Αυτό αναφέρει ερευνα που παρούσιασε το ΕΜΠ μετά από την αυτοψίεα στο σύνολο των 77 βρεφονηπιακών σταθμών του δήμου Αθηναίων
Με μεγάλη επιτυχία και συμμετοχή κοινού πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του «ΑΘΗΝΑ 984», ημερίδα προκειμένου να παρουσιαστούν τα αποτελέσματα της έρευνας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου για τους Παιδικούς Σταθμούς του δήμου Αθηναίων.
Κεντρικό συμπέρασμα της μελέτης, που διενεργήθηκε με επιτόπιες επισκέψεις της ερευνητικής ομάδας σε όλους τους παιδικούς σταθμούς της πρωτεύουσας, είναι ότι η υπάρχουσα υποδομή αντιστοιχεί στον ευρωπαϊκό μέσο όρο ως προς την απορρόφηση παιδιών, αλλά και την ανάπτυξη του δικτύου.
Από τις αυτοψίες - καταγραφές στο σύνολο των 77 βρεφονηπιακών σταθμών διαπιστώνεται ότι η μεγάλη πλειοψηφία των σταθμών λειτουργεί σε κτίρια που δεν παρουσιάζουν σοβαρά τεχνικά ή λειτουργικά προβλήματα.
Χάρη στη μελέτη, κάθε δημοτικός παιδικός σταθμός διαθέτει πια τη δική του καρτέλα με περιγραφή των τεχνικών του χαρακτηριστικών, των υποδομών, των προβλημάτων και όσων χρειάζεται να γίνουν για να είναι πιο λειτουργικός.
Η έρευνα προτείνει αναδιαρρυθμίσεις κτιρίων για τη βελτίωση δυναμικότητας, διερεύνηση δυνατότητας ανέγερσης κεντρικής μονάδας μαγειρείων για τις ανάγκες σίτισης των φιλοξενουμένων παιδιών, αλλά και των αστέγων της Αθήνας, αλλά και επείγουσες νομοθετικές ρυθμίσεις για την εξασφάλιση της συνέχισης λειτουργίας σταθμών που έχουν ασαφές θεσμικό πλαίσιο.
Τις βέλτιστες συνθήκες εξασφαλίζουν οι σταθμοί που λειτουργούν σε ισόγεια ή διώροφα κτίρια με επαρκή και ασφαλή προαύλιο χώρο. Γι αυτό, η έρευνα κρίνει ότι είναι ανάγκη σε βάθος χρόνου όλοι οι σταθμοί να λειτουργούν σε δημοτικά ή δημόσια κτίρια κατασκευασμένα γι αυτή τη χρήση.
Σε ό,τι αφορά τη χωροθέτηση των σταθμών διαπιστώνεται ότι καλύπτει το μεγαλύτερο τμήμα των περιοχών κατοικίας του δήμου Αθηναίων.
Όσον αφορά στο θεσμικό πλαίσιο, διαπιστώνεται ότι κανένας από τους 77 σταθμούς δεν διαθέτει άδεια ίδρυσης και λειτουργίας με βάση το νόμο του 2002. Επί χρόνια η απουσία άδειας ίδρυσης και λειτουργίας βρεφονηπιακού σταθμού δεν αποτελούσε πρόβλημα. Όμως πλέον είναι επιτακτική η ανάγκη επίλυση του προβλήματος της αδειοδότησης. Στην έρευνα διαπιστώνεται ότι το ίδιο θεσμικό κενό εντοπίζεται και σε άλλους δήμους της χώρας.
Γι αυτό, προτείνεται η βελτίωση ή συμπλήρωση του θεσμικού πλαισίου με παράλληλη επίλυση του θεσμικού αδιεξόδου μέσω σχετικών διοικητικών πράξεων. Γίνεται πρόταση νομοθετικής ρύθμισης σε στάδια, που στοχεύει στη συνολική και οριστική επίλυση του προβλήματος.
Τέλος τονίσθηκε ότι υπό τις παρούσες συνθήκες ανθρωπιστικής κρίσης που έχουν διαμορφωθεί στη χώρα και ιδιαίτερα στην Αθήνα, η στέγαση και η σίτιση του μέγιστου δυνατού αριθμού παιδιών σε ένα επαρκές κατ’ ελάχιστο, πολιτισμένο και ασφαλές περιβάλλον αποτελεί την πρωταρχική προτεραιότητα, ενώ η εξασφάλιση ιδανικών συνθηκών και η βελτίωση του υπάρχοντος δυναμικού των σταθμών έρχεται δεύτερη.
