Τη Δευτέρα, στο Βερολίνο, ο Φιντάν έγινε ένας από τους λίγους υπουργούς Εξωτερικών που συνάντησαν τον Γερμανό καγκελάριο.
Πραγματοποιήθηκε ο τρίτος γύρος στρατηγικού διαλόγου (που η Γερμανία έχει με την Τουρκία αλλά όχι την Ελλάδα), και το Βερολίνο τόνισε ότι στηρίζει την αναθεώρηση της τελωνειακής ένωσης ΕΕ-Τουρκίας και την ένταξή της στο SAFE. Χωρίς πρϋυποθέσεις.
Προχθές, η Φον ντερ Λάιεν μίλησε στο τηλέφωνο με τον Ερντογάν τονίζοντας ότι «τα συμφέροντά μας συμπίπτουν» και «η Τουρκία είναι βασικός εταίρος σε μια ταραχώδη περιοχή».
Ο Ζελένσκι με κάθε ευκαιρία μάς λέει πόσο ανάγκη έχει η Ευρώπη την Ουκρανία και την Τουρκία. Ας μην ξεχνάμε τι είπε και ο Λέττα πρόσφατα στην Αθήνα – ούτως ή άλλως, το 80% των 140 δις που έχει δώσει η ΕΕ για να στηρίξει τους Ουκρανούς πάει σε αμερικανικά και τουρκικά εργοστάσια.
Για να μην αναφερθούμε στο πόσο στενές είναι οι σχέσεις Τραμπ με Ερντογάν. Είδαμε πόση... στήριξη είχε η Ελλάδα για το ηλεκτρικό καλώδιο. Βλέπουμε τι γίνεται με τα F16 και τα νέα οπλικά συστήματα. Παρά τις έξι στρατιωτικές εγκαταστάσεις και την Αλεξανδρούπολη.
Αλλά και η Γαλλία, μετά από δύο στρατηγικές συμφωνίες και 8 δισεκατομμύρια συμβόλαια, πόσο βοήθησε την Ελλάδα, π.χ. στο θέμα με το ηλεκτρικό καλώδιο; Στο οποίο μάλιστα εμπλεκόταν γαλλική εταιρία; Ή όταν πούλησε τους πυραύλους meteor στην Τουρκία;
Η απάντηση του Ευάγγελου Βενιζέλου στον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν πρέπει να ξεχαστεί σε λίγες μέρες που η Τουρκία θα εκδώσει τον νόμο για το Αιγαίο. Διότι αναδεικνύει το μεγάλο κενό εθνικής στρατηγικής.
Το θέμα, βλέπετε, δεν είναι αν ο Κ. Μητσοτάκης θα σηκώνει το τηλέφωνο από το Μαξίμου για να μιλήσει με ξένους ηγέτες.
Το θέμα είναι τι θα τους πει.
Τόσο καιρό που οι σχέσεις με τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και τις Βρυξέλλες είναι «στα καλύτερά τους», τι τους λέει για να αποτρέψουν τον Ερντογάν από το να προβεί σε νέες παράνομες ενέργειες στο Αιγαίο; Πόσο μας στηρίζουν και πόσο μας ακούνε;
Ας σοβαρευτούμε κάποτε σε αυτή τη χώρα.
