Ειδικότερα η εκτίμηση της για τη συμβολή της αναμενόμενης εκταμίευσης των χρημάτων στην ενίσχυση και την ανάκαμψη της παραγωγικής βάσης της χώρας είναι ότι «δεν μπορεί να οδηγήσει σε οποιαδήποτε λύση αυτός ο φαύλος κύκλος του δανεισμού και της υπερχρέωσης».
Το χρέος, προσέθεσε, λειτουργεί ως «εργαλείο υποδούλωσης του λαού αυτού και άλλων λαών γιατί αυτό το σύστημα εξάγεται και σε λίγο θα εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη». Σε ό,τι αφορά την προσπάθεια για ελάφρυνση του, που καταβάλει η κυβέρνηση, η κ. Κωνσταντοπούλου την αντιλαμβάνεται ως «μετακύληση των υποχρεώσεων της χώρας σε μεταγενέστερο στάδιο».
Και αποδίδει στις κυβερνήσεις «ευθεία παράβαση των καθηκόντων τους» γιατί δεν το αποκηρύσσουν, όπως οφείλουν «από τη στιγμή που διαπιστώνεται αφενός παρανομία στην συγκρότηση και στην διόγκωση του χρέους, αφετέρου μη βιωσιμότητα».
Σε ερώτηση για το «μέλλον των νέων γενιών που υποθηκεύει το νέο Ταμείο» το οποίο ψηφίστηκε πρόσφατα, η επικεφαλής της «Πλεύσης Ελευθερίας» σημειώνει ότι επιβάλλεται μαζί με άλλες καταστροφικές πολιτικές από το μνημόνιο, το οποίο «όπως κάθε απολυταρχικό, καθεστώς», δεν θα πέσει μόνο του. «Μας αναλογεί να παλέψουμε και να το αποτινάξουμε» και η απαιτούμενη ανατροπή θα επιτευχθεί «μέσα στις κοινωνίες με διεθνική, αν θέλετε, αλληλεγγύη», λέει χαρακτηριστικά.
Αναφορικά με την Επιτροπή για το χρέος και τα πορίσματα της, είπε ότι τα κοινοποιεί με ομιλίες της σε διάφορες χώρες, ενώ θα συνεχιστούν οι εργασίες της με τη μορφή σωματείου όταν λήξει η απεργία των δικηγόρων και κατατεθεί στο Πρωτοδικείο η σχετική αίτηση. Υπογράμμισε ότι θα συνεχίσει το έργο της στη διερεύνηση ζητημάτων όπως: το τραπεζικό σύστημα, η σύνδεση του τραπεζικού συστήματος και των τραπεζών με τον μηχανισμό του χρέους, οι αποκρατικοποιήσεις, οι ιδιωτικοποιήσεις κ.ά..
Στην ερώτηση κατά πόσο «η Βουλή υπηρετεί τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα», η κ. Κωνσταντοπούλου θεωρεί ότι η παρούσα Βουλή «κατασκευάστηκε μέσα από το πραξικόπημα του καλοκαιριού» και «σύμφωνα με τις επιθυμίες των δανειστών». Πιστεύει ότι «αυτή τη Βουλή δεν την ήθελαν οι δανειστές» αλλά ούτε και «οι κρατούντες», οι οποίοι με το πρόσχημα ότι ήθελαν μια «σταθερή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, το πέτυχαν μέσα από αιφνιδιαστικές διαδικασίες και εκλογές, στις οποίες υπήρξε μεγάλη αποχή».
Τέλος για τον ρόλο και την παρουσία της Αριστεράς, υπογράμμισε ότι θα ανασυγκροτηθεί μέσα από την κοινωνία και εντός της, σε πλήρη σύμπραξη και αρμονία με τις ζωντανές κοινωνικές δυνάμεις και θα υπάρξει μόνο εάν συνδράμει και συμπράξει στην ανασυγκρότηση της κοινωνίας, στην απελευθέρωση της πατρίδας και στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
