Κινδυνεύει ο τύπος με το αλυσοπρίονο που διοικεί την Αργεντινή; Βγαίνει ο φίλος του ο Τραμπ και απειλεί τους πολίτες της χώρας ότι αν ψηφίσουν λάθος θα υποστούν βαριές οικονομικές συνέπειες. Δεν γουστάρει ο πρόεδρος των ΗΠΑ τον Μαδούρο της Βενεζουέλας; Βομβαρδίζει πλοία, προειδοποιεί ότι θα χτυπήσει στρατιωτικά το καθεστώς, αλλά λίγο αργότερα δηλώνει ότι δεν έχει πρόβλημα να συναντηθεί με τον Μαδούρο. Θεωρεί ότι ο Μαμντάνι είναι κομμουνιστής, αναρχικός, ύποπτος για τρομοκρατία; Λέει στους κατοίκους της Νέας Υόρκης ότι αν τον ψηφίσουν θα κόψει τα χρήματα και θα οδηγήσει την περιοχή σε οικονομικό μαρασμό.
Ομως μετά τη νίκη του Μαμντάνι λέει ότι δεν έχει πρόβλημα να συναντηθεί μαζί του. Γελοιοποιεί σε παγκόσμια μετάδοση τον Ζελένσκι, αλλά λίγες μέρες μετά τον αποθεώνει. Πιέζει τον πρόεδρο της Βραζιλίας και τη Δικαιοσύνη της χώρας να μην τιμωρήσουν τον έτερο φίλο του, Μπολσονάρο. Είναι αθώος κατά τη γνώμη του και δεν προσπάθησε να κάνει πραξικόπημα. Η ωμή παρέμβασή του πιστεύει ότι είναι δικαίωμά του γιατί είναι πλανητάρχης. Δικοί του άνθρωποι στηρίζουν σε διάφορες χώρες ακροδεξιούς πολιτικούς και ακροδεξιά κόμματα. Θεός ο Μασκ στην αρχή, προδότης στη συνέχεια και υποψήφιος για απέλαση, ξανά φίλος μετά.
Εχει προβλήματα με τη Δικαιοσύνη ο κατηγορούμενος για γενοκτονία Νετανιάχου; Ποιος θα του δώσει χείρα βοηθείας; Ποιος άλλος, ο πρόεδρος Τραμπ. Με διπλό χτύπημα. Επέβαλε κυρώσεις στα μέλη του Δικαστηρίου της Χάγης μπας και συμμορφωθούν. Εστειλε επιστολή στον ομόλογό του Χέρτζογκ ο οποίος και την κοινοποίησε: «Εγώ σέβομαι απόλυτα την ανεξαρτησία του ισραηλινού δικαστικού συστήματος και τις απαιτήσεις του», γράφει ο Τραμπ. Αμέσως μετά όμως συμπληρώνει πως «πιστεύω ότι αυτή η υπόθεση εναντίον του Μπίμπι, ο οποίος έχει αγωνιστεί στο πλευρό μου για μεγάλο χρονικό διάστημα, μεταξύ άλλων, εναντίον του πολύ σκληρού αντιπάλου του Ισραήλ, του Ιράν, είναι μια πολιτική, αδικαιολόγητη δίωξη».
Σέβεται λοιπόν την ανεξαρτησία του ισραηλινού δικαστικού συστήματος, ωστόσο υπάρχουν και όρια. Φίλος του ο Μπίμπι, σύμμαχός του, δεν θα επιτρέψει ο πρόεδρος Τραμπ να πέσει θύμα μιας σατανικής συνωμοσίας που έχουν οργανώσει αντισημίτες και μαρξιστές-λενινιστές και συνεργάζονται αρμονικά. Το έχει καταγγείλει ο ίδιος ο Νετανιάχου, υποστηρίζοντας ότι η νομική του δοκιμασία είναι κυνήγι μαγισσών από την Αριστερά με στόχο την ανατροπή ενός εκλεγμένου δεξιού ηγέτη.
Αυτή η αδίστακτη Αριστερά βρίσκεται παντού. Στήνει σκευωρίες εναντίον των αντιπάλων της, δεν μπορεί να χωνέψει την ήττα της στις προεδρικές εκλογές, έχει βάλει στο μάτι τον επικεφαλής της μητρόπολης του καπιταλισμού, επιχειρεί να τον μπλέξει στην υπόθεση του Επστιν (ποιον, αυτόν, τον πρύτανη της ηθικής), διαδίδει βρόμικες φήμες για χρηματιστηριακά κόλπα της οικογένειας του προέδρου, ελέγχει μέσα ενημέρωσης, βάζει άθλιους δημοσιογράφους να κάνουν προβοκατόρικες ερωτήσεις, καθοδηγεί πανεπιστήμια, διχάζει με κινδυνολογικές εκστρατείες το κίνημα ΜAGA, παρασύρει τους αφελείς Ρεπουμπλικανούς βουλευτές και γερουσιαστές. Κάτι πρέπει να γίνει. Μια εβδομάδα αντικομμουνισμού;
Καλή ιδέα, αλλά δεν φτάνει. Να χαρακτηριστούν τρομοκρατικές οργανώσεις όλες εκείνες οι ομάδες που αντιστέκονται στη δημοκρατική επίθεση του προέδρου; Καλό κι αυτό. Αλλες προτάσεις; Να φύγουν οι μετανάστες από τις ΗΠΑ; Θα αδειάσει η χώρα. Οχι όλοι, μόνον αυτοί που έχουν σκούρα επιδερμίδα σαν τον Μαμντάνι και δεν ψηφίζουν σωστά. Στα υπόψη κι αυτό. Να κινητοποιηθούν οι οπαδοί του προέδρου δυναμικά όπως τότε με την επέλαση στο Καπιτώλιο;
Αυτό θα είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο. Το κρατάμε στην εφεδρεία. Θα το χρησιμοποιήσουμε στην περίπτωση που οι κάλπες βγάλουν, με νοθεία βεβαίως βεβαίως, εκτρώματα. Τελικώς με τι έχουμε να κάνουμε; Με έναν άνθρωπο που έχει τρικυμία στο κρανίο; Με έναν εσκεμμένα απρόβλεπτο πολιτικό; Με έναν ακροδεξιό λαϊκιστή; Σίγουρα με έναν επικίνδυνο τύπο που έχει μεγάλη εξουσία και λαϊκή απήχηση, ο οποίος δεν θα διστάσει να μετέλθει όλα τα μέσα αν νιώσει ότι απειλείται.
(Ο Τάσος Παππάς είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την «Εφημερίδα των Συντακτών»)
