Η επιλογή του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Μπακέλα να δημοσιοποιήσει σήμερα, ημέρα κατά την οποία τελέστηκε το μνημόσυνο για τη Λένα Σαμαρά, την απόφασή του να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών είναι τουλάχιστον άκομψη και θεσμικά ατυχής.
Ο κ. Μπακέλας όφειλε να αντιληφθεί το ιδιαίτερο βάρος της ημέρας. Με την επιλογή του αυτή αφήνει αναπόφευκτα να δημιουργηθούν συνειρμοί ότι επιδίωξε να ανακοινωθεί η απόφαση σε μια στιγμή βαθιάς προσωπικής οδύνης για τον Αντώνη Σαμαρά, ώστε να αποφευχθεί ή να περιοριστεί η άμεση αντίδραση του πρώην πρωθυπουργού. Ακόμη και αν αυτό δεν ήταν η πρόθεσή του, ένας ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός οφείλει να προστατεύει όχι μόνο την ουσία αλλά και την εικόνα της θεσμικής αμεροληψίας. Σε αυτήν την περίπτωση δεν το έκανε.
Προβληματικό είναι και το σκεπτικό της απόφασής του. Ο κ. Μπακέλας απέρριψε το αίτημα με την αιτιολογία ότι δεν προσκομίστηκαν νέα στοιχεία. Ο Αντώνης Σαμαράς, όμως, με την αίτηση που κατέθεσε στις 6 Ιουλίου, δεν ζήτησε απλώς να αξιολογηθούν νέα στοιχεία που θα έπρεπε να έχει συλλέξει ο ίδιος. Ζήτησε από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου «την πλήρη διερεύνηση» της παγίδευσής του με το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator.
Είχε, μάλιστα, επισημάνει ότι είχε ζητήσει επανειλημμένως από την κυβέρνηση να διερευνήσει την υπόθεση, χωρίς να λάβει καμία απάντηση. Επομένως, η επίκληση της απουσίας νέων στοιχείων κινδυνεύει να μετατρέψει το αίτημα για ενεργή δικαστική έρευνα σε απαίτηση από το ίδιο το θύμα να διενεργήσει την έρευνα που ζητά από τη Δικαιοσύνη.
Αυτό ακριβώς είναι το κρίσιμο κενό στην απόφαση του κ. Μπακέλα: δεν εξηγείται πειστικά γιατί η καταγγελία ενός πρώην πρωθυπουργού ότι αποτέλεσε στόχο παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού δεν αρκεί για να κινητοποιήσει εκ νέου και σε βάθος τους θεσμούς. Ούτε απαντάται εάν διερευνήθηκε πλήρως ποιοι παρήγγειλαν, οργάνωσαν και ωφελήθηκαν από την παγίδευσή του.
Η υπόθεση Predator δεν είναι μια ιδιωτική διαφορά που μπορεί να κλείσει με μια τυπική αναφορά στην έλλειψη νέων στοιχείων. Αφορά τη δημοκρατική λειτουργία, την εθνική ασφάλεια και την αξιοπιστία της Δικαιοσύνης.
Με τον χρόνο που επέλεξε και με το ανεπαρκές, ως προς την ουσία του αιτήματος, σκεπτικό που αποδίδεται στην απόφασή του, ο κ. Μπακέλας δεν διαλύει τις σκιές. Τις πυκνώνει.
Β.Σκ.
