Νικητής των επόμενων εκλογών θα αναδειχτεί εκείνος που θα πείσει, ότι μπορεί να βελτιώσει το οικονομικό «status» των πολιτών.
Με την βενζίνη στο 2,10 ευρώ, το ρεύμα ακριβότερο κατά 40%, τα ενοίκια αυξημένα κατά 50% και τις τιμές στο ράφι να θυμίζουν τιμές …Ελβετίας, η πλειοψηφία των πολιτών αντιμετωπίζει πρόβλημα κάλυψης στοιχειωδών αναγκών.
Η διαφθορά και η διαπλοκή θα παίξουν επίσης κρίσιμο ρόλο στο βαθμό, που ο λαός βλέπει τα εκατομμύρια να περνάνε από μπροστά του και να καταλήγουν στις τσέπες των «φραπέδων» και των «χασάπηδων».
Άρα, η λειτουργία της δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου δεν είναι άσχετη με την τσέπη και την οικονομική καθημερινότητα των ανθρώπων. Οι απευθείας αναθέσεις, οι στρατιές των μετακλητών, τα χατίρια στην ολιγαρχία με τα γνωστά ανταλλάγματα, η συναλλαγή πάνω και κάτω από τραπέζι με τα καρτέλ, έχουν άμεσες επιπτώσεις στα δημόσια οικονομικά, άρα και στην δυνατότητα άσκησης μια διαφορετικής πολιτικής στήριξης της κοινωνίας.
Η κυβέρνηση της ΝΔ έδωσε εξετάσεις και απέτυχε.
Όσο έρεε το χρήμα από την κάνουλα της αναστολής του Συμφώνου Σταθερότητας, των ΕΣΠΑ και του Ταμείου Ανάκαμψης είχε τη δυνατότητα να σιτίζει ένα δικό της κοινωνικοπολιτικό μπλοκ δυνάμεων, που λειτουργεί παρασιτικά. Όταν όμως αυτό το 1/5 των «βολεμένων» διαπίστωσε, ότι το πάρτι τελειώνει, τότε άρχισαν οι γνωστές εσωκομματικές και ενδοκυβερνητικές αρρυθμίες με το βλέμμα ίσως και στην επόμενη μέρα.
Δεν είναι τυχαίο, ότι η ΝΔ ξέμεινε από αφήγημα λίγους μήνες πριν τις εκλογές και επικαλείται αναγκαστικά μια θολή «σταθερότητα ή ασφάλεια» που υπάρχει μόνο στην φαντασία της.
Ούτε λιγότερους φόρους υπόσχεται πια, ούτε αύξηση των μισθών, ούτε έχει να παραθέσει κάτι για το μέλλον, παρά μόνο ψεύτικα διλήμματα και φόβους, που δεν θα αγγίξουν τους πολίτες.
Όπως όμως το 2019 οι ψηφοφόροι δεν τρόμαξαν από την έλευση του μπαμπούλα Μητσοτάκη (αφού ο ΣΥΡΙΖΑ δεν παρέθεσε εναλλακτική πρόταση εξουσίας στη «μετά» μνημόνιο εποχή), έτσι και τώρα οι πολίτες θα μαυρίσουν τη Δεξιά και θα την πετάξουν σαν στυμμένη λεμονόκουπα διότι όποιος ποντάρει στο φόβο χωρίς θετικό αφήγημα, χάνει!
Εδώ παρουσιάζεται μια χρυσή ευκαιρία για την κυβερνώσα Αριστερά, να κάνει αυτό που δεν κατάφερε το 2019 και το 2023:
Αντί να τσακώνεται για την «καρέκλα» και τον μικρόκοσμό της, αντί να ιδεολογικοποιεί τις προσωπικές αγωνίες, οφείλει να παρουσιάσει μια νέα πρόταση με αιχμές, που θα βελτιώσουν σε ενεστώτα χρόνο τη ζωή των πολιτών.
Θυμίζουμε ότι ακόμα και πριν το 2015 οι πολίτες, που πάντα νοιάζονται πρωτίστως για την τσέπη τους, έλεγαν για τον Αλέξη Τσίπρα «ακόμα και το 1/3 να κάνει από όσα λέει θα είμαστε ευχαριστημένοι»!
Μπορεί αυτό να μην αρέσει στην επαναστατική Αριστερά, που προτιμά να περιμένει (άραγε τι;) αλλά τα πράγματα έτσι είναι.
Οπότε τι πρέπει να κάνει η Αριστερά της εποχής;
Να προσαρμοστεί στις ανάγκες.
Χρειάζονται 5 βασικοί άξονες πολιτικής (και όχι προγράμματα δεκάδων σελίδων) που θα συνοψίζουν το νέο πολιτικό σχέδιο:
1.«Οι πλούσιοι θα πληρώσουν – οι μικρομεσαίοι θα πληρώνουν λιγότερο»
Πώς;
Με υποχρεωτική πατριωτική εισφορά για τους πάρα πολύ πλούσιους και φορελαφρύνσεις για μικρά και μεσαία εισοδήματα, αλλά και ρύθμιση των χρεών.
2.«Οι μισθοί θα ανέβουν, οι τιμές και τα ενοίκια θα πέσουν»
Πώς;
Μείωση φόρου μισθωτών υπηρεσιών, 35ωρο και μείωση άμεσων και έμμεσων φόρων(ΦΠΑ-ΕΦΚ) – Προσβάσιμη κοινωνική κατοικία, τέλος στην Golden Visa.
3.«Οι θεσμοί και οι Αρχές θα λειτουργήσουν»
Πώς;
Με εκλογή και ανεξαρτητοποίηση της ηγεσίας της δικαστική εξουσίας – αλλαγή του άρθρου 86 του Συντάγματος
4.«Το κράτος θα είναι στο πλάι και όχι απέναντι στον πολίτη -τέρμα στην κρατική διαφθορά που στοιχίζει»
Πώς;
Με έντιμους ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις, με λογοδοσία, ψηφιακή διαφάνεια και δημοκρατικό έλεγχο.
5.«Χρειάζεται πραγματική παραγωγική ανασυγκρότηση και όχι ανάπτυξη Real Estate και τουρισμός»
Πώς;
Με έμφαση σε πρωτογενή παραγωγή με δημόσιες παρεμβάσεις, στήριξη μικρομεσαίας επιχείρησης(ρευστότητα-πάταξη γραφειοκρατίας- ανάκτησης εμπιστοσύνης στο κράτος), στόχευση σε οικονομία της γνώσης – βιομηχανία.
6.«Η χώρα θα σταματήσει να λειτουργεί σαν αποικία ή προτεκτοράτο»
Πώς;
Με πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και άμεση αποκατάσταση των σχέσεων με Κίνα και Ρωσία.
Αποτελούν τα ανωτέρω αναλυτικό κυβερνητικό πρόγραμμα;
Σε καμιά περίπτωση, αλλά οι εκλογές δεν θα κερδηθούν με τα «σεντόνια» και τα αναλυτικά προγράμματα.
Θα κερδηθούν με ένα απλό και κατανοητό μήνυμα, με ένα θετικό αφήγημα και με το βλέμμα στο μέλλον.
(Ο Διονύσης Τεμπονέρας είναι Νομικός)
