Αφού πρώτα ευχηθούμε καλό μήνα, να πούμε πως η έλευση του Ιουνίου για πολλούς φέρνει πιο κοντά τις υψηλές θερμοκρασίες, το καλοκαίρι και τα μπάνια του λαού. Για την κυβέρνηση ωστόσο είναι ένας εξαιρετικά κομβικός μήνας, που πιθανότατα θα συνδυαστεί με αρκετά υψηλές πολιτικές θερμοκρασίες. Και εξηγούμαστε:
Στο τέλος του μήνα λήγει η θητεία της ηγεσίας της Δικαιοσύνης και το υπουργικό συμβούλιο θα κληθεί να επιλέξει νέο Πρόεδρο και νέο Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Με την υπόθεση των υποκλοπών ανοιχτή, και με το πολιτικό σκηνικό να μην επιτρέπει ασφαλή προεξόφληση μίας νέας θητείας Μητσοτάκη, η επιλογή της ηγεσίας του Αρείου Πάγου συνιστά μία κορυφαία επιλογή του Μεγάρου Μαξίμου.
Και κάπου εδώ αρχίζουν τα παράδοξα: Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν τα δημοσιεύματα που προεξοφλούν ως νέο Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τον νυν Αντιεισαγγελέα Ευάγγελο Μπακέλα. Συμπτωματικά, είναι ο αντιεισαγγελέας που έχει χρεωθεί το διπλό αίτημα του θύματος του Predator και πρώην Υπουργού Χρήστου Σπίρτζη, για ανάσυρση της υπόθεσης από το αρχείο με νέα στοιχεία καθώς και εξαίρεση του νυν Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Τζαβέλλα από την υπόθεση. Πού έγκειται ωστόσο το παράδοξο; Πως ενδεχόμενη επιλογή του κ. Μπακέλα δείχνει όχι απλά βουτιά αλλά ελεύθερη κατάδυση στην επετηρίδα, καθώς έχει από πάνω του 12 αρχαιότερους ανώτατους εισαγγελικούς λειτουργούς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Και όλο αυτό προεξοφλείται σε σειρά δημοσιευμάτων ως φυσιολογικό, ως κανονικότητα, δίχως να γεννά την παραμικρή - εύλογη - απορία: Γιατί ο κ. Μητσοτάκης, διανύοντας το τελευταίο έτος διακυβέρνησής του και με σημαντικό βαθμό αβεβαιότητας σε ενδεχόμενη ανανέωση της θητείας του με βάση τη δημοσκοπική εικόνα της ΝΔ, να αναλάβει το πολιτικό κόστος για τέτοια βουτιά στην επετηρίδα, προκειμένου να ορίσει ανώτατο Εισαγγελέα κάποιον που θα παραμείνει στη θέση του για τρία χρόνια;
Ν.Α.
