδημοκρατία ιστορικά στην Ευρώπη εντάσσεται στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς, όπου και όταν αυτό αγνοήθηκε το πλήρωσε και η Σοσιαλδημοκρατία και η κοινωνία».
«Σήμερα το υπαρξιακό δίλημμα της Σοσιαλδημοκρατίας επανέρχεται δριμύτερο στην Ευρώπη συνολικά και σε κάθε χώρα ξεχωριστά και η απάντηση που θα δοθεί σε αυτό θα καθορίσει και το μέλλον της. Εάν η απάντηση στο δίλημμα είναι η εξουσία χωρίς αρχές, σε σύμπλευση με τον στρατηγικό ιδεολογικό αντίπαλο, τη δεξιά παράταξη, τότε το αποτέλεσμα θα είναι αρνητικό τόσο για την κοινωνία όσο και για τη Σοσιαλδημοκρατία. Γιατί η εξουσία δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός. Αντίθετα, εάν η απάντηση στο δίλημμα είναι η Σοσιαλδημοκρατία να παραμείνει σταθερή στις θέσεις, στις αρχές και τις αξίες της, με βάση βέβαια το σύγχρονο περιβάλλον, και να αναζητήσει προγραμματικές συγκλίσεις μακριά από λογικές περιχαράκωσης, τότε θα δημιουργηθούν και οι συνθήκες για να υπάρξει και η προοδευτική διακυβέρνηση της επόμενης ημέρας. Σε αυτή την περίπτωση το αποτέλεσμα θα είναι θετικό τόσο για την κοινωνία όσο και για τη Σοσιαλδημοκρατία. Χαρακτηριστικά τα παραδείγματα της Πορτογαλίας και της Ισπανίας» τόνισε ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ και υπογράμμισε «το εάν μία ευρύτερη συμμαχία των προοδευτικών δυνάμεων, της Σοσιαλδημοκρατίας, της Αριστεράς, του προοδευτικού Κέντρου και της πολιτικής Οικολογίας μπορεί να επιτευχθεί προεκλογικά ή μετεκλογικά, εξαρτάται από τις πολιτικές συνθήκες που επικρατούν σε κάθε χώρα, με το ποια δύναμη αποκτά την πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία να αποτελεί ένα στοίχημα. Σε κάθε περίπτωση όμως οι επιλογές πρέπει να διασφαλίζουν τον πολιτικό πλουραλισμό με όρους σεβασμού στην πολιτική αυτονομία και το προγραμματικό περιεχόμενο και μακριά από ευκαιριακές συμπράξεις».
Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ κατέληξε λέγοντας ότι «ο διάλογος πρέπει να γίνεται δημόσια με θέσεις και προτάσεις, τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα, και το ίδιο πιστεύουμε ότι έπρεπε και πρέπει να πράξουν και όλες οι δυνάμεις του σοσιαλδημοκρατικού και κεντροαριστερού χώρου» και επανέλαβε ότι η ΔΗΜΑΡ, σταθερά, επιδιώκει να διαμορφωθούν οι όροι και οι προϋποθέσεις σε επίπεδο προγραμματικών θέσεων για να πραγματοποιηθεί η σύγκλισης ευρύτατων προοδευτικών κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, στη βάση συγκεκριμένης προγραμματικής ατζέντας, ώστε να επηρεαστούν αποφασιστικά οι πολιτικές.
