Αυτές είναι οι αρχές μου, αν δεν σας αρέσουν έχω και άλλες. Η ρήση αυτή του Γκράουτσο Μαρξ ταιριάζει γάντι με τις περιπτώσεις κάποιων ανθρώπων που κατά το παρελθόν δεν σήκωναν μύγα στο δημοκρατικό σπαθί τους και τώρα καταπίνουν οτιδήποτε εκτιμούν πως ωφελεί την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Πρόκειται στην πλειονότητά τους για δημοσιολογούντες που πέρασαν ένα μικρό ή μεγαλύτερο διάστημα της ζωής τους στην αριστερά και στον (τότε) αντισυστημισμό και εδώ και χρόνια έχουν μετατραπεί στην πιο σκληρή φρουρά του Κυριάκου Μητσοτάκη και ταυτόχρονα στους πιο φανατικούς πολέμιους της αριστεράς. Σαν να μισούν τα νιάτα τους ή ένα μεγαλύτερο διάστημα της ζωής τους. Είναι έτοιμοι να υπερασπιστούν με σθένος οποιαδήποτε πολιτική επιλογή κάνει ο πρωθυπουργός ή οποιοδήποτε πρόσωπο επιλέξει ο πρωθυπουργός. Είναι τα πιο γρήγορα «ναι» του Μητσοτάκη. Πριν μιλήσουν ο Μαρινάκης, ο Σκέρτσος, ο Βορίδης ή ο Χατζηδάκης, έχουν σπεύσει να αποθεώσουν τον ηγέτη τους. Τις προάλλες γνωστός αρθρογράφος με αριστερό παρελθόν σχεδόν έκλαιγε στη στήλη του γιατί δεν βγαίνουν τα γαλάζια στελέχη να στηρίξουν την κυβέρνηση. Ούτε ο Δημήτρης Ρίζος της δεκαετίας του 80’ να ήταν…
Οι αφορμές άπειρες. Πάρτε το παράδειγμα της Κατερίνας Σακελλαροπούλου. Το 2020 αποθέωναν τον Μητσοτάκη για την επιλογή που έκανε στο πρόσωπό της και πέντε χρόνια μετά δεν βρήκαν να γράψουν μισή θετική λέξη για την απερχόμενη Πρόεδρο της Δημοκρατίας, πόσω δε μάλλον να γράψουν κάτι αρνητικό για τον κυνικό τρόπο με τον οποίο δεν ανανέωσε τη θητεία της. Και παράλληλα βρήκαν ένα κάρο επιχειρήματα για να υπερασπιστούν τον Κώστα Τασούλα. Έως και ότι έχει εμπειρία λόγω της θητείας του στο Δήμο Κηφισιάς, έγραψαν…
Οι κήνσορες της ευαισθησίας και της θεσμολαγνείας δεν είπαν μισή λέξη για τις υποκλοπές, αντιθέτως έφτασαν στο σημείο να την «πέφτουν» στον Ανδρουλάκη που αναδείκνυε το θέμα, αναμασώντας την αντιδημοκρατική καραμέλα πως «το θέμα δεν πουλάει». Συν τοις άλλοις δεν βρήκαν μισή κουβέντα να γράψουν για την Δικαιοσύνη, που a la cart υποστηρίζουν, για το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός δεν υλοποιεί την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας που τον υποχρεώνει να ενημερώσει τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ για τους λόγους της παρακολούθησής του. Οι ίδιοι, δε, που θίγονται αν γίνει ίχνος κριτικής στην Δικαιοσύνη, την προηγούμενη δεκαετία ξιφουλκούσαν για τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, με επιθέσεις στην ηγεσία της. Τότε ήταν κακή η Δικαιοσύνη, σήμερα μάλλον είναι στα μάτια τους άριστη.
Εκεί, όμως, που ο κυνισμός τους έχει ξεπεράσει κάθε όριο είναι στο θέμα της τραγωδίας των Τεμπών. Στοχοποίησαν τους συγγενείς των θυμάτων, επιτίθενται σε όποιον επιμένει στην αποκάλυψη των γεγονότων, εγκαλούν τα κόμματα που αναδεικνύουν το ζήτημα. Και το κυριότερο, φρίττουν με τις διαδηλώσεις που έγιναν τον περασμένο Ιανουάριο, προφανώς γιατί σιχαίνονται την κοινωνία, και δίνουν μάχη για να δαιμονοποιήσουν την διαδήλωση της Παρασκευής και όσους κατέβουν στο δρόμο. Έφτασαν στο έσχατο σημείο να βγάλουν ακόμα και «αντι-αφίσα» για να εξηγήσουν γιατί δεν θα πάνε στις διαδηλώσεις.
Η επίθεσή τους επεκτάθηκε σε εφημερίδες ή ακόμα και σε δημοσιογράφους. Όπως συνέβη το Σάββατο με το χαρακτηριστικό πρωτοσέλιδο της εβδομαδιαίας εφημερίδας "Στο Καρφί" υπό τον τίτλο «Ο βασιλιάς είναι γυμνός». Ο εκδότης της εφημερίδας Ανδρέας Παπαδόπουλος δέχθηκε οξύτατες επιθέσεις από πρώην ομοϊδεάτες του, με κάποιους από τους οποίους μάλιστα υπήρξε στο παρελθόν στενός φίλος. Μόνο και μόνο για το πρωτοσέλιδο!
Δεν θα θυμίσω τον Κώστα Βάρναλη και τους στίχους του |"Αχ, πού ΄σαι, νιότη, που ΄δειχνες, πως θα γινόμουν άλλος!". Θα πω προς το παρόν πως δεν είναι στραβός ο γιαλός, αλλά πως στραβά κάποιοι αρμενίζουν! Στο πλευρό του δημοσιογράφου λοιπόν. Και αν χρειαστεί θα επανέλθουμε...
