Κυκλοφορεί από την Πέμπτη 2 Οκτωβρίου το νέο βιβλίο του Ξενοφώντα Κοντιάδη με τίτλο «ΤΕΜΠΗ 57. Η ιστορία ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος».
Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρεται:
Ένα σκοτεινό κράτος. Εκβιασμοί, σκάνδαλα, υποκλοπές, χειραγώγηση των μέσων ενημέρωσης, διώξεις από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, παρεμβάσεις σε ανεξάρτητες αρχές και δικαστική εξουσία. Σε μια διεφθαρμένη χώρα ο σιδηρόδρομος είναι παρατημένος στη μοίρα του, αφού δεν πληρώνει διόδια στους εργολάβους των αυτοκινητόδρομων ούτε βενζίνη στα ολιγοπώλια της ενέργειας.
Όμως μία νύχτα δύο τρένα συγκρούονται με 57 νεκρούς. Τα συστήματα ασφαλείας ανύπαρκτα, οι ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις σπαταλήθηκαν χωρίς τα έργα να ολοκληρωθούν. Ο σταθμάρχης ύποπτα διορισμένος, ανεκπαίδευτος, μόνος στη νυχτερινή βάρδια. Αμέσως ο τόπος του εγκλήματος εκχερσώνεται παράνομα. Ο επικεφαλής της κυβέρνησης παρεμβαίνει στο ανακριτικό έργο. Αποδεικτικό υλικό εξαφανίζεται. Οι συνομιλίες σταθμάρχη και μηχανοδηγών χαλκεύονται. Στην εξεταστική επιτροπή που διερευνά το έγκλημα, η κυβερνητική πλειοψηφία αποκλείει σημαντικούς μάρτυρες και στοιχεία. Οι πολίτες είναι αγανακτισμένοι, εκατομμύρια διαδηλώνουν ζητώντας την τιμωρία των ενόχων.
Ένα συγκλονιστικό πολιτικό και δικαστικό θρίλερ με όλα τα κρίσιμα γεγονότα, τα πρόσωπα, τις αποκαλύψεις, τις συγκρούσεις, τους κατηγορούμενους, τους μάρτυρες και τους επιζώντες, τα έντονα συναισθήματα και τα απρόβλεπτα σενάρια για την έκβαση της ιστορίας. Ένα βιβλίο για το συλλογικό τραύμα, την αλήθεια και τη μνήμη.
Σήμερα το Dnews προδημοσιεύει ένα απόσπασμα από το τρίτο κεφάλαιο του βιβλίου.
Πάμε και όπου βγει
Τα δύο τρένα συνεχίζουν την πορεία τους μέσα στη νύχτα. Η ολόφωτη Intercity 62 ανεβαίνει από Λάρισα προς Θεσσαλονίκη, ενώ η σκοτεινή εμπορευματική αμαξοστοιχία συνεχίζει την πορεία της προς Αθήνα. Κανείς δεν έχει καταλάβει ότι κινούνται στις ίδιες ράγες, στη γραμμή καθόδου. Κανείς δεν δίνει σημασία στην αυξημένη κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος από τη γραμμή καθόδου.
Ο μηχανοδηγός του Intercity 62, ο Γιώργος Κουτσούμπας, είναι έμπειρος. Νιώθει ότι κάτι δεν πάει καλά, παρά τις διαβεβαιώσεις του σταθμάρχη. Πιθανολογεί ότι αυτή την ώρα κατεβαίνει εμπορικό τρένο από τη Θεσσαλονίκη. Προσπαθεί επίμονα να επικοινωνήσει με τους συναδέλφους του, τους μηχανοδηγούς του εμπορικού τρένου που γνωρίζει ότι έχουν βάρδια. Όμως εκείνοι που βρίσκει στο τηλέφωνο δεν είναι πάνω στο τρένο, η βάρδια έχει απρόβλεπτα αλλάξει.
