Εισπράττεται από παντού - και είναι δίκαιο.
Ο τρόπος που η οικογένεια του Αντώνη Σαμαρά αντιμετώπισε την τραγωδία του θανάτου της 34χρονης Λένας εκτιμήθηκε από τους πολίτες πάρα πολύ. Σε μια εποχή ηθικής παρακμής, πολιτικής εκμετάλλευσης του παραμικρού αλλά και του πολύ προσωπικού, ο Αντώνης, η Γεωργία και ο Κώστας δίδαξαν μέσα στο βαθύ τους πόνο μεγάλη αξιοπρέπεια και ήθος.
Τα έγραψε όλα πολύ εύστοχα σε ανάρτησή του ο Γιώργος Σιακαντάρης:
«Από την τραγική περίπτωση του θανάτου της κόρης του Αντώνη Σαμαρά, πέρα από τα θερμά συλλυπητήρια σ' αυτόν και την οικογένεια του, πράγμα που πρωτεύει, κρατώ και τ' ό,τι αυτός και η οικογένεια του δεν κατέφυγαν σ' ένα ιδιωτικό νοσοκομείο, αλλά σ' ένα δημόσιο. Δείγμα ενός ανθρώπου που δεν είναι διαβρωμένος από τον νεοπλουτισμό. Δείγμα μιας (ξεπερασμένης;) αστικής πολιτικής τάξης που σέβεται το ρόλο και τον εαυτό της. Και μη σπεύσετε να πείτε, πως γι' αυτόν ακριβώς το λόγο έφυγε η κοπέλα από τη ζωή. Γιατί διαβάζω και κάτι τέτοιες ανοησίες από λογής λογής τύπους που απορρίπτουν κάθε τι το δημόσιο».
Και δεν ήταν μόνο αυτό. Δεν άφησαν κανένα περιθώριο να αμφισβητηθούν στο παραμικρό οι γιατροί και στα δυο δημόσια νοσοκομεία - η οικογένεια πήρε μάλιστα πάνω της και το θέμα της μη πραγματοποίησης της νεκροψίας, πειθόμενη για τον «μηχανισμό θανάτου» της 34χρονης Λένας.
Δεν ήταν όμως μόνο η επιλογή του δημόσιου νοσοκομείου από μια οικογένεια που τα μέλη της «γεννήθηκαν πλούσια» καθώς προέρχονται από σοβαρές αστικές οικογένειες και θα μπορούσαν να επιλέξουν τα ακριβότερα ιδιωτικά θεραπευτήρια.
Ήταν και η εντύπωση που έκανε στο δεξιό ακροατήριο η φράση «Ευχαριστώ τον Θεό που μας έδωσε αυτό το δώρο έστω και για 34 χρόνια».
Σε πολιτικό επίπεδο, πάντως, ενώ αρχικά η τραγωδία της οικογένειας έδειχνε πως απομακρύνεται τελείως το ενδεχόμενο ίδρυσης νέου κόμματος από τον πρώην πρωθυπουργό, αυτό δεν ισχύει.
Όλα δείχνουν πως οι πιθανότητες ίδρυσης νέου κόμματος είναι πλέον αυξημένες - και αυτό καταλαβαίνουν και εκείνοι που συνομιλούν μαζί του.
Νεότερα από τη στήλη μετά τις διακοπές.
ΥΓ: Ο υπογράφων έχει αντιπαρατεθεί πολιτικά με τον Αντώνη Σαμαρά τον καιρό της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη έχοντας τελείως διαφορετική άποψη για το Μακεδονικό, όπως και τον καιρό της Πολιτικής Άνοιξης, το διάστημα που ήταν αρχηγός της ΝΔ και, κυρίως, το διάστημα της πρωθυπουργίας του. Αυτό δεν εμποδίζει να τιμώ την εντιμότητά του, να αναγνωρίζω την πολιτικότητά του και τη συνέπειά του και να γράφω αντικειμενικά όταν τον έχουν στοχοποιήσει σχεδόν όλοι εκείνοι που έπιναν νερό στο όνομά του και μόνο που δεν έγραφαν «Ελλάς-Ελλάς- Αντώνης Σαμαράς». Δικαιώνοντας όλοι αυτοί τον ποιητή που έγραφε «φρόνιμα και τακτικά, πάω με κείνον που νικά»!
