Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική οφείλει να θυμάται τον πραγματικό της σκοπό. Να ενώνει κοινωνικές δυνάμεις, να ανοίγει δρόμους εκεί που δεν υπάρχουν, να δίνει προοπτική και ελπίδα εκεί που κυριαρχεί η παραίτηση.
Υπάρχουν στιγμές που οι δημοκρατικοί πολίτες δεν έχουν το δικαίωμα να σιωπούν. Έχουν το καθήκον να σταθούν όρθιοι. Όποιος αρνείται να βλέπει τη χώρα να βυθίζεται μέσα στη διαφθορά και τη διαπλοκή, οφείλει να στηρίξει κάθε προσπάθεια που στοχεύει σε πραγματική αλλαγή πολιτικής.
Η δημοσιοποίηση του Μανιφέστου για τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας από το Ινστιτούτο Αλέξης Τσίπρας είναι μια τέτοια στιγμή. Είναι ένα πολιτικό κείμενο μέσα στη διεθνή συγκυρία και την ελληνική πραγματικότητα για τη συνάντηση, τη συμπαράταξη τριών υπαρκτών πολιτικών ρευμάτων. Αν κάτι μας διδάσκει το παρόν, είναι ότι καμία μεγάλη αλλαγή δεν γεννήθηκε από την ανάθεση. Γεννήθηκε από τη συνάντηση. Από εκείνη τη λεπτή, αλλά αποφασιστική στιγμή που οι άνθρωποι αποφασίζουν να συνδεθούν, και τελικά να συνδιαμορφώσουν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το κάλεσμα του Αλέξη Τσίπρα για μια νέα προοδευτική συμπαράταξη έρχεται σε μια περίοδο όπου η κοινωνία ασφυκτιά από ανισότητες, ανασφάλεια και έλλειψη οράματος. Ο θυμός, η απογοήτευση και η αγανάκτηση διαπερνούν ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας. Πρόκειται για συναισθήματα που γεννιούνται από τη συσσωρευμένη αίσθηση αδικίας, τη μακρόχρονη ανασφάλεια και τη διάψευση προσδοκιών.
Ο Αλέξης Τσίπρας διατηρεί ένα ισχυρό πολιτικό κεφάλαιο ασυνήθιστο για τα πολιτικά δεδομένα της χώρας. Και αυτό γιατί συνεχίζει να συνομιλεί αυθεντικά με τα συναισθήματα και τις ανάγκες των λαϊκών ανθρώπων, γιατί είναι έντιμος και γιατί και με βάση τα οικονομικά στοιχεία, αλλά και με βάση τη συνείδηση της πλειοψηφίας οι πολίτες ζούσαν καλύτερα το 2019.
Σήμερα αυτό το προσκλητήριο ακούγεται τόσο αναγκαίο. Όχι ως επιστροφή σε παλιές βεβαιότητες. Αλλά ως προσπάθεια να συναντηθούν ξανά άνθρωποι διαφορετικών διαδρομών, με κοινή αγωνία για τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια. Για να απαλλαγεί ο λαός και η χώρα από το καθεστώς της διακυβέρνησης Μητσοτάκη που παράγει διαφθορά, αδικία και ανισότητες, όχι όμως από μια εναλλαγή στα δεξιά του πολιτικού συστήματος. Αλλά μια πραγματικά προοδευτική διακυβέρνηση που θα βάζει μπροστά και θα δίνει λύσεις στις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας και τα συμφέροντα της πατρίδας. Είναι ένα προσκλητήριο προς τους πολίτες που αυτοπροσδιορίζονται σε αυτά τα τρία πολιτικά ρεύματα. Είναι ένα προσκλητήριο προς τους πολίτες που δεν βγάζουν τον μήνα, στους πολίτες που δεν αντέχουν τη θεσμική καταρράκωση και την ηθική διάβρωση.
