Σε διαφορετικό μήκος κύματος φαίνεται να κινούνται οι τοποθετήσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο του Τουρισμού και οι απόψεις παραγόντων της αγοράς, οι οποίοι εκφράζουν έντονες επιφυλάξεις για τη φιλοσοφία και την εφαρμογή του σχεδίου.
Κατά την ομιλία του στη χθεσινή γενική συνέλευση του ΣΕΤΕ, ο πρωθυπουργός παρουσίασε το χωροταξικό ως βασικό εργαλείο της κυβερνητικής στρατηγικής για τη βιώσιμη ανάπτυξη του τουρισμού, υπογραμμίζοντας την ανάγκη ισορροπίας ανάμεσα στην οικονομική ανάπτυξη και την προστασία των προορισμών. Μάλιστα, έκανε λόγο για περιοχές όπου «πρέπει να πατήσουμε φρένο» και άλλες όπου «πρέπει να πατήσουμε γκάζι», συνδέοντας τον σχεδιασμό με την ανάπτυξη υποδομών και τη διάχυση της τουριστικής δραστηριότητας σε νέες περιοχές.
Ωστόσο, οι εκπρόσωποι του τουριστικού κλάδου εμφανίζονται λιγότερο αισιόδοξοι. Αν και αναγνωρίζουν την ανάγκη ύπαρξης χωροταξικού σχεδιασμού, εκτιμούν ότι το νέο πλαίσιο δίνει υπερβολική έμφαση στους πολεοδομικούς περιορισμούς και στη δόμηση, χωρίς να ενσωματώνει μια ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική για το μέλλον του ελληνικού τουρισμού.
Παράλληλα, ενώ ο πρωθυπουργός επανέλαβε από το βήμα του ΣΕΤΕ ότι η κυβέρνηση θέλει να δημιουργήσει περισσότερες ευκαιρίες για επενδύσεις και απέρριψε ισοπεδωτικές προσεγγίσεις περί «υπερτουρισμού», στελέχη της αγοράς προειδοποιούν ότι οι περιορισμοί που εισάγονται σε ώριμους προορισμούς μπορεί τελικά να λειτουργήσουν αποτρεπτικά για επενδυτικά κεφάλαια και να ενισχύσουν ανταγωνιστικές αγορές της Μεσογείου.
Σημείο απόκλισης καταγράφεται και στο ζήτημα της χωρικής διαφοροποίησης. Η κυβερνητική προσέγγιση κάνει λόγο για στοχευμένες παρεμβάσεις ανά προορισμό, ωστόσο φορείς του κλάδου εκφράζουν ανησυχία ότι το πλαίσιο εξακολουθεί να βασίζεται σε οριζόντιες κατηγοριοποιήσεις και περιορισμούς, αντιμετωπίζοντας περιοχές με διαφορετικά χαρακτηριστικά με κοινά κριτήρια.
Αντίστοιχα, ενώ ο κ. Μητσοτάκης στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία των υποδομών, της στέγασης εργαζομένων και της ανθεκτικότητας των προορισμών, οι εκπρόσωποι της αγοράς υποστηρίζουν ότι τα ζητήματα αυτά παραμένουν ουσιαστικά εκτός του χωροταξικού σχεδιασμού, ο οποίος επικεντρώνεται κυρίως σε κλίνες, ζώνες ανάπτυξης και περιορισμούς δόμησης.
Η μεγαλύτερη απόσταση, πάντως, εντοπίζεται στο επενδυτικό σκέλος. Από τη μία πλευρά, η κυβέρνηση προβάλλει την ανάγκη ενίσχυσης των επενδύσεων και ανάπτυξης νέων αγορών, από την άλλη όμως οι φορείς του τουρισμού θεωρούν ότι το προτεινόμενο πλαίσιο ενδέχεται να δημιουργήσει αβεβαιότητα, ιδιαίτερα λόγω των περιορισμών σε κορεσμένες περιοχές και των αντιφάσεων μεταξύ αναπτυξιακών στόχων και επιτρεπόμενων στρατηγικών επενδύσεων.
Στη βάση όλων των παραπάνω διαμορφώνεται μια εμφανής απόσταση ανάμεσα στο κυβερνητικό αφήγημα περί βιώσιμης ανάπτυξης με επενδυτική δυναμική και στις επιφυλάξεις της αγοράς, η οποία ζητά ένα περισσότερο στρατηγικό, ευέλικτο και τοπικά προσαρμοσμένο πλαίσιο για τον ελληνικό τουρισμό.
