Το βρήκαμε πολύ όμορφο, πολύ γλυκό και το ...αναδημοσιεύουμε!
Ο λόγος για την ανάρτηση του Θόδωρου Μαργαρίτη για τον Χαρίλαο Φλωράκη:
«22 Μαΐου του 2005 έφυγε ο Χαρίλαος Φλωράκης.
Ο Χαρίλαος παρέδωσε ένα μήνυμα στην Αλέκα Παπαρήγα πριν το μοιραίο:
"Δεν το ονοματίζω τούτο το χαρτί διαθήκη για το λόγο ότι δεν έχω τίποτα να διαθέσω.
O,τι βιος είχα το έχω δώσει στο Κόμμα, στο Κόμμα στο ΚΚΕ με τα γνωστά σύμβολά του, τη Μαρξιστική - Λενινιστική ιδεολογία του, το πρόγραμμά του και τις αρχές του.
Πολιτικά δεν έχω επίσης τίποτα να αφήσω. O,τι είχα το έδωσα με τη συγκεκριμένη δράση μου. Να αφήσω πολιτικές ορμήνιες δεν το θεωρώ σοβαρό.
Θέλω να επιστρέψω, και να ταφώ στον τόπο που γεννήθηκα στο Παλιοζογλώπι και συγκεκριμένα στον Αηλιά για νάχω αγνάντιο. Ο τάφος να είναι απλός, μόνο να φραχτεί για να μην με ξεχώσουν τα αγρίμια.
Δε θέλω λόγους και στεφάνια. Αυτά να εκφραστούν με βοήθεια στο Κόμμα.
Γεια σας
Χαρίλαος Φλωράκης".
ΜΙΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ.
Οργανώθηκα στον ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟ και στο ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ. Σε όλη την περίοδο της αντιπαράθεσης με το ΚΚΕ (Εξ) όπως το ονομάζαμε ΔΕΝ μπόρεσα να αντιπαθήσω τον Χαρίλαο. Με κέρδιζε η αμεσότητα, η λαϊκότητα και ο ρεαλισμός του. Στην μέρα της κηδείας του βρέθηκα στον Περισσό με την αντιπροσωπεία της ΠΓ του Συνασπισμού. Θυμάμαι ήταν ο Αλέκος Αλβανός, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και εγώ μαζί με τον Τάσο Τρίκκα (που προερχόμασταν από το ΚΚΕ εσ). Τότε Γραμματέας του ΚΚΕ ήταν η Αλέκα. Ήταν μια ευκαιρία να αποχαιρετήσω έναν άνθρωπο που εκτιμούσα.
Το αποχαιρετιστήριο του- όπως και του αγαπημένου μου Λεωνίδα Κύρκου- είναι παράδειγμα ηθικής στην πολιτική. Άνθρωποι που δεν προσκύνησαν το χρήμα και τις ανέσεις. Άνθρωποι που μας έμαθαν πως πρέπει να είναι η ΠΟΛΙΤΙΚΗ».
Για την αντιγραφή...
Β.Σκ.
