Από το Παλλάς μέχρι το Θέατρο της Ρεματιάς στο Χαλάνδρι είχαμε μία σημαντική διαδρομή ώσμωσης ιδεών και πολιτικής ωρίμανσης ενός πολιτικού φορέα που θα καλύψει το κενό και θα δώσει την προοπτική για μία αληθινή εναλλακτική πρόταση απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση. Η «Ιθάκη» δε λειτούργησε μόνο ως ένα βιβλίο απολογισμού, αλλά ως όχημα επανασύνδεσης με την κοινωνία. Σε κάθε πόλη, από την Αθήνα, την Πάτρα, τη Θεσσαλονίκη, τα Ιωάννινα, τη Λάρισα μέχρι την Κοζάνη, την Αλεξανδρούπολη, τη Λαμία και το Ηράκλειο. Ένα υπόγειο ρεύμα γινόταν όλο και πιο καθαρό κι έβρισκε φωνή μέσα από τις τοποθετήσεις εξαιρετικών ομιλητών, του Αλέξη Τσίπρα και του κοινού που γέμισε ασφυκτικά τις αίθουσες. Το μήνυμα ξεκάθαρο η χώρα δεν αντέχει άλλο τη στασιμότητα, την αδικία, τη διαφθορά, την πολιτική υποκρισία, αναζητά διέξοδο, εναλλακτική, αναζητά ξανά πολιτική.
Στο Παλλάς τέθηκε το πλαίσιο. Η ανάγκη για έναν νέο πατριωτισμό και μια νέα Μεταπολίτευση ως ιστορική ανάγκη. Νέος πατριωτισμός σημαίνει να ξαναδούμε την πατρίδα όχι ως λάφυρο των ισχυρών, αλλά ως κοινό σπίτι των πολλών. Σημαίνει δικαιοσύνη, διαφάνεια, δημοκρατία, προστασία της εργασίας, στήριξη της νέας γενιάς, σύγκρουση με την ασυδοσία του μεγάλου πλούτου. Νέα Μεταπολίτευση σημαίνει επιστροφή των πολιτών στην πολιτική, αναβάπτιση των θεσμών, σοκ εμπιστοσύνης, ένα πολιτικό Big Bang που θα σπάσει τον κατακερματισμό και θα δημιουργήσει ξανά πλειοψηφική προοδευτική διέξοδο προς τα μπροστά, την Κυβερνώσα Αριστερά της εποχής μας.
Στην Πάτρα, η «Ιθάκη» συναντήθηκε με την αγωνία της κοινωνίας. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν παρουσιάστηκε ως μια κυβέρνηση που απλώς κάνει λάθη, αλλά ως η λάθος κυβέρνηση. Ο πρώην πρωθυπουργός μίλησε για μία κυβέρνηση που μετατρέπει το δημόσιο χρήμα σε μηχανισμό εξυπηρετήσεων, που αφήνει τα καρτέλ να λεηλατούν το εισόδημα, που βλέπει την αγροτική παραγωγή, την υγεία, τη στέγη και την παιδεία ως πεδία ιδιωτικής κερδοφορίας. Απέναντι σε αυτό έβαλε στο κέντρο την ανάγκη για σοκ εντιμότητας και μια νέα πατριωτική εισφορά στον μεγάλο πλούτο, ώστε οι νέες γενιές να αποκτήσουν στέγη, προοπτική και δικαίωμα στο μέλλον.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στα Γιάννενα,η συζήτηση μεταφέρθηκε στην ύπαιθρο. Η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι χώρα δύο ταχυτήτων, με ένα υδροκέφαλο κέντρο και μια περιφέρεια που γερνά, αδειάζει και σιωπά. Η επιλογή της παραμονής στην πατρίδα, η δυνατότητα δηλαδή να μπορεί κάποιος να ζήσει αξιοπρεπώς στον τόπο του είναι βαθιά πολιτικό αίτημα. Ενεργειακές κοινότητες, κοινοτικά υποστηριζόμενη γεωργία, τοπικές δημόσιες προμήθειες, τεχνολογική αυτονομία, αξιοποίηση της γης. Δόθηκε το περίγραμμα μίας άλλης Ελλάδας: παραγωγικής, αποκεντρωμένης, δίκαιης.
