Εκεί λοιπόν που η παρέα επιδιδόταν στο γνωστό Stratego των ημερών («αν ο Ανδρουλάκης κάνει αυτό, τότε ο Δούκας θα κινηθεί έτσι και ο Κασσελάκης θα κάνει την τάδε γυριστή»), ένας εκ της παρέας που έχει ισχυρά κονέ με τον ΣΥΡΙΖΑ (ένεκα που παλιότερα ήταν με τις Γένοβες και τα τοιαύτα) μου πετάει στο μουλωχτό τη βόμβα: «Ρε συ έγινε χαμός στην κοινοβουλευτική του ΣΥΡΙΖΑ με όσα είπε ο Στέφανος για κομπρεμί με τη Ζωή. Έχεις ρεπορτάζ;».
Η αλήθεια είναι ότι πήγε να μου πεταχτεί το πέστο από το δεξί ρουθούνι, αλλά κράτησα χαρακτήρα για να μην μας περάσουν και τίποτα του πεταματού. Πέταξα ένα μουσαντέν «ναι ρε» και έκανα το μπρέικθρου στο κεντροαριστερό στρατέγκο ρίχνοντας στη μάχη τον ταξίαρχο Κατρίνη.
Με το που σφύριξε λήξη το ιταλικό όμως, έστειλα μηνυματάκι στην πηγή (χρυσού) που έχω στην Κουμουνδούρου. To «βαθύ λαρύγγι» λοιπόν με κάλεσε στο γνωστό σημείο όπου βλεπόμαστε χωρίς να μας βλέπουν.
«Θα βλέπεις αλλά δεν θα αγγίζεις», ούτως ειπείν μου έδειξε έναν διάλογο αριστούργημα της 7ης Τέχνης, αλλά δεν με άφησε να κρατήσω σημειώσεις. Οπότε ό,τι είδα το λέω by heart που λένε και στο Μαϊάμι και προειδοποιώ πως δεν υιοθετώ στο παραμικρό τους χαρακτηρισμούς που είδα να περνούν μπροστά από τα μάτια μου.
Φωνή και αντάρα λοιπόν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα για το φλερτ του CEO Στεφάνου Κασσελάκη με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ακόμα λοιπόν και στο post SYRIZA ποίμνιον του CEO έπεσε βαρύ να συνεργαστούν με τη Ζωή, που τους λέει ότι τα έπιασαν οι δόλιοι για να ψηφίσουν την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών.
Το πατιρντί το άρχισε πολύ διακριτικά νεαρός βουλευτής επαρχίας ο οποίος φουκαράς τα λέει μαλακά γιατί είναι ύποπτος… τροτσκισμού ένεκα που στην εσωκομματική εκλογή μπερδεύτηκε και πήγε με τη λάθος πλευρά. Είπε λοιπόν ο φέρελπις αυτός πολιτικός ότι δεν θέλει να πει τίποτα για τον CEO Στέφανο, αλλά του φαίνεται «κάπως» η συμμαχία με τη Ζωή που τους ρίχνει random μπινελίκια όπου βρεθεί και όπου σταθεί.
Του απάντησε σε πρώτο χρόνο η «ντόπια» θαλαμοφύλαξ του ποιμνίου με το ακλόνητο επιχείρημα ότι «η Ζωή είναι που εκτίθεται», πράγμα που μοιάζει ακατανόητο, αλλά εντάξει τώρα. Πάνω που άρχισαν να πετάγονται διάφοροι κα να λένε «πολύ καλά τα λέει η θαλαμοφύλαξ» και κλαπ κλαπ κλάπ παλαμάκια, η συζήτηση εξετράπη γιατί μία φέιμους ινφλουένσερ σχολίασε δηκτικά, παιδιά να μη χάσουμε τέτοιο κελεπούρι.
Στο σημείο αυτό η ποσοτική άνοδος της συζητήσεως μετατράπηκε σε ποιοτικό άλμα, όπως έχει γράψει ο Θανάσης Καρτερός στη 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη. Σε δυο ψύχραιμες τοποθετήσεις η wanabee σύμμαχος του CEO Στεφάνου χαρακτηρίστηκε αισχρή και φίδι -αυτό το δεύτερο παιδιά είναι σπισισμός, να ξέρετε. Τότε όμως συγκλονίστηκαν τα ντουβάρια από την αψιά φωνάρα που ακούστηκε από το μητάτο, εκεί στα ανυπότακτα ορεινά που δεν πατά το πόδι Τσακαλώτου: «Είναι εμπαθής και ανισόρροπη!», διαπιστώνοντας μάλιστα με τη γνωστή φωνή του μητάτου πως η πρόταση συνεργασίας πυροδότησε στην επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας «κρίση μεγαλείου» (και κάτι άλλο που ντρέπομαι να μεταφέρω).
Η καημένη η θαλαμοφύλαξ κάπως πήγε να τα μπαλώσει, αλλά κεραυνοβολήθηκε σε dt: «Μη λες μαλ…ιες» της είπαν, έτσι όπως τα λένε ντελαμαγκέν στο Μαϊάμι. Έγινε μάλιστα η εκτίμηση ότι πήρε αέρα η «ψιχαλισμένη» -ψιχλισμένη δεν ξέρω τι σημαίνει, να πάρουμε τη βοήθεια του κοινού.
Πάντως στο σημείο αυτό είπαν κάπου ώπα με την τοξικότητα, οπότε ακούστηκε και η μνημειώδες ατάκα «έκανα λάθος που την είπα έτσι. Υπερβολή. Το σωστό είναι φίδι νέτο σκέτο» -εδώ η ψυχραιμία και η μετριοπάθεια πέρασε σε άλλο λέβελ.
Μετά από αυτήν την αυτοκριτική (και ψύχραιμη όπως και να τη δεις) τοποθέτηση, η «ντόπια» θαλαμοφύλαξ έπαθε Παπαντωνίου (για το σοσιαλισμό αγωνιζόμαστε όλοι) και άρχισε να μιλάει για την ευρυχωρία της προοδευτικής παράταξης και να εξηγεί ότι ο CEO Στέφανος δεν κάνει παζάρια κορυφής -αυτό σε απάντηση της ατάκας περί ερπετών.
Η αυλαία έπεσε με την ινφλουένσερ να λέει ότι είναι απαξιωτικές οι δηλώσεις της Ζωής για τον Στέφανο Κασσελάκη, αλλά και εκείνο τον άλλο που τους έκανε κυβέρνηση και τώρα ούτε να τον ξέρουν δεν θέλουν. Ο γόνιμος διάλογος έκλεισε με μια σεμνή παρέμβαση του φερέλπιδος βουλευτού επαρχίας ο οποίος πρέπει επιτέλους να συγχωρεθεί για το νεανικό λάθος του.
Εντάξει, μετά από όλα αυτά είμαι πλέον πεπεισμένος. Με Κασσελάκη και Ζωή πάμε για την πιο στέρεη συμμαχία όλων των εποχών, τρέμε Κυριάκο!
