«Την περίοδο 2012-2014, η κατάσταση εξαίρεσης, έγινε προσπάθεια να αποτελέσει κανόνα και υπόδειγμα. Από τις ίδιες πολιτικές δυνάμεις που οδήγησαν τη χώρα στα βράχια. Νέοι φόροι, νέες περικοπές, διάλυση των δομών του κοινωνικού κράτους, 25 δις επιπλέον λιτότητα», αναφέρει ο πρωθυπουργός κατηγορώντας τους πολιτικούς του αντιπάλους για τον τρόπο που κυβέρνησαν και συνεχίζει, επισημαίνοντας πως ο ελληνικός λαός έφτασε στις εκλογές του 2015, έχοντας «διττό αίτημα»: «Από τη μία η ανάγκη υπέρβασης της κρίσης, των μνημονίων και των συνεπειών τους και από την άλλη η ανάγκη να μπει ένα τέλος στην παράλογη και προκλητική εξουσία ενός συστήματος διαπλοκής το οποίο δημιούργησαν και διόγκωσαν οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ της χώρας».
«Τη δικαίωση αυτού του διττού αιτήματος, υπηρέτησε και υπηρετεί από την πρώτη μέρα η κυβέρνηση μας. Μέσα από ένα σκληρό αγώνα με πολλά μέτωπα, με δυσκολίες, με συμβιβασμούς αλλά πάντα με τα μάτια στραμμένα στο στόχο», γράφει ο Αλέξης Τσίπρας και τονίζει πως «δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο στη χώρα, μιας απόλυτα στρατευμένης, φαιάς προπαγάνδας απέναντι σε μια πολιτική δύναμη, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ» και πως έχει «σταθερά απέναντι τους εκπροσώπους ενός φαύλου κατεστημένου». «Είναι αυτοί άλλωστε που σήμερα, βρίσκονται σε πανικό καθώς αποκαλύπτονται μέρα με τη μέρα, οι διαδρομές της μίζας και της λεηλασίας του δημοσίου συμφέροντος», καταλήγει.
Το άρθρο του πρωθυπουργού, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα enikos.gr:
«Ο Μαρξ έγραφε πριν από σχεδόν ενάμιση αιώνα, στον Ένγκελς, ότι μπορεί να υπάρξουν μέρες στις οποίες συμπυκνώνονται γεγονότα μιας εικοσαετίας. Παραφράζοντας τον, σε μια εξαετή περίοδο της πολιτικής ιστορίας της χώρας συμπυκνώθηκαν γεγονότα και αλλαγές που θα χρειαζόταν δεκαετίες για να συμβούν.
Πρώτα και κύρια ως προς το μέγεθος των απωλειών που υπέστη η κοινωνική πλειοψηφία. Η έναρξη της μνημονιακής περιόδου το 2010, συνοδεύτηκε από αυτό που θα λέγαμε, την εμπέδωση της. Την περίοδο 2012-2014, η κατάσταση εξαίρεσης, έγινε προσπάθεια να αποτελέσει κανόνα και υπόδειγμα. Από τις ίδιες πολιτικές δυνάμεις που οδήγησαν τη χώρα στα βράχια. Νέοι φόροι, νέες περικοπές, διάλυση των δομών του κοινωνικού κράτους, 25 δις επιπλέον λιτότητα. Στο τέλος του 2014, μέσα σε πέντε χρόνια δηλαδή, τα μέτρα λιτότητας έφτασαν τα 65 δις, προστέθηκαν 1 εκατομμύριο νέοι άνεργοι και η χώρα απώλεσε αθροιστικά το 25% του ΑΕΠ της. Ήταν τότε που κάποιοι την ίδια στιγμή που κουνούσαν το δάχτυλο στους «τεμπέληδες Έλληνες», διατρανώνοντας ότι «μαζί τα φάγαμε», συνέχιζαν ανενόχλητοι το πάρτι της μίζας και της υπερτιμολόγησης. Όμως δεν ήταν μόνο η οικονομία. Ήταν και το αβγό του φιδιού που έσπασε το κέλυφος και ξεχύθηκε στις γειτονιές, με το δολοφονικό του μίσος, ενώ από το 2012 απέκτησε, μάλιστα, και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Τα παραπάνω όμως, ήταν η μία πλευρά του νομίσματος. Η άλλη ήταν οι μεγάλοι κοινωνικοί και πολιτικοί αγώνες, στους οποίους ο ελληνικός λαός πρωταγωνίστησε και συντάραξε συθέμελα ένα πολιτικό κατεστημένο που για χρόνια θεωρούσε τον εαυτό του άτρωτο. Πρώτα στις διπλές εκλογές του 2012, έπειτα στις Ευρωεκλογές του 2014 και φυσικά στις εκλογικές αναμετρήσεις του 2015. Το αίτημα που καθόρισε τις πολιτικές εξελίξεις ήταν διττό. Από τη μία η ανάγκη υπέρβασης της κρίσης, των μνημονίων και των συνεπειών τους και από την άλλη η ανάγκη να μπει ένα τέλος στην παράλογη και προκλητική εξουσία ενός συστήματος διαπλοκής το οποίο δημιούργησαν και διόγκωσαν οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ της χώρας.