Ο Κανονισμός προβλέπει πως όταν ο μηχανοδηγός διαπιστώσει ότι το τρένο ακολουθεί διαφορετική πορεία από αυτή που αντιστοιχεί στο προγραμματισμένο δρομολόγιο, τότε οφείλει να σταματήσει αμέσως και να συνεννοηθεί με τον σταθμάρχη. Ο Γιώργος Κουτσούμπας ζυγίζει τις επιλογές του. Με τον σταθμάρχη δεν βγαίνει άκρη, του έχει δώσει πράσινο φως να προχωρήσει. Το δρομολόγιο έχει ήδη περίπου μια ώρα καθυστέρηση. «Πόσο πιθανό είναι να έχουν γίνει όλα λάθος;» σκέφτεται. Να σταματήσει τώρα το τρένο στη μέση του πουθενά; «Πάμε και όπου βγει» ακούστηκε να λέει από τον ασύρματο στον υπεύθυνο εισιτηρίων.
Στις 23:18:28 δευτερόλεπτα το Intercity 62 κινείται με 150 χιλιόμετρα την ώρα. Το βαρύ εμπορικό έχει ταχύτητα 90 χιλιόμετρα. Βρίσκονται 17 χιλιόμετρα βόρεια της Λάρισας και περίπου δυόμισι χιλιόμετρα από τον Ευαγγελισμό, στην Κοιλάδα των Τεμπών. Το τρένο περνάει τη σήραγγα, πιο σκοτεινή απ’ το σκοτάδι της νύχτας. Μέσα στην ησυχία, ο ρυθμικός ήχος των τρένων πάνω στις ράγες, που νανουρίζει τους επιβάτες, συντρίβεται από τη μετωπική σύγκρουση. Οι δύο μηχανές του εμπορικού τρένου εκτινάσσονται αριστερά, πάνω στη γραμμή ανόδου, σπάζοντας τον τοίχο της εθνικής οδού.
Η μηχανή του Intercity 62 καρφώνεται πάνω από την πρώτη μηχανή του εμπορικού τρένου και διαπερνάει την οροφή της. Το βαγόνι της πρώτης θέσης έχει διαλυθεί εντελώς από τα ακραία μηχανικά φορτία της σύγκρουσης. Καθίσματα, αποσκευές, επιβάτες του βαγονιού αποσυντίθενται και διασκορπίζονται σε μεγάλη απόσταση. Τα δυο τρένα, με διαλυμένα τα δύο πρώτα οχήματά τους, συνεχίζουν να σέρνονται πάνω στις ράγες και εκτροχιάζονται.
Όλα τα φρένα έχουν ενεργοποιηθεί. Λίγα δευτερόλεπτα πριν από τη σύγκρουση ο μηχανοδηγός της εμπορικής είδε τον όγκο του Intercity 62 να ορμάει απέναντί του και στιγμιαία ενεργοποίησε χειροκίνητα το φρένο, πριν τερματιστεί ακαριαία η ζωή του μέσα στην καμπίνα της ηλεκτρομηχανής. Ο μηχανοδηγός του Intercity 62 δεν πρόλαβε να αντιδράσει, τα φρένα ενεργοποιήθηκαν αυτόματα λόγω απώλειας της πίεσης αέρα μετά τη σύγκρουση.
Μέσα στον ορυμαγδό, καθώς ό,τι έχει απομείνει από τα δύο τρένα εκτροχιάζεται και σέρνεται πάνω και δίπλα στις ράγες, ακολουθεί μια δεύτερη σφοδρή μετωπική σύγκρουση ανάμεσα στο βαγόνι του κυλικείου, το τρίτο όχημα του Intercity 62, και στο πρώτο από τα βαγόνια που φαίνεται να μεταφέρουν χαλύβδινες πλάκες. Το βαγόνι του κυλικείου λυγίζει σε σχήμα «S», ανατρέπεται και χτυπάει στο έδαφος, καταλήγοντας πάνω στα υπολείμματα του κατεστραμμένου βαγονιού πρώτης θέσης και σε ό,τι απέμεινε από την πρώτη μηχανή του εμπορικού τρένου.
