Για το σύνθημα "Όχι Μπαλτάς στην Παιδεία" είπε από τη μεριά του ότι δεν είναι θέμα το σλόγκαν αλλά πρόκειται για «θέμα και αισθητικής, δηλαδή το να κάνεις σύνθημα την τυχαιότητα ενός ονόματος είναι θέμα πως αισθάνεσαι ότι μπορείς να αντιπολιτευτείς μια κατάσταση, τι αισθητική παιδεία έχεις».
Αναφορικά με τη φράση του ότι «η αριστεία είναι ρετσινιά» είπε ότι λέχθηκε εν τη ρύμη του λόγου αναγνωρίζοντας ότι επρόκειτο για υπερβολική φράση.
Και πρόσθεσε: «Προφανώς, η αριστεία δεν είναι ρετσινιά αν θες να την πάρεις σοβαρά και την κουβεντιάσεις σοβαρά. Είναι ένα ρητορικό σχήμα αν θέλετε που ήθελε να δείξει ότι άλλο πράγμα ο ανταγωνισμός για τον βαθμό, άλλο πράγμα λύνω το πρόβλημα συνεργατικά με τους συμμαθητές μου και στο βαθμό που έλυσα το πρόβλημα συνεργατικά με τους συμμαθητές μου την άσκηση που μου έδωσε χθες ο δάσκαλος, επιβραβεύομαι για αυτή μου τη λύση. Είναι μια διαδικασία ανταγωνισμού που αντί να βάλει τα παιδιά να σκεφτούν το πρόβλημα, να μορφωθούν επί του προβλήματος, να συνεργαστούν για τη λύση του προβλήματος, τα βάζουν να ανταγωνίζονται για τον βαθμό». Είπε μάλιστα χαρακτηριστικά ότι είναι «άλλο η πίεση προς τα πάνω και άλλο η χαρά ότι μορφώνομαι και μαθαίνω».
Σχετικά με τους αιώνιους φοιτητές υποστήριξε ότι υπάρχουν κατάλογοι σε κάθε γραμματεία και όταν περάσουν δυο χρόνια μετά τη νόμιμη φοίτηση, γίνονται ανενεργοί και δεν συμμετέχουν σε καμία παροχή του πανεπιστημίου, σε συγγράμματα, σίτιση.
«Αν τους διαγράφαμε» εξήγησε ο υπουργός «θα χρειάζονται ειδική διαπιστωτική πράξη για τον καθένα και ατέρμονη γραφειοκρατικήδιαδικασία για τους διοικητικούς που οι ίδιοι νόμοι τους έδιωξαν» και πρόσθεσε ότι η απόφαση του υπουργείου είναι να μην πειράξουν τους καταλόγους και αν κάποιος θέλει να ενεργοποιήσει την εγγραφή του να μπορεί να το κάνει.
Αναφορικά με τα πρότυπα και τα πειραματικά σχολεία, τόνισε ότι το υπουργείο δεν τα καταργεί, αλλά διακρίνει τις δυο κατηγορίες. «Τα πρότυπα είναι πολύ καλά σχολεία με διδάσκοντες με περισσότερα προσόντα, όπου δοκιμάζεται συνήθως σε συνάρτηση με κάποιο πανεπιστημιακό τμήμα» είπεπροσθέτοντας ότι κάποια από αυτά είχαν και έχουν εξετάσεις τις οποίες το υπουργείο αφήνει, ενώ στα πειραματικά σχολεία υπογράμμισε ότι «πάντα πρέπει να υπάρχει κλήρωση εξ ορισμού να δοκιμαστούν οι νέες μέθοδοι διδασκαλίας σε ένα εύρος μαθητών που προέρχονται από όλες τις κοινωνικές τάξεις, από όλα τα μορφωτικά περιβάλλοντα και άρα να μπορούν να δοκιμαστούν αυτές, σε ένα πλαίσιο που καθρεφτίζει κατά κάποιο τρόπο κοινωνικές και εκπαιδευτικές προϋποθέσεις του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας».
Για τα φροντιστήρια διευκρίνισε: «πρώτον αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν πολλοί άξιοι εκπαιδευτικοί που δεν βρίσκουν αλλού δουλειά, δυστυχώς τα φροντιστήρια έχουν γίνει απαραίτητα στη βάση νοοτροπιών πολλών δεκαετιών, θέλουμε να μειώσουμε τη συμβολή των φροντιστηρίων στην προετοιμασία των φοιτητών και να αναδείξουμε τον αυτόνομο ρόλο των λυκείων και των δημόσιων σχολείων». Γι' αυτό όπως υποστήριξε «προσπαθούμε να μειώσουμε τις πολλές εξετάσεις στο επίπεδο του δημόσιου σχολείου ώστε τα φροντιστήρια να μην έχουν πολλές λαβές να αποκτήσουν ας πούμε νέους μαθητές και δη σε πολύ μικρές ηλικίες...Στην εποχή μου φροντιστήριο πηγαίναμε το πολύ δυο φορές».
Σχετικά με τον τρόπο εκλογής διευθυντών στα σχολεία ανέφερε πως «ως τώρα υπήρχε μοριοδότηση και συνέντευξη που έπαιρνε κάποια μόρια» και «είχε παρατηρηθεί ότι η συνέντευξη έπαιζε πολύ μεγαλύτερο ρόλο στα μόρια και άρα ήταν ως ένα βαθμό συνέντευξη διαβλητή».
«Αυτό που κάνουμε είναι κρατάμε τη μοριοδότηση και τα μόρια της συνέντευξης τα δίνουμε ως ψήφο στον σύλλογο διδασκόντων σε κάθε σχολείο. Και άρα ο σύλλογος διδασκόντωνν από τους υποψηφίους διευθυντέςν ψηφίζει όποιον νομίζει καταλληλότερο, αυτή η ψήφος μοριοδοτείται όσο μοριοδοτούνταν η συνέντευξη προηγουμένως και αυτό το μόριο αθροίζεται με τα μόρια των προσόντων» είπε χαρακτηριστικά.
Αναφορικά με το άσυλο στα πανεπιστήμια διασαφήνισε ότι επαναφέρει το υπουργείο «απλώς τον ορισμό του, ότι πανεπιστήμια είναι χώροι που διακινούνται ελέυθερα οι ιδέες» και «σε ο,τι αφορά την προστασία των πανεπιστημιακών χώρων, αφήνουμε τα πράγματα ακριβώς όπως τα έχει ο νόμος Διαμαντοπούλου». Για τον διαχωρισμό εκκλησίας - κράτους επισήμανε ότι «προφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ στρατηγικά είναι υπέρ του διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους αλλά αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα με πολλές παραμέτρους κάποια στοιχεία του οποίου έχουν διογκωθεί και είμαστε σε διάλογο με την Εκκλησία στη βάση αυτή».
Σχετικά με το νόμο περί φοιτητικής συμμετοχής είπε πως «είναι στον πλήρη αντίποδα όλων των προηγούμενων νόμων... Αυτό που κάναμε τώρα είναι καταργούμε τους εκλέκτορες, καταργούμε την αναγωγή της φοιτητικής ψήφου σε κάποιους που θα συνδιαλαγούν με τους πρυτάνεις και λέμε ψηφίζουν όλοι οι φοιτητές και ανάλογα με τον βαθμό συμμετοχής στις εκλογές κατεβαίνει και το ποσοστό, η βαρύτητα της φοιτητικής ψήφου».
