Δεν χωράει αμφιβολία πως το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε δύσκολη θέση και πως το ενδεχόμενο μετά τον ΣΥΡΙΖΑ να αναδειχθεί στο «νέο μεγάλο ασθενή» του πολιτικού συστήματος είναι απολύτως υπαρκτός!
Η Χαριλάου Τρικούπη φέρεται να βρίσκεται αντιμέτωπη με πέντε τουλάχιστον μείζονα προβλήματα:
ΠΡΩΤΟΝ, Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ: Πρόκειται για κάτι που το παραδέχονται όλα τα στελέχη στις κατ΄ ιδίαν συνομιλίες τους αλλά κανείς δεν πρόκειται να το ομολογήσει δημοσίως. Ο Νίκος Ανδρουλάκης διαθέτει χαμηλή δημοτικότητα και είναι χαρακτηριστικό πως τον περνούν στο δείκτη και οι αρχηγοί των περισσότερων κομμάτων της αντιπολίτευσης. Χαμηλός ωστόσο είναι ακόμα και ένας ακόμα δείκτης, ίσως περισσότερο κρίσιμος, αυτός της πρωθυπουργισιμότητας του Νίκου Ανδρουλάκη. Είναι σαφές πως ο πρόεδρος του κόμματος δύσκολα μπορεί να ανατάξει το ΠΑΣΟΚ και να το φέρει στην εξουσία, γεγονός που γεννά σειρά προβλημάτων στη Χαριλάου Τρικούπη.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΑΦΗΓΗΜΑ: Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν διαθέτει αφήγημα και δεν μπορεί να απαντήσει στο αφήγημα γιατί να το ψηφίσουν οι πολίτες. Η Χαριλάου Τρικούπη προβάλλει την «πολιτική αλλαγή», πλην όμως αυτό δεν αποτελεί κάτι συγκεκριμένο ιδίως από τη στιγμή που το κόμμα Τσίπρα ήρθε στο προσκήνιο και μάλιστα εδραιώθηκε δημοσκοπικά στη δεύτερη θέση. Ο Ανδρέας Παπανδρέου για παράδειγμα μιλούσε για την αλλαγή, ο Κώστας Σημίτης για τον εκσυγχρονισμό, ενώ η «πολιτική αλλαγή» αποτελεί ένα συγκεχυμένο σύνθημα.
ΤΡΙΤΟΝ, Ο ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΓΥΡΙΖΕΙ ΜΠΟΥΜΕΡΑΝΓΚ: Ο εκλογικός στόχος της «πρώτης θέσης έστω και με μια ψήφο διαφορά» είναι πλέον ανέφικτος. Εξαρχής φαινόταν ανέφικτος πλην όμως πλέον «κραυγάζει». Το δίλημμα της Χαριλάου Τρικούπη είναι αν θα αλλάξει τον εκλογικό αυτό στόχο παρότι κάτι τέτοιο θα αποτελεί ομολογία αποτυχίας ή αν θα τον κρατήσει κινδυνεύοντας να γίνεται προεκλογικά ...πλάκα! Χαρακτηριστικό είναι πως το ΠΑΣΟΚ αποφεύγει όλο και πιο πολύ να ζητά «εδώ και τώρα εκλογές» καθώς -όπως έλεγε ο Κώστας Καραμανλής στον Γιώργο Παπανδρέου - «πρώτη φορά βλέπει αρνί να εύχεται να έρθει γρήγορα το Πάσχα»!
ΤΕΤΑΡΤΟΝ, Η ΥΠΑΡΞΗ ΗΓΕΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ: Το ΠΑΣΟΚ, παρότι στις δημοσκοπήσεις εμφανίζεται να έχει τα καλύτερα στελέχη (μεταξύ αυτών ο Παύλος Γερουλάνος, η Άννα Διαμαντοπούλου, ο Χάρης Δούκας -παρότι για τη Χαριλάου Τρικούπη φταίει ακόμα και για τις δέκα πληγές του Φαραώ-, ο Μιχάλης Κατρίνης, ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, ο Παύλος Χριστίδης και άλλοι, δεν επιλέγει την ύπαρξη ηγετικής ομάδας. Παρά δε τα αιτήματα για συλλογική λειτουργία αυτή παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες. Τόσο η μη ύπαρξη ηγετικής ομάδας όσο και η έλλειψη συλλογικής λειτουργίας αποτρέπει τα κορυφαία στελέχη να αναλάβουν τις ευθύνες τους αλλά και οδηγεί σε μείωση της προσφοράς τους στη λειτουργία του κόμματος.
ΠΕΜΠΤΟ, Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΤΩΠΩΝ: Η προοπτική της τρίτης (στην καλύτερη περίπτωση) θέσης καθώς και η μη συλλογική λειτουργία σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η σκέψη πολλών βρίσκεται πλέον στην επόμενη μέρα, οδηγεί στη δημιουργία εσωτερικών μετώπων στη Χαριλάου Τρικούπη. Μετώπων που με τη σειρά τους οδηγούν σε νέα εσωστρέφεια.

































