Χρειάστηκε να περάσουν 22 ημέρες από την ευθεία απειλή του Ταλ Ντίλιαν προς τον κ. Μητσοτάκη πως θα έχει την τύχη του Νίξον, που έπεσε από την αποκάλυψη πως προσπάθησε να συγκαλύψει το σκάνδαλο Watergate, για να υπάρξει απάντηση διά στόματος Πρωθυπουργού.
Και για να είμαστε ακόμα πιο ακριβείς, χρειάστηκαν 22 ημέρες και η… τριτολογία του στη χθεσινή προ ημερησίας συζήτηση, για να απαντήσει στον Ισραηλινό καταδικασθέντα, μετά από ορυμαγδό πιέσεων από την αντιπολίτευση. Θα περίμενε κανείς μια ρητή διάψευση, μια προαναγγελία προσφυγής στη Δικαιοσύνη κατά του ιδρυτή της Intellexa.
Αντί αυτών, ο κ. Μητσοτάκης αρκέστηκε σε μια χονδροειδώς επιτηδευμένη υποτίμηση του εγκαλούντος κ. Ντίλιαν, ότι δήθεν δεν θυμόταν πώς ακριβώς είναι το όνομα του, χωρίς ωστόσο την παραμικρή διάψευση των όσων έχει καταγγείλει. Ίσως το όνομά του θα μπορούσε να του θυμίσει ο υπουργός του που ανέλαβε προ δέκα ημερών από το Μαξίμου σε ρόλο κυανόκρανου να κατευνάσει τα πνεύματα, αλλά ας μην γίνουμε κακεντρεχείς.
«Για αυτόν τον Ντίλιαν, Ντίλαν – πώς τον λένε», όπως είπε χαρακτηριστικά στην τριτολογία του ο πρωθυπουργός, επιχειρώντας να υποβαθμίσει τις δημόσιες αναφορές του επικεφαλής της Intellexa για τους συμβαλλόμενους με το Predator, ανέφερε ότι ο ίδιος και η κυβέρνηση «δεν εκβιαζόμαστε από κανέναν πρωτόδικα καταδικασμένο που μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Ούτε από συμφέροντα. Λογοδοτούμε μόνο στον ελληνικό λαό».
Ο Ντίλιαν, σε κάθε περίπτωση, έλαβε το μήνυμα, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει η στήλη. Αλλά το ερώτημα επανέρχεται και πλέον με ακόμα μεγαλύτερη ένταση: Ο κ. Μητσοτάκης, που κατά δήλωσή του δεν εκβιάζεται, γιατί δεν τόλμησε να τον διαψεύσει;
Ν.Α.
