Ο Αλέξης Τσίπρας παρέθεσε τη Δευτέρα τη δική του στρατηγική για τα ελληνοτουρκικά, η οποία βασίζεται στη λογική «αποφασιστικοί επί του πεδίου - ενεργητικοί στον διάλογο».
Με αφορμή τις εξελίξεις γύρω από το καλώδιο έθεσε ζήτημα συνολικής αλλαγής στρατηγικής. Ταυτόχρονα, όμως, επανέφερε με σαφήνεια τη θέση του υπέρ του διαλόγου με την Άγκυρα και της προοπτικής προσφυγής στη Χάγη για τις θαλάσσιες ζώνες. Πράγμα το οποίο δεν ακούγεται πλέον από τα περισσότερα ελληνικά κόμματα, με ελάχιστες εξαιρέσεις.
Ο Τσίπρας συνέδεσε την αποφασιστικότητα με τη διπλωματική πρωτοβουλία: Υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων επί του πεδίου και, παράλληλα, «μία θετική ατζέντα διαλόγου και ενίσχυσης των διερευνητικών συνομιλιών». Μια τοποθέτηση που δείχνει ότι η κριτική του στους κυβερνητικούς χειρισμούς συνοδεύεται από συγκεκριμένη κατεύθυνση για την επόμενη ημέρα των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Κανείς πολιτικός δεν προτάσσει τον πόλεμο ή την πιο ακραία εκδοχή που μπορεί να υπάρξει ένα θερμό επεισόδιο για παράδειγμα», τόνισε με αφορμή την πόντιση του καλωδίου. Επέστρεψε, ωστόσο, το ερώτημα στην κυβέρνηση διερωτώμενος: «Το θέμα είναι γιατί έφτασες στο χείλος του γκρεμού».
Η φράση που συμπυκνώνει την πολιτική του για τα ελληνοτουρκικα είναι εξίσου σαφής: «Το ότι δεν θέλουμε τη σύγκρουση, τον πόλεμο, την αντιπαράθεση με τους γείτονές μας, δεν σημαίνει ότι είμαστε έτοιμοι να τα παραδώσουμε όλα».
Στην πρότασή του, ιδιαίτερο βάρος έχει η αξιοποίηση συμμαχιών, των ευρωτουρκικών σχέσεων και της απειλής επιβολής ευρωπαϊκών κυρώσεων προκειμένου η Τουρκία να δεσμευθεί στον διάλογο στη βάση του διεθνούς δικαίου. Ο στόχος, όπως είπε, είναι «ένα μέλλον ειρηνικής συμβίωσης των δύο λαών».
Και μάλιστα ακόμη και σε μία περίοδο όπου ακόμη και στον προοδευτικό χώρο εμφανίζονται πατριδοκάπηλες φωνές, ο Πρόεδρος της ΕΛΑΣ αναφέρθηκε σε «ένα μέλλον ειρηνικής συμβίωσης των δύο λαών», λέγοντας χαρακτηριστικά: «Οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν πολλά. Αντιθέτως, η στρατηγική, η πολεμοχαρής πολλές φορές, αλλά σε κάθε περίπτωση στρατηγική αμφισβήτησης και αναθεώρησης των διεθνών συνθηκών από την πλευρά της Τουρκίας είναι αυτή η οποία οξύνει τις αντιθέσεις, οξύνει τα πράγματα και οδηγεί σε μία πραγματικότητα, που πιστεύω όλοι οι λογικοί άνθρωποι θα θέλαμε και θέλουμε να αποφευχθεί».
Το πολιτικό στίγμα, επομένως, έχει ενδιαφέρον, καθώς ο Τσίπρας παρουσιάζει μία διττή στρατηγική: Ισχυροί στην αποτροπή απέναντι στις παράνομες τουρκικές ενέργειες και ταυτόχρονα ενεργοί στον διάλογο με την Τουρκία για προσφυγή στη Χάγη. Ένας συνδυασμός δηλαδή της ατζέντας της ειρήνης και της εθνικής αποφασιστικότητας, που σήμερα λείπει από την εξωτερική μας πολιτική.
