Παλιά ξινά σταφύλια;

Ποτέ δεν θα καταλάβεις τι λες

αν δεν δεις τι κάνεις

Αντώνης Μακρυδημήτρης,Ποιήματα

Αναρωτιέμαι:

1.πόσοι τύποι «καναπέδων» υπάρχουν;

Από τη μία οι «λουσάτοι», όπου έχουν θρονιαστεί και δεν σηκώνονται, ούτε με τη βία, οι πάσης φύσης εξουσιαστές και βολεμένοι και από την άλλη οι «ξεφτισμένοι», όπου αράζουν οι αντισυστημικοί και δεν εγείρονται για να διώξουν τους άλλους, νομίζοντας ότι έτσι «κάνουν αντίσταση». Εσχάτως εμφανίστηκαν εκτός από «καναπέδες» και κάποια στασίδια για κάθε είδους «πιστούς» σε αγιασμένους/ες ηγέτες ηγέτιδες.

2.πώς είναι δυνατόν ορισμένοι διανοούμενοι (με τη συγκυρία;) να γράφουν (με το κομμάτι;) ότι εμφανίστηκαν στη χώρα νέα πολιτικά κεφάλαια,όταν η πλειονότητα των ελλήνων θεωρεί τους επι-κεφαλής ιδεολογικά «ακέφαλους»;(αν και ορισμένοπι τους θεωρούν «πίνακες ζωγραφικής»)

3.τώρα είναι η ώρα της εκλογικής ετοιμότητας ή η στιγμή της πολιτικής εντιμότητας, τουλάχιστον για τους/τις αυτοχρησθέντες/αυτοχρησθείσες αρχηγούς/αρχηγίνες, που δεν τηρούν κανένα όριο και κανόνα δεοντολογίας;

4.το να θέλεις να μιμηθείς τον Μαμντάνι μήπως σε κάνει «μαϊντανό» της κομματικής ζωής, δεδομένου ότι ποτέ το «αντίγραφο» δεν αξίζει όσο το πρωτότυπο;(αν βέβαια κατανοείς τη διαφορά).

5.μόνον εγώ έχω την αίσθηση ότι οι διαγραφές (ευθείες ή έμμεσες) από τα υπάρχοντα κόμματα είναι περισσότερες από τις εγγραφές;ίσως σ’αυτό να φταίει και η απώλεια ταυτότητας από πολλούς,με αποτέλεσμα να μένουν με την άδεια ζελατίνα στη μέσα τσέπη;

6.αν στο χέρι του ΠΑΣΟΚ είναι να πείσει για την αξιοπιστία του μοντέλου κυβερνησιμότητας, ποιος εμποδίζει την εξωστρέφεια; Το άλμα στο καινό έχει ρίσκα, όμως ο φόβος του κενού είναι χειρότερος σύμβουλος.

7. το κεφάλαιο σε σχέση με τους αρνητικούς μύθους και τους συναφείς κινδύνους από την είσοδο μεταναστών/προσφύγων είχε κλείσει οριστικά για την ελληνική κοινωνία;

Είναι άλλο θέμα ο εκσυγχρονισμός της μεταναστευτικής πολιτικής, με κέντρο βάρους την ένταξη κι όχι τον αποκλεισμό, κι άλλο να ξανανοίγουμε το ζήτημα ενός υφέρποντος (νεκραναστημένου;) ρατσισμού.

Πίστευα ότι είχαμε επιλέξει το δίκαιο της συμπερίληψης κι όχι αυτό της εξαίρεσης και των διακρίσεων.

Κι όμως διαψεύστηκα.

Ξενοφοβικές αντιδράσεις αρχίζουν να παίρνουν τη μορφή «εγκληματικών συμπεριφορών και ρητορικής μίσους».

Προσοχή στα καλοκάγαθα χαμόγελα.

Στο Κολοσσαίο χειροκροτούνε αιμοβόροι θεατές πολλών ειδών, ακόμα και χριστιανοί κατά χριστιανών (το ίδιο ισχύει και με τους μονομαχούντες αριστερούς).

(Ο Γιάννης Πανούσης είναι μέλος της Επιτροπής Διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ, πρώην υπουργός)