Ο Ευάγγελος Βενιζέλος απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικές με τη σημερινή ανακοίνωση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Δ. Παπαγεωργίου, δήλωσε τα εξής:
«Από την ανακοίνωση του κ. Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, καθίσταται πλέον επισήμως σαφές ότι οι τρεις ανώνυμοι μάρτυρες εξετάσθηκαν χωρίς να έχουν προηγουμένως χαρακτηρισθεί ως μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος. Εξετάσθηκαν με βάση τη διάταξη της παραγράφου 7 του άρθρου 9 ν.2928/2001 που επιτρέπει να δοθεί το καθεστώς ανωνυμίας σε «οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο συμβάλλει ουσιωδώς» στην αποκάλυψη ορισμένων αξιόποινων πράξεων. Κατά την ορθή συστηματική ερμηνεία των παραγράφων 7 και 2 του άρθρου 9 του ν. 2928/2001 και στις περιπτώσεις αυτές, όταν η πρωτοβουλία ανήκει στον Εισαγγελέα Διαφθοράς, απαιτείται δική του διάταξη και έγκριση του αρμόδιου αντεισαγγελέα του ΑΠ και δεν αρκεί διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών, όπως έγινε με τους τρεις. Άρα η προδικασία πάσχει από απόλυτη ακυρότητα και κακώς οι μάρτυρες κατέθεσαν ανώνυμα.
Τα πράγματα έγιναν όμως ακόμη χειρότερα, γιατί τώρα πληροφορούμαστε ότι μετά τη διαβίβαση της δικογραφίας στη Βουλή, η Εισαγγελέας Διαφθοράς, βλέποντας την ακυρότητα, χαρακτήρισε με διάταξή της, εκ των υστέρων, τους τρεις ανώνυμους μάρτυρες ως μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος κατά το άρθρο 45Β του ΚΠΔ και η διάταξή της αυτή εγκρίθηκε από τον Αντεισαγγελέα του ΑΠ στις 9.2.2018.
Συμπτωματικώς στις 9.2.2018 με επιστολή μου προς τον Πρόεδρο της Βουλής ζήτησα να διαβιβασθεί στη Βουλή η μη περιλαμβανομένη στη δικογραφία πράξη χαρακτηρισμού των μαρτύρων ως δημοσίου συμφέροντος»
Δυστυχώς προκύπτουν έτσι δυο άλλα, ακόμη πιο μεγάλα, θέματα:
Πρώτον, μετά τη διαβίβαση της δικογραφίας στη Βουλή, αρμόδιος εισαγγελέας είναι η ίδια η Βουλή είτε ως Ολομέλεια είτε ως κοινοβουλευτική επιτροπή προκαταρκτικής εξέτασης. Δεν έχει πλέον δικαιοδοσία ούτε ο Εισαγγελέας Διαφθοράς ούτε ο Αντεισαγγελέας του ΑΠ για τους μάρτυρες που έχουν καταθέσει σε δικογραφία της ποινικής δικαιοδοσίας της Βουλής. Ούτε φυσικά οι μεταγενέστερες αυτές διατάξεις μπορούν να διαβιβαστούν στη Βουλή, ούτε τη δεσμεύουν. Είναι άλλωστε παράνομες.
Δεύτερον, οι μεταγενέστερες αυτές διατάξεις με επίκληση του άρθρου 45 Β του ΚΠΔ εκδόθηκαν με τόσο ακραίο δικονομικά τρόπο προφανώς για να μπορεί να εφαρμοστεί η παράγραφος 3 του άρθρου 45Β και να παραγγελθεί η οριστική αποχή από την ποινική δίωξη των ανώνυμων μαρτύρων μετά την ομοβροντία μηνύσεων για ψευδορκία και συκοφαντική δυσφήμηση. Εφόσον όμως οι μηνύσεις γίνονται από πρόσωπα που υπάγονται στην ποινική δικαιοδοσία της Βουλής και οι πράξεις εκ των υστέρων χαρακτηρισμού των μαρτύρων ως δημοσίου συμφέροντος εκδόθηκαν μετά τη διαβίβαση της δικογραφίας στη Βουλή, αποχή από την ποινική δίωξη δεν μπορεί να διαταχθεί.
Ελπίζω ότι ο κ. Αντεισαγγελέας του ΑΠ θα εγγυηθεί το σεβασμό βασικών εγγυήσεων του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ και δεν θα επιτρέψει την κατάλυση του δικαιώματος δικαστικής προστασίας για δυο πρώην πρωθυπουργούς, ένα πρώην αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, τον Διοικητή της ΤτΕ, τον Έλληνα Επίτροπο στην ΕΕ, τον αντιπρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του δεύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης και τρεις πρώην υπουργούς.
Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον ένα βήμα πριν εξομοιωθεί με την Πολωνία και την Ουγγαρία στην εκθεμελίωση του κράτους δικαίου και της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης.»
Τι έλεγε η ανακοίνωση του Αντεισαγγελέα
Ο αρμόδιος για την εποπτεία και τον συντονισμό του έργου των Εισαγγελέων Εγκλημάτων Διαφθοράς αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Παπαγεωργίου από το site της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ανάρτησε ανακοίνωση στην οποία διευκρινίζει ότι την 9η Φεβρουαρίου 2018, χαρακτηρίστηκαν οι τρεις προστατευόμενοι μάρτυρες στην υπόθεση της Novartis ως «μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος».
1) «Οι υπ΄ αριθμ. 12/2017, 13/2017 και 1/2018 Εισαγγελικές Διατάξεις, εκδοθείσες σύμφωνα με το άρθρο 9 παρ. 7, 1-5 Ν. 2928/2001 (όπως ισχύει μετά το Ν. 4254/2014) και αφορώσες στην παροχή προστασίας στα τρία πρόσωπα που εξετάσθηκαν με κωδική ονομασία κατά την προκαταρκτική εξέταση της «υπόθεσης Novartis» («προστατευόμενοι μάρτυρες»), δεν υποβλήθηκαν σε μας προς έγκριση διότι δεν απαιτείται τέτοια έγκριση κατά τις προαναφερθείσες διατάξεις του νόμου», και
