Ο Ανδρέας Λοβέρδος στη ΝΔ. Όλοι ξέρουν ότι δεν αποτελεί είδηση αυτός ο ελλιμενισμός ενός δεξιού -με ακροδεξιές αποχρώσεις- στη Δεξιά. Με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία, πατριωτικά, μεταρρυθμιστικά, φιλελεύθερα! Όλα αυτά μαζί και ταυτοχρόνως επιστρατεύτηκαν για να προσδώσουν ιδεολογικά κίνητρα στη μεταγραφική χυδαιότητα. Με αποτέλεσμα η οργή να χορεύει στο διαδίκτυο, αλλά και σε μεγάλα ΜΜΕ, παρέα με το σαρκασμό. Ντράπηκε και η ντροπή, είναι το πάνδημο συμπέρασμα.
Δεν ντράπηκε όμως ο Μητσοτάκης. Υποδέχτηκε τον σώγαμπρο με τιμές στο Μέγαρο Μαξίμου, αποθανάτισε τις στοργικές στιγμές με κάμερες και δηλώσεις, προσέδωσε ένα φως ιλαρόν στην τελετή με πλατιά χαμόγελα. Δίνοντας έτσι ένα μήνυμα στους απανταχού καχύποπτους του επιτελικού κράτους και του ΟΠΕΚΕΠΕ: Συνεχίζουμε! Κανείς δεν χάνεται, εφόσον δηλώσει την απαραίτητη υποταγή και αφοσίωση στην Οικογένεια. Είχε φροντίσει εξάλλου ο Λοβέρδος να το κάνει σαφές: Με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη ΝΔ. Πρώτα ο Κυριάκος!
Το πρόβλημα με τον Μητσοτάκη δεν είναι τελικώς η εχθρική σχέση του με κάθε εκδοχή πολιτικής ηθικής. Είναι ότι δεν έχει πρόβλημα να την επιδεικνύει. Κι αυτή η πρακτική, που διαλύει ό, τι έχει μείνει από την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, έχει γίνει το κύριο χαρακτηριστικό του. Οι κυρίες με τις Πόρσε, οι ρουφιάνοι των επισυνδέσεων, οι νομείς του ταμείου ανάκαμψης, ο Πλεύρης των μεταναστών, ο Άδωνις της υγείας μας, και οι αγκαλιές με τον Λοβέρδο, για όποιον δεν κατάλαβε, αυτόν φωτογραφίζουν. Τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Πιστεύει, θα πει ο τεχνικός της εξουσίας, ότι με τον Λοβέρδο βάζει πόδι στη λεγόμενη κεντροαριστερά. Η ότι ο πολύφερνος σώγαμπρος προσέρχεται στην Οικογένεια σέρνοντας πίσω του το πολιτικό του σόι. Ή ότι έτσι προσδίνει στο κόμμα του μια εικόνα διεύρυνσης, που διαψεύδει την εικόνα παρακμής. Ό, τι και να πιστεύει όμως, από τον καφέ που πρόσφερε σε απευθείας μετάδοση στο πανελλήνιο, αυτό που μένει είναι το κατακάθι: Αν κάνει τόσο ντόρο για ένα φθαρμένο γυρολόγο, όπως ο Λοβέρδος, είναι σε μεγάλο αδιέξοδο.
Η γνωστή παροιμία λέει ότι ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται. Στην περίπτωση του Μητσοτάκη πιάνεται από τα μαλλιά -και τα κουβάρια- του Λοβέρδου. Χρεώνεται τις οροθετικές, τα καρτέλ, τις κυβιστήσεις, την επικίνδυνη γελοιότητα, του σώγαμπρου. Για την προίκα που του έταξε ας ανησυχήσουν οι επώνυμοι της ΝΔ, που βλέπουν άλλον ένα γείτονα να γίνεται συνδαιτημόνας του αρχηγού τους. Εκείνο που πρέπει να ανησυχήσει το δημοκρατικό πολίτη, είναι πού θα σταματήσει ο κατήφορος του Μητσοτάκη.
ΥΓ: Αναρωτιέστε, αλήθεια, ακόμα, γιατί ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας αναζητά τη λύση στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα; Γιατί, δηλαδή, η υποτιμημένη μέχρι πρόσφατα αριστερή εντιμότητα, κερδίζει μια θέση ψηλά στην ατζέντα των πολιτικών αξιών;
(Ο Θανάσης Καρτερός είναι δημοσιογράφος- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Η Αυγή" της Κυριακής)