Η πρώτη πλατφόρμα του εμπορικού τρένου λυγίζει στη μέση και σφηνώνεται κάτω από τις υπόλοιπες χαλύβδινες πλάκες. Τμήματά της εκτοξεύονται αρκετά μέτρα από το σημείο της σύγκρουσης, στην περιοχή πριν από την είσοδο του τούνελ. Τα βαγόνια συνεχίζουν να σέρνονται πάνω στο χαλίκι, τα χόρτα και τα χαμηλά δέντρα δίπλα στις ράγες. Το βαγόνι Β2, που βρισκόταν πίσω από το βαγόνι του κυλικείου, χωρισμένο σε έντεκα διαμερίσματα των έξι θέσεων με περίπου σαράντα επιβάτες, συνεχίζει ευθεία μπροστά με μικρή γωνία ως προς τις σιδηροδρομικές γραμμές, χτυπώντας στο έδαφος με το μπροστινό του μέρος, που αποκολλάται στη μέση του δεύτερου διαμερίσματός του. Το πίσω μέρος του βαγονιού σηκώνεται ψηλά προς τα αριστερά και πέφτοντας χτυπάει το μπροστινό μέρος του επόμενου βαγονιού Β3.
Από την πρόσκρουση του βαγονιού Β2 στην κορυφή του βαγονιού Β3 προκαλείται αποκόλληση του πίσω μέρους του βαγονιού Β2, στο ενδέκατο διαμέρισμα. Το βαγόνι Β3 εκτροχιάζεται και φεύγει προς τα αριστερά, με το μπροστινό του άκρο να παρασέρνει μικρά δέντρα και θάμνους, ενώ το πίσω άκρο του σπρώχνεται ευθεία μπροστά από το επόμενο βαγόνι, το Β4, με το οποίο παραμένει συνδεδεμένο.
Εν τω μεταξύ οι υπόλοιπες πλατφόρμες του εμπορικού τρένου και τα τέσσερα επόμενα βαγόνια της Intercity 62 συνεχίζουν για λίγο ακόμη την προωθητική τους κίνηση. Οι χαλύβδινες πλάκες και οι πλευρές της δεύτερης και της τρίτης πλατφόρμας του εμπορικού τρένου συγκρούονται με τα βαγόνια Β3, Β4 και Β5 της Intercity 62.
Οι μηχανοδηγοί στις καμπίνες πεθαίνουν ακαριαία. Οι επιβάτες της πρώτης θέσης διαμελίζονται. Συνολικά σαράντα έξι επιβάτες και έντεκα μέλη των πληρωμάτων είναι νεκροί. Βαριά τραυματισμένοι 81 επιβάτες, λιγότερο σοβαρά άλλοι 99.
Οι νεκροί ταυτοποιήθηκαν, πολλοί μετά από εξέταση DNA, εκτός από την εικοσιδυάχρονη φοιτήτρια της Αρχιτεκτονικής στο Αριστοτέλειο, Εριέττα Μόλχο, που από το σώμα της δεν βρέθηκε κανένα ίχνος. Η γιαγιά της ήταν ανάμεσα στους επιβάτες ενός άλλου τρένου που μύριζε θάνατο, τον Μάρτιο του 1943, με δρομολόγιο από τη Θεσσαλονίκη προς το Άουσβιτς. Η γιαγιά ήταν ανάμεσα στους ελάχιστους Εβραίους που επέστρεψαν ζωντανοί από τα ναζιστικά κρεματόρια της Πολωνίας. Η εγγονή χάθηκε στα Τέμπη, έγινε αστρόσκονη και ζει μόνο στην ανάμνηση όσων την αγάπησαν.
