Η τρίτη θέση στις δημοσκοπήσεις ταράζει για τα καλά τα νερά στη Χαριλάου Τρικούπη, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να μπαίνουν και στο θέμα αλλαγής ηγεσίας!
Τα κορυφαία στελέχη δεν θέτουν φανερά τέτοιο θέμα, καθώς κάποιοι εξ αυτών αναμένουν την εκλογική ήττα για να αναλάβουν το ΠΑΣΟΚ, παραγνωρίζοντας πως δεν πρόκειται πλέον να έχει προοπτική ως κυβερνών κόμμα. Όπως και παραγνωρίζουν ότι μπορεί να θεωρηθούν από την εκλογική βάση του κόμματος ως συνυπεύθυνοι για την ήττα, γιατί δεν παρεμβαίνουν να αντιστρέψουν την κατάσταση. Μπορεί, λοιπόν, οι «δελφίνοι» να μην λαμβάνουν το ρίσκο έστω και να προκαλέσουν μια συζήτηση για το αν χρειάζεται αλλαγή στόχων και τροποποιήσεις της στρατηγικής –αν και στις κατ' ιδίαν συζητήσεις θεωρούν ότι, μετά την εμφάνιση της ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα, η κατάσταση σήμερα είναι αδιέξοδη–, το πράττουν όμως δημοσιογράφοι που μόνο «εχθρικοί» δεν είναι ούτε με το ΠΑΣΟΚ, ούτε με τον Νίκο Ανδρουλάκη. «Πρόεδρε, δεν αρέσουμε πια», γράφει στην «Καθημερινή» ο Νότης Παπαδόπουλος και σημειώνει πως κάποιοι πιστεύουν σε μια δραματική χειρονομία: «Ο πρόεδρος του κόμματος να παραιτηθεί, για να αναδειχθεί μια νέα ηγεσία στο ΠΑΣΟΚ, που θα είναι πιο επικοινωνιακή και θα κάνει μεγαλύτερο γκελ σε ευρύτερα κοινά της ελληνικής κοινωνίας. Πώς το είχε πει η αείμνηστη Μελίνα: ‘Πρόεδρε, δεν αρέσουμε πια’». Ακόμα πιο σαφής ο Γιώργος Παπαχρήστος με άρθρο του στο «Βήμα» της Κυριακής: «Αν τα ποσοστά του κόμματος κατά την πρώτη εκλογική αναμέτρηση είναι μακριά όχι από τις εξαγγελίες περί πρώτου κόμματος έστω και με μία ψήφο, αλλά από την τρίτη θέση, είναι προφανές ότι οι εσωκομματικές εξελίξεις θα είναι αντίστοιχες του γεγονότος. Και από αυτές τις εξελίξεις ασφαλώς δεν εξαιρείται ούτε ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ». Το θέμα λοιπόν αρχίζει ήδη και συζητείται.
Η αλήθεια είναι πως η εικόνα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ δεν είναι καθόλου ελπιδοφόρα. Εμφανίζει χαμηλή δημοτικότητα, με αποτέλεσμα να τον προσπερνούν αρχηγοί μικρότερων (και πολύ μικρότερων) σχηματισμών της αντιπολίτευσης, ενώ –δυστυχώς για τη Χαριλάου Τρικούπη– το ίδιο συμβαίνει και στο ερώτημα «ποιος είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός»! Και μάλιστα τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις να διαθέτει πολύ καλύτερα στελέχη από κάθε άλλο κόμμα της αντιπολίτευσης! Συνεπώς, το ερώτημα που τίθεται είναι αν ο πρόεδρος είναι αυτός που μπορεί να ανατάξει το ΠΑΣΟΚ και να το διατηρήσει ως κυβερνητικό κόμμα ή αν είναι εμπόδιο σε αυτό, όπως τουλάχιστον σε κατ΄ ιδίαν συζητήσεις αναρωτιούνται στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αλήθεια είναι, επίσης, πως το ΠΑΣΟΚ δεν διαθέτει κυβερνητικό αφήγημα. Η απάντηση «για να έρθει η πολιτική αλλαγή» δεν αποτελεί αφήγημα αλλά πολιτικό στόχο. Την ίδια στιγμή, μάλιστα, που ο εκλογικός στόχος «πρώτο κόμμα στις εκλογές έστω και με μία ψήφο διαφορά» όχι απλώς δεν είναι ρεαλιστικός, αλλά αρχίζει να γυρίζει μπούμερανγκ για τη Χαριλάου Τρικούπη. Ο Χρήστος Κακλαμάνης, προς τιμήν του, έθεσε δημοσίως το πρόβλημα, δηλαδή πως το σωστό είναι να αναπροσαρμοστεί ο στόχος «το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα έστω και με μία ψήφο διαφορά», πλην όμως αναγκάστηκε να το πάρει πίσω.
Ταυτόχρονα, ο τρόπος λειτουργίας του ΠΑΣΟΚ δεν συμβάλλει στην απορρόφηση των κραδασμών, δεν επιτρέπει τα κορυφαία στελέχη να καταστούν συνυπεύθυνα για την πορεία του κόμματος. Ηγετική ομάδα δεν υπάρχει, με αποτέλεσμα στελέχη όπως η Άννα Διαμαντοπούλου, ο Παύλος Γερουλάνος, ο Χάρης Δούκας κ.ά. να αισθάνονται πως δεν υπάρχει συλλογική ηγεσία, με πρώτο φυσικά τον Νίκο Ανδρουλάκη. Παράλληλα, τα εσωτερικά μέτωπα υφέρπουν – και αν συνεχιστεί έτσι η κατάσταση, θα αρχίσουν κάποια στιγμή να γίνονται και δημόσια...
(Το κείμενο έχει γραφεί για την εφημερίδα «Η Απογευματινή» της Δευτέρας)
