Ο βασικός εχθρός είναι το καθεστώς Μητσοτάκη ή -όπως το έχουν πει στο ΠΑΣΟΚ- μια κυβέρνηση που λειτουργεί σαν εγκληματική οργάνωση, ενώ μερικά στελέχη του δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν φράσεις πολύ επιθετικές για να χαρακτηρίσουν την κυβέρνηση, όπως «γαλάζια» συμμορία, «γαλάζια» μαφία και άλλα… ωραία. Ταυτοχρόνως ο πρόεδρος του κόμματος Νίκος Ανδρουλάκης δεσμεύεται ότι όσο είναι αυτός επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει περίπτωση συγκυβέρνησης με τη Δεξιά. Για να είναι όμως σίγουρος ο κόσμος της παράταξης ότι δεν θα γίνει καμιά γυριστή, ο δήμαρχος Αθήνας, Χάρης Δούκας, προτείνει να αποφασίσει το συνέδριο, που θα γίνει στις αρχές του 2026, ότι δεν θα συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία ο κόσμος να χαλάσει.
Προφανώς φοβούνται ότι κάποιοι παράγοντες του κόμματος που δεν θέλουν να αποκλείσουν αυτήν την εκδοχή στο όνομα της πολιτικής σταθερότητας δουλεύουν παρασκηνιακά κλείνοντας το μάτι στο μέγαρο Μαξίμου. Ακούνε επίσης στη Χαριλάου Τρικούπη τις εκκλήσεις αξιωματούχων της Νέας Δημοκρατίας, μηδέ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Αδωνη Γεωργιάδη εξαιρουμένων, για συμπόρευση στο κυβερνητικό επίπεδο και τους ζώνουν τα φίδια. Θυμάται η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ πόσο ακριβά πλήρωσε τη συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ. πριν από μερικά χρόνια – παραλίγο να μείνει εκτός Βουλής. Ωστόσο ο αγώνας συχνά γίνεται διμέτωπος. Δεύτερος εχθρός, ο Αλέξης Τσίπρας.
Το τονίζουν ο κ. Ανδρουλάκης και άλλα στελέχη του κόμματος. Ακόμη και ο Μανόλης Χριστοδουλάκης που διέλυσε τη συμμαχία του με τον Χάρη Δούκα. Προσπαθούν να πείσουν τους ψηφοφόρους και ορισμένους «επώνυμους» (όχι όλους) που εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ για τον ΣΥΡΙΖΑ λόγω των υποσχέσεων του Τσίπρα να επιστρέψουν μπας και ξεκολλήσει η βελόνα των δημοσκοπήσεων και κυνηγήσει το κόμμα πιο δυναμικά τον στόχο του, δηλαδή την πρώτη θέση έστω με μία ψήφο διαφορά. Δοκιμάστηκε, υποστηρίζουν, ο Τσίπρας, απέτυχε, εξαπάτησε τους πολίτες, αυτός είναι υπεύθυνος για την παντοδυναμία της Δεξιάς, αυτός έστρωσε τον δρόμο στον Μητσοτάκη. Δεν πρέπει λοιπόν να του δοθεί άλλη ευκαιρία. Μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία.
Είναι αυτό εφικτό; Τα στοιχεία δεν είναι ευνοϊκά. Ισως γι’ αυτό το τελευταίο διάστημα ο κ. Ανδρουλάκης προσπαθεί να κρατήσει αποστάσεις από τη σκληρή γραμμή της πλήρους αυτονομίας. Αναφερόμενος στο ενδεχόμενο συνεργασίας με τα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης μιλάει για τη «δεύτερη Κυριακή» (συνεργασία στις δεύτερες εκλογές). Ισως γι’ αυτό συμμετείχε, έστω εξ αποστάσεως, στην πρωτοβουλία των άλλων κομμάτων για την κλιματική κρίση. Ισως γι’ αυτό στη χθεσινή εμφάνισή του στο OPEN έκανε πρόταση στα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να συνεννοηθούν για την αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος. Πάντως για να έχει στο μέτωπο αυτό την πρωτοβουλία το ΠΑΣΟΚ στην περίπτωση που κερδίσει τις εκλογές η Νέα Δημοκρατία αλλά δεν μπορεί να βρει συνέταιρο και οδηγηθούμε ξανά στις κάλπες, πρέπει να τερματίσει δεύτερο, να μην απειληθεί μ’ άλλα λόγια από ένα «κόμμα Τσίπρα» που με βάση τα ευρήματα («σίγουρα ναι», «μάλλον ναι») ξεπερνά το 20%, ποσοστό που είναι αρκετά μακριά από τις σημερινές επιδόσεις του ΠΑΣΟΚ (12%-14%).
Γιατί όμως η κατάσταση δεν είναι καλή για το κόμμα, αναρωτιούνται στο ΠΑΣΟΚ; Γιατί δεν ξεκολλάμε από τα χαμηλά ποσοστά; Γιατί ο αρχηγός μας είναι πίσω στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία; Πρόγραμμα έχουμε, λένε στη Χ. Τρικούπη, είναι πλήρες, είναι κοστολογημένο, το διακινούμε σ’ όλη την Ελλάδα, τα στελέχη μας στέκονται αξιοπρεπώς στη δημόσια συζήτηση, η κυβέρνηση είναι περικυκλωμένη από σκάνδαλα, τα κόμματα της Αριστεράς φυτοζωούν, τι φταίει και δεν μπορούμε να ορθοποδήσουμε; Μια απάντηση δίνει ο πρόεδρος του κόμματος. Δεν είναι πρωτότυπη, έχει όμως την αξία της. Δίνει τον τρίτο εχθρό. Τη διαπλοκή. Ισχυρίζεται ότι το κόμμα και αυτός δεν προβάλλονται από τα μέσα ενημέρωσης, οι ιδιοκτήτες των οποίων είτε στηρίζουν το καθεστώς Μητσοτάκη είτε σπρώχνουν τον Τσίπρα να κάνει κόμμα. Συνεπώς: Μητσοτάκης, Τσίπρας, διαπλοκή, η εχθρική τριάδα.
(Ο Τάσος Παππάς είναι δημοσιογράφος- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την «Εφημερίδα των Συντακτών»)
