Ομολογώ ότι δεν περίμενα να βρεθώ ανάμεσα στους υποστηρικτές του κ. Αλαφούζου και του «Σκάι» σε μια πολυσυζητημένη πολιτική αντιπαράθεση. Αλλά καθώς φαίνεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης το κατόρθωσε κι αυτό. Η προκλητική απόφαση του «επιτελικού κράτους» να ανακαλέσει τη χρηματοδότηση του «επετειακού» ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά με τίτλο «17 Νοέμβρη, Άνοδος και Πτώση» προκάλεσε την οξεία αντίδραση του Γιάννη Αλαφούζου, ο οποίος, με επιστολή στον διευθύνοντα σύμβουλο του ΕΚΚΟΜΕΔ (Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας), καταγγέλλει την απόφαση του κρατικού οργανισμού να ανακαλέσει τη μερική χρηματοδότηση του ντοκιμαντέρ λόγω της συνέντευξης που έχει παραχωρήσει σε αυτό ο Δημήτρης Κουφοντίνας.
Ο ιδιοκτήτης του τηλεοπτικού σταθμού «Σκάι» υποστηρίζει ότι «για πρώτη φορά το ΕΚΚΟΜΕΔ αποφασίζει να παρέμβει με εντελώς αυθαίρετο τρόπο στο περιεχόμενο μιας δημοσιογραφικής και ιστορικής καταγραφής» και χαρακτηρίζει την κυβερνητική απόφαση «προληπτική λογοκρισία». Έχει απόλυτο δίκιο. Αλλά έστω και έτσι, καλό είναι να διαπιστώνει ενυπόγραφα ο ιδιοκτήτης του «Σκάι» τον τρόπο που αντιμετωπίζει ο κ. Μητσοτάκης και οι επιτελείς του τα μέσα ενημέρωσης, όταν αυτά δεν ακολουθούν κατά γράμμα τις οδηγίες του κ. Παύλου Μαρινάκη, επίδοξου δολοφόνου του Αλέξη Τσίπρα.
Βρέθηκε, λοιπόν, ο «Σκάι» έξω από την κινηματογραφική «λίστα Πέτσα» και μάλιστα ο κ. Αλαφούζος δήλωσε ότι αποσύρει από τη χρηματοδότηση του ΕΚΚΟΜΕΔ και την άλλη τηλεοπτική σειρά που ετοιμάζει ο «Σκάι» και είχε ήδη εγκριθεί, την «Τελευταία Μπλόφα».
Τι ακριβώς συμβαίνει; Μήπως επανερχόμαστε στις συνθήκες των πρώτων χρόνων του «Σκάι» (τότε «Sky») στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν το κανάλι και η εφημερίδα «Καθημερινή» με ιδιοκτήτη τον Αριστείδη Αλαφούζο (πατέρα του Γιάννη) βρισκόταν σε σκληρή σύγκρουση με τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη (πατέρα του Κυριάκου); Για λεπτομέρειες βλ. «Ο “άγνωστος πόλεμος” της οικογένειας Μητσοτάκη» («Εφημερίδα των Συντακτών», 10.10.2016).
Σπεύδω να καθησυχάσω τους πιστούς οπαδούς της κυβέρνησης. Δεν κινδυνεύουν να χάσουν το αγαπημένο τους κανάλι. Άλλωστε αυτό το δεύτερο ντοκιμαντέρ που ετοιμάζει ο «Σκάι» (χωρίς το ΕΚΚΟΜΕΔ), η «Τελευταία μπλόφα» βασίζεται σε ένα βιβλίο που έχει εκθειάσει ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης και η σύζυγός του (βλ. σχετ. «Ιστορίες για μπλόφες», «Εφημερίδα των Συντακτών», 13.10.2019).
Απλώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη κρύβεται πίσω από τους συγγενείς των θυμάτων και αμφισβητεί προκαταβολικά το περιεχόμενο ενός ντοκιμαντέρ που φέρει την υπογραφή του Αλέξη Παπαχελά, φοβούμενη ότι δεν θα περνάει πλήρως η επίσημη «επιτελική» γραμμή. Δικαίως αισθάνεται προσβεβλημένος ο κ. Παπαχελάς που δηλώνει ότι «όποιος με ξέρει και νομίζει ότι δεν ξέρω τον πόνο τους, ζει κάπου αλλού και δεν έχω τίποτα να αποδείξω». Είναι γεγονός ότι είναι ο τελευταίος δημοσιογράφος που θα μπορούσε κανείς να κατηγορήσει ως «απολογητή των εγκλημάτων των τρομοκρατών». Μαζί με τον Τάσο Τέλλογλου είναι συγγραφέας του μπεστ σέλερ «17, Φάκελος 17 Νοέμβρη» (εκδ. «Βιβλιοπωλείον της Εστίας», Αθήνα 2002), το οποίο παρουσιάστηκε στις 13.12.2002 σε εκδήλωση, με ομιλητές τον (και) τότε υπουργό Δημόσιας Τάξης Μιχάλη Χρυσοχοϊδη και την τότε Δήμαρχο Αθηναίων Ντόρα Μπακογιάννη. Το βιβλίο αυτό θεωρείται μέχρι σήμερα η επίσημη βίβλος της αντιτρομοκρατικής εκστρατείας. Στη στήλη του «Ιού» είχαμε σχολιάσει το περιεχόμενό του με κριτικό πνεύμα και είχαμε αναφερθεί στην κοινή παρουσίαση («Ένας, δύο, πολλοί Ζεράρ ντε Βιλιέ», «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 26.1.2003).
Αυτό που έχει σήμερα σημασία είναι ότι η Ντόρα Μπακογιάννη, σ’ αυτή την παρουσίαση του βιβλίου Παπαχελά-Τέλλογλου «έκανε την αυτοκριτική της για πλευρές της αντιτρομοκρατικής πολιτικής των κυβερνήσεων Μητσοτάκη (απαγόρευση δημοσίευσης των προκηρύξεων)» («Το Βήμα», 14.12.2002).
Η θέση αυτή ήταν εξαιρετικά σημαντική, αν ληφθεί υπόψη ότι ακόμα τότε υπήρχαν αμφιβολίες για το αν εξαρθρώθηκε η οργάνωση.
Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη πατέρα είχε προβεί στην απαγόρευση της δημοσίευσης των προκηρύξεων της 17 Νοέμβρη και είχε οδηγήσει στον Κορυδαλλό το 1991 τους διευθυντές των εντύπων που δεν συμμορφώθηκαν. Ανάμεσά τους και ο διευθυντής της «Ελευθεροτυπίας» Σεραφείμ Φυνταντίδης και δίπλα του οι Χρήστος Θεοχαράτος («Έθνος»), Δημήτρης Μαρούδας («Νίκη»), Κώστας Κοντοπάνος («Αυριανή»), Κώστας Γερονικολός («Δημοκρατικός Λόγος»), Σπύρος Καρατζαφέρης («48 Ώρες») και Κώστας Παπαϊωάννου («Ποντίκι»).
Διαβάστε το σχετικό ρεπορτάζ στη «Μηχανή του χρόνου».
Κατά διαβολική, μάλιστα, σύμπτωση, τον Φυντανίδη τον συνέλαβαν στο σπίτι του την ώρα που μιλούσε στο ραδιόφωνο του «Sky»! Ο νόμος καταργήθηκε το 1993.
Η ουσία της υπόθεσης είναι ότι η Ντόρα Μπακογιάννη είχε παραδεχτεί το 2002 ότι δεν έπρεπε να απαγορευτεί η δημοσίευση των προκηρύξεων της «17 Νοέμβρη». Και τώρα ο αδελφός της δέχεται ότι πρέπει να γυρίσουμε στο 1991. Εντάξει, δεν προτείνει τη σύλληψη Παπαχελά και Αλαφούζου, αλλά τους στερεί τη μερική χρηματοδότηση, επιχειρεί δηλαδή να τους λογοκρίνει για κάτι πολύ πιο αυτονόητο δημοσιογραφικά από τη δημοσίευση των προκηρύξεων. Αλίμονο αν απαγορευτούν οι όποιες δηλώσεις, εξηγήσεις, ισχυρισμοί των όποιων καταδικασμένων σε ιστορικά και πολιτικά ντοκιμαντέρ. Αυτό δεν το αντέχει ούτε ο «Σκάι».
(Ο Δημήτρης Ψαρράς είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από το x-efimerida.gr)
