Ο κ. Ξυδάκης τόνισε ότι η Ελλάδα «με τη σταθερότητα που τη διακρίνει», με την πολύχρονη παράδοση του κοινοβουλευτισμού και δημοκρατίας και με την ιδιαίτερη φυσιογνωμία της, «μπορεί να προβάλλει αυτονόμως και αυτοφώτως» ως ένας κόμβος πολιτισμού, ποιότητας γνώσης και αριστείας, κι αυτό είναι ένα «στοίχημα» που δεν το έπαιξε νωρίτερα η χώρα, αλλά «ακόμη και μέσα στην κρίση» υπάρχουν τα εργαλεία.
Έφερε ως παράδειγμα, το πώς το κράτος μπορεί να συνεισφέρει στην οικονομία το ξεμπλοκάρισμα την έκδοσης βίζας στη Ρωσία, με τις κατάλληλες ενέργειες μέσα σε ελάχιστο χρόνο, και πρόσθεσε:
«Θεωρώ ότι και η εξωτερική πολιτική πρέπει να εξυπηρετεί αυτό το στρατηγικό στόχο της παραγωγικής ανασυγκρότησης του κράτους, της Ελλάδας της οικονομίας και της δημοκρατικής αναγέννησης του κρατικού μηχανισμού, να φτιαχτεί ένα κράτος, το οποίο θα είναι υπηρέτης του πολίτη, υπηρέτης του ελεύθερου παραγωγού πολίτη και υπηρέτης των παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνίας, κι όχι ένα κράτος - μηχανισμός εξυπηρέτησης του παρασιτισμού και της πλουτοκρατίας».
«Ζούμε σε μια πολύ ρευστή εποχή» είπε ο κ. Ξυδάκης και πρόσθεσε: «Η Μεσόγειος αυτή τη στιγμή είναι η πιο θερμή, γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά, ζώνη του πλανήτη». Τόνισε ότι έχουν δημιουργηθεί «μαύρες τρύπες» στο χάρτη, με τη Λιβύη να μη συγκρατεί πια τους ανερχόμενους πληθυσμούς από την υποσαχάρια Αφρική, τη Συρία και το Ιράκ που καταστράφηκαν από τους πολέμους, καθώς μια «πηγή αστάθειας» στην Ουκρανία, στη Μαύρη Θάλασσα. «Αυτά τα σημεία εξάγουν αστάθεια και ειδικά η Μ. Ανατολή εξάγει προσφυγιά, φτώχια και τρομοκρατία» είπε ο κ. Ξυδάκης και πρόσθεσε ότι η χώρα μας «που βρίσκεται στη μία πλευρά αυτού του τριγώνου» και παρά την οικονομική κρίση την τελευταία εξαετία «στους άλλους όρους μπορούμε να πούμε ότι είναι ένας πυλώνας σταθερότητας» .
«(Η Ελλάδα) Έχει κοινωνική συνοχή, μια αξιοθαύμαστη εθνοτική ομοιογένεια, παρατηρείται μια αρραγής συνθήκη, κατάσταση ασφάλειας, ως προς τις σύγχρονες τρομοκρατικές απειλές και μπορούμε να πούμε, χωρίς δισταγμό, χωρίς επιφυλάξεις, ότι έχει και πολιτική σταθερότητα» είπε ο κ. Ξυδάκης και πρόσθεσε: «Αυτή είναι η προίκα μας αυτή τη στιγμή, αλλά η γειτονιά μας είναι δύσκολη».
Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι αισιόδοξο στοιχείο για το μέλλον, είναι ότι οι σχέσεις της Ελλάδας με περιφερειακά κράτη, όπως η Αίγυπτος και το Ισραήλ, ενισχύονται, αλλά επίσης και με άλλα κράτη της Μεσογείου και με τα μεγάλα και τα μικρότερα «βαίνουν διαρκώς βελτιούμενες», με «συχνά κοινές απόψεις σε φλέγοντα ζητήματα» και στο ενδοευρωπαϊκό πεδίο, όσο και στο χειρισμό «μεγάλων πολιτικών προκλήσεων», όπως το προσφυγικό και το μεταναστευτικό, όπου «σε πολλά πεδία δύσκολης σύνθεσης» υπάρχει σύμπλευση, κυρίως με χώρες του ευρωπαϊκού νότου.
«Όλο και περισσότεροι, προσβλέπουν σε αυτή τη χώρα, που είναι ευρωπαϊκή, με θεμέλια, με μακρά εμπορική παράδοση, με θεμέλια δημοκρατίας, κοινωνική συνοχή και σταθερότητα. Τα λιμάνια, οι επιχειρήσεις, η τεχνογνωσία των ανθρώπων του εμπορίου και της βιομηχανίας, η τεχνογνωσία των Ελλήνων και στη διοίκηση, θα είναι ένα κεφάλαιο για αυτό που έρχεται στα επόμενα χρόνια» είπε ο κ. Ξυδάκης.
Και πρόσθεσε: «Αυτό το οποίο απαιτείται από μας, είναι εγρήγορση, είναι σύνεση, είναι χαμηλοί τόνοι στον εξωτερικό πολιτικό βίο και ένα συμβόλαιο τιμής, με κάποιες μίνιμουμ συναινέσεις, στα πολύ μεγάλα ζητήματα».
