Θυμάστε την υποστήριξη του Κυριάκου Μητσοτάκη στον Μπάιντεν και την αντιγραφή των πολιτικών των Δημοκρατικών, με κορυφαίο θέμα την woke agenda και αποκορύφωμα τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, που θέλει τώρα να ξεχάσει; Την ανησυχία του Μαξίμου για τον ποιον θα επιλέξει να στηρίξει στην Αθήνα το κίνημα «MAGA» του Αμερικανού προέδρου; Τις (χαρακτηριζόμενες έως και φαιδρές) προσπάθειες του Έλληνα πρωθυπουργού για μια φωτογραφία δίπλα στον Τραμπ ή τις αγωνιώδεις προσπάθειες για ένα χρονικό διάστημα για μια χειραψία μαζί του;
Μετά και τη στάση της Αθήνας στον πόλεμο κατά του Ιράν, προφανώς και αυτό αλλάζει. Είχαν, μάλιστα, προηγηθεί οι συμφωνίες για τον κάθετο διάδρομο και οι ενεργειακές συμφωνίες, με τη συνδρομή οικονομικών παραγόντων, αλλά και η δραστήρια συμμετοχή της πρέσβειρας της Ουάσιγκτον στη χώρα μας και πολλά άλλα που έδειξαν το φλερτ με το σύστημα Τραμπ. Και μπορεί η επίσκεψη στον Λευκό Οίκο να μην πραγματοποιήθηκε, αλλά τα παιχνίδια του «συστήματος Τραμπ» με ακροδεξιά κόμματα και προσωπικότητες του χώρου στη χώρα μας μπήκαν στο ψυγείο, όπως και σχετικώς περιορίστηκαν οι επαφές με τη Μαρία Καρυστιανού. Επιπλέον, στη χώρα μας προγραμματίζεται επίσκεψη του Ντ. Τραμπ, πιθανότατα στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Τουρκία στα μέσα Ιουλίου.
Η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να αλλάξει στρατόπεδο, κόβοντας τις σχέσεις του με τους Δημοκρατικούς, στέφεται από επιτυχία, με τον Έλληνα πρωθυπουργό, ωστόσο, να κρατάει μέρος του φιλελευθερισμού που χαρακτήριζε την πολιτική του.
Το ερώτημα είναι αν η πολιτική αυτή είναι πλειοψηφική στην ελληνική κοινωνία, αν του εξασφαλίζει την αυτοδυναμία στις εκλογές, έστω και με αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις.
Τα «Παιχνίδια Εξουσίας» εκτιμούν πως όχι. Το ανώτερο που μπορούν να του εξασφαλίσουν είναι ένα ποσοστό κοντά στο 30%. Και αυτό αν οι συνέπειες του πολέμου δεν ρίξουν βαριά τη σκιά τους πάνω στην ελληνική κοινωνία...