Στη Λάρισα, το αφήγημα απέκτησε βάθος. Daniel, Τέμπη, Βιολάντα. Τρεις λέξεις, τρεις πληγές, τρεις αποδείξεις ότι η ασφάλεια δεν είναι αφηρημένη έννοια. Είναι το αν ο εργαζόμενος θα γυρίσει σπίτι του, αν ο νέος θα μπει σε τρένο χωρίς φόβο, αν ο αγρότης θα δει τη γη του να επιβιώνει μετά την καταιγίδα. Όσοι «ευαγγελίζονται» την ασφάλεια παράγουν ανασφάλεια. Η κυβερνώσα Αριστερά της νέας εποχής οφείλει να απαντήσει με κοινωνικό κράτος, ανθεκτικότητα, υποδομές, επιθεώρηση εργασίας, αγροτική ανασυγκρότηση, ενεργειακές κοινότητες και πραγματική προστασία της ανθρώπινης ζωής. Ξεκάθαρες λύσεις - απαντήσεις κι όχι ουτοπικές υποσχέσεις.
Στην Κοζάνη και την Αλεξανδρούπολη, η Ιθάκη συνδέθηκε με την εθνική πυξίδα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι πρόθυμος δορυφόρος, ούτε να αναζητά προστάτες αντί να χτίζει συμμαχίες. Δεν μπορεί να μιλά για διεθνές δίκαιο στην Ουκρανία και να σιωπά στη Γάζα. Χρειάζονται όροι, όρια, εθνικό σχέδιο. Ισχυρή Ελλάδα σημαίνει Ελλάδα που διεκδικεί.
Ελλάδα που υπηρετεί την ειρήνη, το διεθνές δίκαιο, την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, όχι Ελλάδα της υποτέλειας, αλλά Ελλάδα της αξιοπρέπειας.
Στο Χαλάνδρι ήρθε η συμπύκνωση όσων ακούστηκαν όλους αυτούς τους μήνες. Ο σπόρος που έπεσε με την «Ιθάκη» φύτρωσε. Η ανάγκη είναι να υπάρξει παράταξη νίκης, που δε θα είναι συμπλήρωμα της Δεξιάς, αλλά εναλλακτική διακυβέρνηση, που δε θα αθροίζει μηχανισμούς, αλλά θα ενώνει κοινωνικές δυνάμεις (εργαζόμενους, αγρότες, νέους, επιστήμονες, μικρομεσαίους, ανθρώπους της δημιουργίας, της παραγωγής και τηςαξιοπρέπειας). Μία συμμαχία από τα κάτω που παίρνει τη μορφή ενός ποταμιού με ορμή και μίας φωτιάς που ολοένα μεγαλώνει, ώστε μαζί να χτίσουμε το κοινό μας μέλλον.
Από το Παλλάς στο Χαλάνδρι ο δρόμος είχε στόχο την επαναφορά της πολιτικής κινητοποιώντας νέα πρόσωπα. Από την αυτοκριτική περάσαμε στο σχέδιο, από το σχέδιο στην ανάγκη κι από την ανάγκη στην ώρα της απόφασης επιστροφής. Τον Μάρτιο ήταν νωρίς, τον Σεπτέμβριο θα είναι αργά. Τώρα είναι η ώρα, γιατί η κοινωνία δεν ζητά άλλη μία παράσταση αντιπολίτευσης, ζητά κυβερνητική προοπτική, μία νέα κυβερνώσα προοδευτική παράταξη κι αυτή η παράταξη γεννιέται από κάτω, με διάθεση προσφοράς, με εντιμότητα, δικαιοσύνη, δημοκρατία και πίστη στη νίκη. Ραντεβού λοιπόν στις 26 Μαΐου, το ταξίδι ξανάρχισε ...
(Ο Μίλτος Τόσκας είναι Φαρμακοποιός, Μέλος της πανελλήνιας ένωσης κριτικών κινηματογράφου, Δημοσιογράφος, Κριτικός βιβλίων)