Γιατί όταν οι πολλοί μένουν χωρίς φωνή, η δημοκρατία φτωχαίνει. Γιατί δεν αρκεί να λειτουργεί τυπικά. Πρέπει να αναπνέει. Να δίνει δυνατότητες συμμετοχής που δεν εξαντλούνται στην κάλπη. Να δημιουργεί χώρους όπου οι πολίτες δεν είναι θεατές, αλλά ενεργοί συντελεστές. Ίσως πάνω απ’ όλα, αυτό που αναζητά σήμερα η κοινωνία είναι ένα αίσθημα δικαιοσύνης. Όχι μόνο με τη στενή, θεσμική έννοια, αλλά ως βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να αποκατασταθεί μια ισορροπία που έχει διαρραγεί. Να μην αισθάνεται ο πολίτης ότι υπάρχουν ζωές που μετρούν περισσότερο και άλλες λιγότερο. Να μην γίνεται η ανασφάλεια κανονικότητα και η ανισότητα φυσικός νόμος. Η δικαιοσύνη είναι η βάση της εμπιστοσύνης σε μια δημοκρατία. Είναι η αίσθηση ότι οι κανόνες ισχύουν για όλους, ότι η αξιοπρέπεια προστατεύεται, ότι κανείς δεν μένει αόρατος. Και χωρίς αυτή την αποκατάσταση, καμία κοινωνία δεν μπορεί πραγματικά να προχωρήσει μπροστά.
Γιατί όταν η Πολιτική δεν παράγει αποτελέσματα για τους πολλούς, κυριαρχεί η απογοήτευση και κερδίζει έδαφος η αντιπολιτική. Και γιατί η ελπίδα δεν είναι αφηρημένη έννοια. Γεννιέται όταν οι πολίτες βλέπουν προοπτική, όταν αισθάνονται ότι η φωνή τους ακούγεται και ότι οι θυσίες τους έχουν νόημα. Αλλά και όταν διαμορφώνεται μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας που θα τους δώσει πίσω όσα έχασαν σε καιρούς που κέρδιζαν τα καρτέλ, οι λίγοι, οι κολλητοί και οι φίλοι μιας επικίνδυνης κυβέρνησης.
Η προοδευτική ανασύνθεση μπορεί να αποτελέσει το όχημα για μια νέα κοινωνική συμφωνία, που θα αποκαθιστά την εμπιστοσύνη, θα ενισχύει τη διαφάνεια και θα επαναφέρει την πολιτική στο πεδίο της συλλογικής ευθύνης.
Η ιστορική στιγμή απαιτεί υπέρβαση, γενναιότητα και ενότητα. Απαιτεί μια νέα γενιά ευθύνης να βγει στο προσκήνιο. Ως κριτήρια της ηθικής της. Της πνευματικότητας. Της γνήσιας αγωνίας για το μέλλον. Να πάρει την ευθύνη για να τελειώνουμε με κάθε λογής συστήματα και συστηματάκια που έχουν μεγαλύτερη ισχύ από τους δημοκρατικούς θεσμούς. Να μετατρέψει την αγανάκτηση σε δράση, τον θυμό σε δημιουργική δύναμη και την απογοήτευση σε συλλογικό σχέδιο. Να ενώσει φωνές, εμπειρίες και αγωνίες σε μια κοινή προσπάθεια για μια κοινωνία δικαιοσύνης και δημοκρατίας.
Η προοδευτική ανασύνθεση δεν είναι σύνθημα, ούτε αφηρημένη έννοια. Είναι δημοκρατική αναγκαιότητα. Για να εμποδίσει όσους επιχειρούν να μας κλέψουν το μέλλον, να οδηγήσουν τον τόπο στην καταστροφή, να λεηλατήσουν ό, τι απέμεινε. Για να μετατραπεί το σημερινό αδιέξοδο σε αφετηρία μιας νέας πορείας για τη χώρα. Με όραμα, αξιοπρέπεια και δημοκρατική προοπτική.
(Ο Βασίλης Τσίρκας είναι δικηγόρος, πρώην βουλευτής)
