Μπορεί τα φώτα της δημοσιότητας να στρέφονται στη σφοδρή σύγκρουση κορυφής του ΣΥΡΙΖΑ, η κατάσταση όμως και στη βάση των μελών, στην οποία ομνύει η ηγεσία, δεν είναι καθόλου ενθαρρυντική.
Παλαιότερα υπήρχε κυριολεκτικά «σκοτωμός» προκειμένου κάποιος να εκλεγεί σύνεδρος, τώρα όμως διαπιστώθηκε σε πολλές οργανώσεις -αλλού λιγότερο και αλλού περισσότερο- μια απροθυμία.
Είναι χαρακτηριστικό πως από τις 600 -700 οργανώσεις που διαθέτει η Κουμουνδούρου, μόνο οι 40 έστησαν κάλπες προκειμένου να εκλέξουν συνέδρους. Οι υπόλοιπες οργανώσεις «εξέλεξαν» συνέδρους χωρίς κάλπη, με συμφωνία για το ποιοι θα τις εκπροσωπήσουν στο Συνέδριο, κατάσταση που αποδεικνύει πως υπήρξε απροθυμία.
Το φαινόμενο αυτό παρατηρήθηκε σε μεγαλύτερη έκταση στις οργανώσεις της επαρχίας, δικαιολογημένα όμως, καθώς οι σύνεδροι θα έπρεπε να πληρώσουν ΚΑΙ το ξενοδοχείο τους που από την Πέμπτη έως και την Κυριακή θα διέμεναν στην Αθήνα.
Ο ορισμός -έστω και κοινή συναινέσει- των συνέδρων δείχνει επίσης πως στο συνέδριο (μέχρι τώρα τουλάχιστον) δεν υπάρχει ισχυρό διακύβευμα και καμιά σημαντική ψηφοφορία - τουλάχιστον τόσο σημαντική που θα χρειαζόταν εκλογή των συνέδρων ώστε να πλειοψηφήσει η μία ή η άλλη πλευρά.
Σύμφωνα δε με πληροφορίες πολύ χαμηλή υπήρξε και η κατάθεση κειμένων συμβολής στον προσυνεδριακό διάλογο.
Στα χαρτιά ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει 200.000 μέλη, αλλά όλοι γνωρίζουν πως ο αριθμός αυτός δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. 5.000 μέλη, σύμφωνα με την Κουμουνδούρου, έφυγαν για να συμμετάσχουν στο κόμμα της Νέας Αριστεράς, ενώ και ο αριθμός των 150.000 που ψήφισαν για την εκλογή ηγεσίας (διαδικασία που ανέδειξε τον Στέφανο Κασσελάκη σε πρόεδρο) δεν αντιστοιχεί σε πραγματικά μέλη.
Η απογοήτευση και η αποστασιοποίηση των μελών είναι μεγάλη, όσο και αν η ηγεσία ομνύει στο όνομα των μελών.