Τη δικαίωση αυτού του διττού αιτήματος, υπηρέτησε και υπηρετεί από την πρώτη μέρα η κυβέρνηση μας. Μέσα από ένα σκληρό αγώνα με πολλά μέτωπα, με δυσκολίες, με συμβιβασμούς αλλά πάντα με τα μάτια στραμμένα στο στόχο.
Το στόχο να αφήσει πίσω της η Ελλάδα το μαρτύριο της επιθετικής λιτότητας, της ασφυκτικής επιτροπείας και της οικονομικής της καθήλωσης. Και να γίνει η Ελλάδα της νέας εποχής, ένα σύγχρονο, ευνομούμενο, ευρωπαϊκό κράτος δικαίου και να αξιοποιήσει τις τεράστιες δυνατότητες των ανθρώπων της που για χρόνια βρέθηκαν στο περιθώριο.
Αυτό το στόχο υλοποιούμε καθημερινά. Και σήμερα βρισκόμαστε όλο και πιο κοντά στο πλέον καθοριστικό σημείο καμπής, τον Αύγουστο του 2018: Τη μέρα που η Ελλάδα θα βγει από τα μνημόνια και θα μπορεί πλέον να στηριχθεί στις δικές της δυνάμεις και να αξιοποιήσει τις πραγματικές της δυνατότητες.
Γνωρίζουμε πολύ καλά τις δυσκολίες του εγχειρήματος. Περπατήσαμε όμως μέχρι σήμερα, ένα μεγάλο μέρος της απόστασης και τα εμπόδια ήταν πολλά. Εμπόδια που μπήκαν και μπαίνουν, από όσους έχουν συμφέρον να μείνει η χώρα καθηλωμένη. Πολιτικές δυνάμεις που έφεραν τη χώρα και την κοινωνία στα όρια τους αλλά και οι εκπρόσωποι μιας καλομαθημένης οικονομικής ελίτ, που πέραν των υπολοίπων δραστηριοτήτων τους αποπειράθηκαν να υποτάξουν την κοινή γνώμη στους σκοπούς τους, δια του ελέγχου του αγαθού της ενημέρωσης.
Είμαι βέβαιος, ότι δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο στη χώρα, μιας απόλυτα στρατευμένης, φαιάς προπαγάνδας απέναντι σε μια πολιτική δύναμη, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. Τόσο πριν, όσο φυσικά και αφού έγινε κυβέρνηση. Όμως, δεν αποτελεί έκπληξη για μας. Γνωρίζαμε εξ αρχής, ότι το εγχείρημα μας, θα έχει τους πολλούς δίπλα μας και τους λίγους δήθεν ισχυρούς απέναντι.
Είναι παράσημο για μας, να έχουμε σταθερά απέναντι τους εκπροσώπους ενός φαύλου κατεστημένου, το οποίο για χρόνια λειτούργησε με τρόπο ιδιοτελή και προκλητικό. Είναι αυτοί άλλωστε που σήμερα, βρίσκονται σε πανικό καθώς αποκαλύπτονται μέρα με τη μέρα, οι διαδρομές της μίζας και της λεηλασίας του δημοσίου συμφέροντος. Και γνωρίζουν πολύ καλά ότι στη θέση των εκάστοτε προθύμων της συγκάλυψης, βρίσκονται άνθρωποι με ήθος και σθένος που θα κάνουν το καθήκον τους ώστε να λάμψει η αλήθεια και να αποδοθεί δικαιοσύνη».
